اگن کیش

اگن کیش
اگن کیش در ملبورن در ۱۹۳۴
زادهٔ	۲۹ آوریل ۱۸۸۵ پراگ، اتریش-مجارستان
درگذشت	۳۱ مارس ۱۹۴۸ (۶۲ سال) پراگ، چکسلواکی
آرامگاه	پراگ
حزب سیاسی	حزب کمونیست اتریش
خدمات نظامی
وفاداری	اتریش-مجارستان
سال‌های خدمت	۱۹۱۴–۱۹۱۸
جنگ‌ها/عملیات‌	جنگ جهانی اول جبهه صربستان جبهه شرقی مجروح در جنگ

اِگُن اِروین کیش (به آلمانی: Egon Erwin Kisch؛ ۱۸۸۵–۱۹۴۸) یا اِگُن کیش، نویسنده، روزنامه‌نگار و گزارشگر برجستهٔ اتریشی-چک‌تبار بود. او یکی از مهم‌ترین خبرنگاران تاریخ روزنامه‌نگاری و نمایندهٔ مهم ادبیات آلمانی پراگ محسوب می‌شود. او به عنوان «گزارشگر بی‌قرار» شناخته می‌شود که برگرفته از عنوان یکی از مجموعه گزارش‌های او به نام rasender Reporter است. کیش به خاطر سفرهای بی‌شمارش به دورترین نقاط جهان و مقالات متعددش که در مدت زمان نسبتاً کوتاهی منتشر کرد، به خاطر توسعهٔ گزارش‌های ادبی، مخالفتش با رژیم نازی آدولف هیتلر و کمونیسمش مورد توجه قرار گرفت.

زندگی

کودکی و جوانی

لوح یادبود در زادگاه کیش در پراگ

اِگُن کیش در یک خانواده یهودی آلمانی‌زبان در پراگ بزرگ شد. او دومین پسر از پنج فرزند هرمان کیش، تاجر پارچه، و همسرش ارنستین بود. خانواده آن‌ها در خانه‌ای رنسانسی به نام «دو خرس طلایی» واقع در خیابان ملانتریخ پراگ زندگی می‌کردند و فروشگاه پارچه پدرش در طبقه همکف همان خانه قرار داشت.

تحصیلات ابتدایی کیش در مدارس خصوصی کاتولیک سپری شد. او در سال ۱۸۹۱ به مدرسه سیدل در «صومعه سروایتِ سنت میکائیل» رفت و از سال ۱۸۹۲ تحصیلات خود را در مدرسه‌ای وابسته به «صومعه پیاریست» ادامه داد. از سال ۱۸۹۵ نیز وارد دبیرستان دولتی آلمانی پراگ شد که عموماً با نام «مدرسه نیکولاندِر» شناخته می‌شد. کیش بعدها بسیاری از تجربیات این دوران را در داستان‌ها و گزارش‌های خود منعکس کرد.

پدرش که علاقه‌مند به ادبیات و عضو فعال «کنکوردیا» (انجمن نویسندگان و هنرمندان آلمانی در بوهم) بود، نقش مهمی در آینده او داشت. به لطف ارتباطات پدر، اِگُن از سنین پایین با روزنامه‌نگاران و نویسندگان مشهور، از جمله آلفرد کلار و گوستاو میرینک (خالق رمان گولم)، آشنایی شخصی پیدا کرد.

پس از درگذشت پدرش در سال ۱۹۰۱، اِگُن کیش با حمایت مالی مادرش توانست در سال ۱۹۰۳ اولین سفر بلندمدت خود را آغاز کند. او در این سفر از مناطق مختلف اتریش و باواریا دیدن کرد و برداشت‌های خود را در دفتر خاطراتش به ثبت رساند.

در اکتبر همان سال، تحصیل در دانشگاه فنی پراگ را آغاز کرد، اما پس از یک ترم به «دانشگاه آلمانی کارل-فردیناند» منتقل شد تا در کلاس‌های تاریخ ادبیات آلمان و فلسفه قرون وسطی شرکت کند. در همین دوره، در سال ۱۹۰۳، کیش به عضویت انجمن دانشجویی دوئل (به آلمانی: Burschenschaft) «زاکسونیا پراگ» درآمد.

