ایالت آزاد گدانسک
ایالت آزاد گدانسک | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۲۰–۱۹۳۹ | |||||||||
سرود: Für Danzig / Gdańsku | |||||||||
دانتسیگ، احاطه شده توسط آلمان و لهستان | |||||||||
موقعیت شهر آزاد دانتسیگ در اروپای ۱۹۳۰ | |||||||||
| وضعیت | دولتشهر تحتالحمایه جامعه ملل | ||||||||
| پایتخت | گدانسک ۵۴°۲۱′ شمالی ۱۸°۴۰′ شرقی / ۵۴٫۳۵۰°شمالی ۱۸٫۶۶۷°شرقی | ||||||||
| زبان(های) رایج | زبان آلمانی زبان لهستانی | ||||||||
| دین(ها) | ۶۴٫۶٪ لوتریانیسم ۳۲٫۲٪ کلیسای کاتولیک (۱۹۳۸)[نیازمند منبع] | ||||||||
| حکومت | Republic | ||||||||
| کمیسر عالی | |||||||||
• ۱۹۱۹–۱۹۲۰ | رجینالد تاور | ||||||||
• ۱۹۳۷–۱۹۳۹ | کارل بورکهارت | ||||||||
| رئیس سنا | |||||||||
• ۱۹۲۰–۱۹۳۱ | هاینریش سام | ||||||||
• ۱۹۳۴–۱۹۳۹ | آرتور گریزر | ||||||||
| قوه مقننه | ولکستاگ | ||||||||
| دوره تاریخی | دوره بین دو جنگ | ||||||||
• تأسیسشده | ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰ | ||||||||
| ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ | |||||||||
• ضمیمه شده به آلمان نازی | ۲ سپتامبر ۱۹۳۹ | ||||||||
| مساحت | |||||||||
| ۱۹۲۳ | ۱٬۹۶۶ کیلومتر مربع (۷۵۹ مایل مربع) | ||||||||
| جمعیت | |||||||||
• ۱۹۲۳ | ۳۶۶۷۳۰ | ||||||||
| واحد پول | پاپیرمارک آلمان (پیش از ۱۹۲۳) گولدن دانتسیگ (از ۱۹۲۳) | ||||||||
| |||||||||
| امروز بخشی از | |||||||||
ایالت آزاد گدانسک (به لهستانی: Wolne Miasto Gdańsk)، یا ایالت آزاد دانتسیش (به آلمانی: Freie Stadt Danzig) دولتشهری نیمه خودمختار در اروپای مرکزی بود که بین سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۹ وجود داشت که شامل بندر دانتسیگ در دریای بالتیک (امروزه، گدانسک، لهستان) و ۲۰۰ شهرک محاط در این محدوده میشد. این منطقه در ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰ و بر اساس ماده ۱۰۰ (بخش XI، بند III) پیمان ورسای در پایان جنگ جهانی اول ایجاد شد.
شهر آزاد شامل شهر دانتسیگ و شهرکهای مجاور، روستاها و شهرکی که در ابتدا آلمانیتبارها در آن ساکن بودند، میشد. این منطقه پس از جنگ جهانی اول از آلمان (جمهوری وایمار) جدا شده و سپس از جمهوری دوم لهستان مستقل شد. با اینهمه، شهری کاملاً مستقل نبوده و تحتالحمایه جامعه ملل بود.
در ۱۹۳۳، حزب نازی محلی، که از سوی اقلیت دموکرات حمایت میشد، اداره دولت شهر را به دست گرفت. بنابر یهودستیزی، بسیاری از یهودیان منطقه را ترک گفتند. پس از اشغال لهستان در ۱۹۳۹، منطقه را به آلمان ضمیمه کرده و با نام رایشسگائو دانتسیگ-پروس باختری، شناختند. نازیها، لهستانیها و یهودیان را به اردوگاههای کار اجباری آلمان نازی از جمله اردوگاه مرگ اشتوتهوف در لهستان منتقل کردند.
پس از اشغال شهر به دست ارتش سرخ در سال ۱۹۴۵، بسیاری از شهروندان، گریخته یا کشته شدند. پس از جنگ، هنگامی که لهستانیها شروع به بازگشت به شهر کردند، آلمانیتبارها به غرب فرستاده شدند. شهر، بر اساس توافق پوتسدام جزئی از لهستان شد و آلمانیتبارها از شهر اخراج شدند.
پانویس
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Free City of Danzig». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱ فوریه ۲۰۱۶.