ایرانیان استرالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایرانیان استرالیا
کل جمعیت
۷۴٬۲۳۰ نفر (۲۰۱۹)[۱]
مناطق با جمعیت چشمگیر
نیو ساوت ولز، ویکتوریا
زبان‌ها
انگلیسی، فارسی، کردی، ارمنی، عبری و آشوری
دین
اسلام، بی‌دینی، آئین بهایی و مسیحیت[۲]


ایرانیان استرالیا یا استرالیایی‌های ایرانی‌تبار به آن دسته از شهروندان استرالیایی گفته می‌شود که یا از ایران به آن کشور مهاجرت کرده‌اند یا اصالت ایرانی دارند (فرزندان مهاجران ایرانی هستند).[۳]

پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران حدود ۲۸۸ نفر ایرانی به استرالیا مهاجرت کرده و تابعیت آن کشور را در کنار حفظ تابعیت اصلی خود پذیرفتند. این گروه را اغلب اقلیت‌های ارمنی، آشوری، و کلیمی تشکیل می‌دادند. پس از انقلاب، بر تعداد مهاجران ایرانی افزوده شد و متخصصان زیادی با توجه به شرایط مناسب فراهم آمده در استرالیا برای مهاجران، به آن کشور مهاجرت کردند.[۴]

بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، ۴۴٫۹٪ مهاجران ایرانی ساکن ایالت نیو ساوت ولز، ۲۱٫۶٪ ساکن ایالت ویکتوریا، ۱۰٫۸٪ ساکن ایالت استرالیای غربی، ۸٫۲٪ ساکن ایالت استرالیای جنوبی و ۵٫۴٪ ساکن ایالت کوئینزلند بوده‌اند.[۵][۶]

وضعیت زندگی[ویرایش]

متوسط سن ایرانیان استرالیا ۳۵ سال است. متوسط درآمد هفتگی هر فرد بالای ۱۵ سال ایرانی-استرالیایی ۴۹۶ دلار استرالیا و متوسط درآمد هفتگی هر خانوار ایرانی-استرالیایی ۱۳۸۳ دلار است. ۴۳/۶٪ ایرانیان استرالیا مدرک کارشناسی و بالاتر دارند. از نظر دینی ۳۱٫۲٪ مسلمان، ۳۰٫۳٪ بی‌دین، ۱۱٫۶٪ بهایی، ۵٫۳٪ مسیحی و ۲۱٫۶٪ نیز اظهار ننموده‌اند.[۲]

پناهندگان از راه دریا[ویرایش]

سالانه، ایرانیان زیادی با قصد مهاجرت به استرالیا از طریق دریا به این کشور سفر کرده و درخواست پناهندگی می‌کنند. دولت استرالیا برخلاف تعهدات پذیرش پناهجویی که دارد، این اقدام را غیرقانونی دانسته و این افراد را بازداشت و در کمپ‌های مخصوص پناهندگان، در شرایط نامناسبی نگهداری می‌کند. بنابر آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، از جمع حدود ۲۰۰۰ پناهجویی که در اردوگاه‌های مهاجرتی استرالیا به‌سر می‌برند، حدود ۲۰ درصد ایرانی هستند که دولت استرالیا، دستور اخراج آنها را صادر کرده‌است. همچنین چند هزار ایرانی در استرالیا، دارای گواهی اقامت موقت هستند و در صف انتظار درخواست روادید دائمی که به گفته کارشناسان، بیشتر آنها در آینده اخراج خواهند شد.[۷] طبق دستور تونی ابوت، از سال ۲۰۱۳، ایرانیانی که سعی کرده‌اند از راه دریا و به صورت قاچاق، خود را به استرالیا برسانند به کمپ‌های مانوس، پاپوآ گینه نو و نائورو فرستاده می‌شوند و حق ورود به خاک استرالیا را ندارند. در سال ۲۰۱۴، دو ایرانی به نام‌های حمید خزایی (۲۴ ساله) و رضا براتی (۲۳ ساله)، به دلیل شرایط نامساعد زندگی در این کمپ‌ها و نبود پزشک معالج، جان خود را از دست دادند و موجب اعتراضات و اعتصاباتی در اردوگاه‌ها شد.[۸] امین انصاری، رمان‌نویس ایرانی، در سال ۲۰۱۳ رمانی را با موضوع این پناهندگان با عنوان والس با آبهای تاریک توسط نشر نوگام منتشر کرد. این رمان بر اساس حقایق و مجموعهٔ مصاحبه‌هایی با این پناهجویان نوشته شده‌است.

اشخاص برجسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «Estimated resident population, Country of birth, Age and sex - as at 30 June 1992 onwards». Australian Bureau of Statistics. اداره آمار استرالیا. ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «People in Australia who were born in Iran - 2016 Census». اداره آمار استرالیا. دریافت‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۱.
  3. Adibi, Hossein. "Iranians in Australia". Sydney eScholarship Journals online. Mehregan - Iranians In Australia.
  4. "History of immigration from Iran". Origins.
  5. "Iran-born)Community Information Summary)" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2 April 2016.
  6. "The Iran-born Community". Department of Social Services (DSS). Australian Government. Archived from the original on 2 April 2016.
  7. گزارشی از سفر وزیر خارجه استرالیا به ایران بهارنیوز
  8. سرنوشت پناهجویان ایرانی در استرالیا چه می‌شود؟ خبرگزاری انتخاب

منابع[ویرایش]