ایبرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مسیر ایبرو در اسپانیا.

ایبرو (به اسپانیایی Ebro) یکی از رودخانه‌های مهم در شبه جزیره ایبری است. این رودخانه، بزرگترین رودخانه از نظر میزان آبدهی در اسپانیاست.

نام[ویرایش]

یونانیان به این رودخانه (Ίβηρ (Hibēr می‌گفتند و رومیان آنرا ایبر، هیبر و ایبروس فلومن می‌نامیدند. شبه جزیره ایبری و نامهای هیبر و ایبر (مردم منطقه) بر اساس نام این رود نامیده شده‌اند.[۱]

جغرافیا[ویرایش]

ایبرو تقریباً ۹۲۵ کیلومتر طول دارد و سرچشمه آن در کوه‌های کانتابریان در شمال اسپانیا است. رودخانه سپس به سمت جنوب شرقی سرازیر می‌شود و مسیر خود را از بین کوه‌های پیرنه و ایبری می‌گذراند. ایبرو ازجمله ااز ساراگوسا عبور می‌کند و در تارتوسا به مدیترانه می‌ریزد.

ریزشگاه این رودخانه عمدتاً پر از شالیزار است. در حال حاضر بسیاری از مناطقی از محدوده این رودخانه که توسط کشاورزی اشغال نشده‌اند نوارهای محافظت‌شده‌ای از طبیعت هستند که بسیاری از آبزیان، مانند فلامینگو صورتی، برای استراحت در هنگام کوچ از آن استفاده می‌کنند.

اقتصاد[ویرایش]

این رودخانه به ندرت برای حمل و نقل داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا سطح آب آن بسیار متغیر است. در بعضی جاها آب رود برای آبیاری کانال‌بندی شده‌است. نیروگاه‌های بزرگ برق‌آبی در ایبرو حدود نیمی از برقِ آبیِ اسپانیا را تأمین می‌کنند.

منطقه تولید شراب ریوخا نیز در کنار رودخانه ایبرو قرار دارد.

ابرو برای رومیان مهم بود، زیرا این رودخانه تا جنگ دوم پونی، مرز حوزه‌های نفوذ رومی و کارتاژی را تشکیل می‌داد و ازجمله دژ ساراگوسا بر کنار آن قرار داشت.

پانویس[ویرایش]

  1. Westrem, Scott D. The Hereford Map: A Transcription and Translation of the Legends With Commentary, page 328. Brepols, 2001.

پیوند به بیرون[ویرایش]