پرش به محتوا

ایرکو دی‌اچ.۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایرکو دی‌اچ.۲
اطلاعات کلی
نوعهواگرد جنگنده
کارخانه سازندهشرکت تولید هواپیمای ایرکو
طراح
کاربر اصلیسپاه هوایی بریتانیا
تعداد ساخته‌شده۴۵۳
تاریخچه
نخستین پروازژوئیه ۱۹۱۵
توسعه‌یافته ازایرکو دی‌اچ.۱
سرنوشتبازنشسته؛ ۱۹۱۸

ایرکو دی‌اچ.۲ (به انگلیسی: Airco DH.2) یک هواپیمای جنگنده دوباله تک‌سرنشینه ملخ‌پسین بود که در طول جنگ جهانی اول فعالیت می‌کرد. این دومین طرح ملخ‌پسین توسط مهندس هوانوردی جئوفری دی هاویلند برای شرکت ایرکو بود که بر اساس هواپیمای دو نفره دی‌اچ.۱ قبلی او طراحی شده بود.

توسعهٔ جنگنده‌هایی با پیکربندی ملخ‌پسین مانند دی‌اچ.۲ و اف.ئی.۲بی امکان شلیک به جلو را فراهم کرد، پیش از آنکه ابزارهای هماهنگ‌ساز مانند آنچه در جنگنده تک‌باله آلمانی فوکر ایندکر نصب شده بود، توسعه یابند. نمونهٔ اوّلیهٔ دی‌اچ.۲ نخستین پرواز خود را در ژوئیه ۱۹۱۵ انجام داد، امّا در طول ماه بعد، در آزمایش‌های عملیاتی خود در جبهه غربی از بین رفت.

این جنگنده در فوریه ۱۹۱۶ برای خدمت در خط مقدم جنگ به کار گرفته شد و عملاً به نخستین جنگندهٔ مسلح تک‌سرنشین بریتانیایی تبدیل گشت. این جنگنده، خلبانان سپاه هوایی سلطنتی (RFC) را قادر ساخت تا با فوکر اسکورج که در اواخر سال ۱۹۱۵ به آلمانی‌ها برتری داده بود، مقابله کنند. دی‌اچ.۲ تقریباً به مدّت دو سال در وظایف جنگی و اسکورت خدمت کرد، در حالی که خلبانان بی‌شماری با استفاده از این نوع هواپیما به خلبانان تک‌خال تبدیل شدند. این هواپیما توسط جنگنده‌های جدیدتر آلمانی از رده خارج شد. به همین دلیل، سپاه هوایی سلطنتی بریتانیا ضمن جایگزین کردن آن با هواپیماهای دیگری مانند نیوپورت ۱۷ و ایرکو دی‌اچ.۵ در ژوئن ۱۹۱۷، در نهایت ایرکو دی‌اچ.۲ را از خط اوّل خدمت در فرانسه خارج کرد.

مشخصات

[ویرایش]
طرحی از ایرکو دی‌اچ.۲

داده‌ها از Warplanes of the First World War - Fighters Volume One,[۱]

ویژگی‌های عمومی

  • خدمه: ۱
  • طول: ۲۵ فوت ۲ ۱۲ اینچ (۷٫۶۸۴ متر)
  • پهنای بال: ۲۸ فوت ۳ اینچ (۸٫۶۱ متر)
  • ارتفاع: ۹ فوت ۶ ۱۲ اینچ (۲٫۹۰۸ متر)
  • مساحت بال‌ها: ۲۴۹ فوت مربع (۲۳٫۱ متر مربع)
  • وزن خالی: ۹۴۳ پوند (۴۲۸ کیلوگرم)
  • وزن ناخالص: ۱٬۴۴۱ پوند (۶۵۴ کیلوگرم)
  • پیشرانه: ۱ عدد موتور دوار ۹ سیلندر Gnôme Monosoupape با قدرت ۱۰۰ اسب بخار (۷۵ کیلووات)
  • ملخ‌ها: دوملخه ملخ چوبی یکپارچه گام ثابت DG 70 با دو پره[۲]

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۹۳ مایل بر ساعت (۱۵۰ کیلومتر بر ساعت، ۸۱ گره) در سطح دریا
  • مداومت پروازی: دو ساعت و ۴۵ دقیقه
  • حداکثر ارتفاع: ۱۴٬۰۰۰ فوت (۴٬۳۰۰ متر)
  • زمان اوج‌گیری: ۲۴ دقیقه و ۴۵ ثانیه تا ارتفاع ۱۰٬۰۰۰ فوت (۳٬۰۰۰ متر)

تسلیحات

  • اسلحه‌ها: ۱ عدد مسلسل لوئیس گان ٫۳۰۳ اینچ (۷٫۷ میلیمتر)
  • راکت‌ها: دو نمونه از این هواپیما به موشک‌های Le Prieur برای حمله به بالن‌های دیده‌بانی مجهز شدند.[۳]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Bruce 1965, p. 128.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Grey, 1994, p.17
  3. Grey, 1994, p.12