به عنوان عضوی از این انجمن، او در چندین دوئل شمشیربازی (مِنسور) شرکت کرد؛ از جمله مبارزه‌ای علیه رئیس انجمن ملی‌گرای «ژرمانیا» و دوئلی دیگر در برابر یک پزشک یهودی. کیش بعدها رساله‌ای دربارهٔ آیین منسور در پراگ نوشت که این نوشته در کتاب معروفش، «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ»، گنجانده شده است.

آغاز آفرینش ادبی و کار روزنامه‌نگاری

نخستین تجربه‌های ادبی اِگُن کیش به دوران تحصیل او بازمی‌گردد. حدود سال ۱۹۰۰، او شعری را با نام مستعار «اروین کیش» در روزنامه‌ای در پراگ منتشر کرد. کیش این نام را برای خود برگزید تا از مجازات انضباطی مدرسه بپرهیزد، زیرا مدیریت «مدرسه نیکولاندِر» دانش‌آموزان خود را از انتشار مطلب در مطبوعات منع کرده بود.

نام میانی «اروین» که او برای خود انتخاب کرده بود، بر روی جلد اولین کتابش نیز ظاهر شد. این اثر، مجموعه شعری با عنوان «از شاخهٔ شکوفای جوانی» (Vom Blütenzweig der Jugend) بود که در سال ۱۹۰۵ با حمایت مالی مادرش در درسدن به چاپ رسید. کیش این کتاب را با نام کامل «اِگُن اروین کیش» امضا کرد و از آن زمان به بعد، همواره از همین نام دوگانه در آثارش استفاده نمود.

صفحه اول روزنامه پراگ بوهمیا (۱۹۰۹)، که کیش از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ به عنوان خبرنگار در آن کار می‌کرد

در سال ۱۹۰۶، دومین کتاب اِگُن کیش با عنوان «فرانتس گستاخ و داستان‌های دیگر» منتشر شد. این مجموعه داستان کوتاه که در برلین به چاپ رسید، تنها اثر او در این ژانر ادبی بود. اقامت کیش در برلین به دلیل تحصیل او در «مدرسه روزنامه‌نگاری وِرِده» بود که بلافاصله پس از پایان خدمت سربازی در آن ثبت‌نام کرد.

با این حال، کیش تنها یک ترم در این مدرسه ماند و در مارس ۱۹۰۶ به پراگ بازگشت. او کار خود را به عنوان کارآموز در روزنامه آلمانی‌زبان «پراگر تاگبلات» آغاز کرد و حدود شش هفته در آنجا فعالیت داشت. در آوریل همان سال، به عنوان خبرنگار محلی در روزنامه معتبر «بوهمیا» در پراگ استخدام شد و به پوشش رویدادهای روزانه شهر پرداخت. این لحظه، سرآغاز فعالیت حرفه‌ای کیش به عنوان یک خبرنگار و روزنامه‌نگار بود.

کیش در روزنامه «بوهمیا»، جایی که از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ به مدت هفت سال در آن کار کرد، با پاول ویگلر، نویسنده و روزنامه‌نگار باتجربه، همکاری داشت که از او حمایت می‌کرد. در سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۱۱، او ستون ثابتی با عنوان «گشت‌وگذار در پراگ» می‌نوشت، اما فعالیت‌هایش بسیار فراتر از این ستون هفتگی بود.

به واسطه حرفه‌اش، کیش اغلب با دنیای زیرزمینی و تبهکاران پراگ در ارتباط بود و در گزارش‌های خود به وقایعی چون سرقت، آتش‌سوزی عمدی و نزاع‌های خیابانی می‌پرداخت. او بعدها این تجربیات را در آثار گزارش‌گونه خود مانند «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ» (۱۹۱۲) و «ماجراجویی در پراگ» (۱۹۲۰) و همچنین در تنها رمانش با عنوان «دختر چوپان» (۱۹۱۴) که به زندگی فاحشگان و دلالان محبت در پراگ می‌پردازد، منعکس کرد.

