ایروینگ کاپلانسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایروینگ کاپلانسکی
Irving Kaplansky2.jpg
زاده March 22, 1917
تورنتو
درگذشت June 25, 2006 (age 89)
لس آنجلس
ملیت کانادایی‌ها، ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل دانشگاه تورنتو و دانشگاه هاروارد
شناخته‌شده برای Kaplansky density theorem
Kaplansky conjecture
نظریه گروه‌ها
Ring theory
Operator algebras
نظریه بازی‌ها
میدان (ریاضی)
جایزه‌ها مسابقه ریاضی ویلیام لاول پاتنام (1938)
کمک هزینه گوگنهایم (1948)
Jeffery–Williams Prize (1968)
جایزه لروی استیل (1989)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌ها ریاضیات
مؤسسه‌ها دانشگاه شیکاگو
استاد راهنما ساندرز مک لین
دانشجوهای دکتری

ایروینگ کاپلانسکی (به انگلیسی: Irving Kaplansky) (زاده ۲۲ مارس ۱۹۱۷ در تورنتو-درگذشته ۲۵ ژوئن ۲۰۰۶ در لوس آنجلس) ریاضیدان اهل کانادا بود.

زندگی و کارنامه[ویرایش]

کاپلانسکی در خانواده ای از یهودیان لهستانی که به تازگی به کانادا کوچیده بودند در تورنتو به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۴۰ در مسابقه پاتنام برنده شد و با کمک هزینه ای که از این راه به دست آورد توانست در دانشگاه هاروارد به تحصیل بپردازد. وی در سال ۱۹۴۱ با سرپرستی ساندرز مک لین دوره دکترا را به پایان رساند. پس از آن او به عنوان پژوهشگر دوره پسادکتری تا سال ۱۹۴۴ در هاروارد ماند و در سال ۱۹۴۵ به دانشگاه شیکاگو رفت و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۸۴ در همان دانشگاه به کار پرداخت. وی در سال ۱۹۷۵ معاون انجمن ریاضی آمریکا و در سال ۱۹۸۵ رییس این انجمن بود. پس از بازنشستگی او به ریاست موسسه پژوهشی علوم ریاضی در برکلی برگزیده شد. کاپلانسکی در سال ۱۹۸۹ جایزه لروی استیل را از آن خود کرد.

زمینه پژوهشی کاپلانسکی جبر بود و او در این زمینه در شاخه های گوناگونی همچون جبر جابجایی، نظریه حلقه ها، نظریه گروهها و جبرهای باناخ به پژوهش پرداخت.

آثار[ویرایش]

  • Commutative Rings. University of Chicago Press 1970.
  • Infinite Abelian Groups.
  • Fields and rings.. 1972.
  • An introduction to differential algebra. 1957.
  • Lie algebras and locally compact groups. 1971.
  • Projective modules, Ann. of Math (2) 68 1958 372–377.
  • Modules over operator algebras, Amer. J. Math. 75, (1953). 839–858.
  • Projections in Banach algebras, Ann. of Math. (2) 53, (1951). 235–249.
  • Maximal fields with valuations, Duke Math. J. 9, (1942). 303–321.

منابع[ویرایش]