در تبعید سیاسی (۱۹۳۳–۱۹۴۶)

کیش در کشتی مسافربری بریتانیایی استراتایرد در سفر به استرالیا (۱۹۳۴). او به عنوان نماینده کنگره ضد جنگ در ملبورن، توسط مقامات از ورود به کشور منع شد. او با پریدن از روی عرشه کشتی، ممنوعیت را زیر پا گذاشت.

یک روز پس از آتش‌سوزی رایشستاگ، در ساعت ۵ صبح روز ۲۸ فوریه، کیش دستگیر شد و پس از بازجویی در اداره پلیس الکساندرپلاتس، در شب اول به دوم مارس به اتهام «سوءظن شدید به مشارکت در خیانت به کشور» به زندان اشپانداو که بعدها به زندان جنایتکاران جنگی تبدیل شد، منتقل گردید. کیش از تباری یهودی و شهروند اتریش-مجارستان و سپس چکسلواکی بود. پس از مداخله سفارت چکسلواکی، او در ۱۱ مارس آزاد شد و با اسکورت پلیس به مرز آلمان و چکسلواکی منتقل و از آلمان اخراج گردید. او گزارشی دربارهٔ این تجربه با عنوان «در دخمه‌های اشپانداو» نوشت که در روزنامه مصور کارگران پراگ منتشر شد و توجه زیادی را به خود جلب کرد.

کیش بی‌درنگ به مقاومت علیه ناسیونال سوسیالیسم پیوست. در سال ۱۹۳۳، او در کنگره کارگران ضدفاشیست اروپا در پاریس سخنرانی کرد. در سال ۱۹۳۴ به پاریس و ورسای نقل مکان کرد که تا سال ۱۹۳۹ «پایگاه‌های» او برای سفرهای بعدی‌اش بودند. کتاب‌های او از آن پس توسط ناشران مهاجر آلمانی در پاریس، آمستردام و مکان‌های دیگر به چاپ می‌رسید.

مطالعه بیشتر

• Blackshield, Tony; Williams, George (2010). Australian Constitutional Law and Theory (5th ed.). Annandale (NSW): Federation Press. pp. 915–916. ISBN 978-1-86287-773-3.
• Cochrane, Peter (2008). The Big Jump: Egon Kisch in Australia. Commonwealth History Project. The National Centre for History Education. Archived from the original on 2005-06-18. Retrieved 2008-08-03.
• Gatterer, Joachim (2019): "History, literature and propaganda: Egon Erwin Kisch in the Spanish Civil War بایگانی‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine, in: Alía Miranda, Francisco/Higueras Castañeda, Eduardo/Selva Iniesta, Antonio (ed.): Hasta pronto, amigos de España. Las Brigadas Internacionales en el 80 aniversario de su despedida de la Guerra Civil (1938–2018), Albacete: CEDOBI 2019, 249–261.
• Hofmann, Fritz; Poláček, Josef (1985). Servus, Kisch! Erinnerungen, Rezensionen, Anekdoten. Berlin and Weimar: Aufbau-Verlag. OCLC 491176002.
• Howells, A. F. (1983). Against the Stream: The Memories of a Philosophical Anarchist, 1927–1939. Melbourne: Hyland House. ISBN 0-908090-48-X.
• Meacham, Steve (8 February 2005). "One jump ahead of a ban on freedom". The Sydney Morning Herald. Retrieved 3 June 2011.
• Schlenstedt, Dieter (1985). Egon Erwin Kisch: Leben und Werk. Berlin: Volkseigener Verlag Volk und Wissen.
• Schwartz, Larry (8 November 2004). "The first boat person". The Age. Melbourne. Retrieved 3 June 2011.
• Segel, Howard B. (1997). Egon Erwin Kisch, the Raging Reporter: A Bio-Anthology. West Lafayette, Indiana: Purdue University Press. ISBN 978-1-55753-100-1.
• Slater, Ken (1979). "Egon Kisch: a Biographical Outline". Labour History. 36 (36). Australian Society for the Study of Labour History: 94–103. doi:10.2307/27508355. JSTOR 27508355.
• Spector, Scott (2006). "Kisch, Egon Erwin". The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe. YIVO Institute for Jewish Research.
• Zogbaum, Heidi (2004). Kisch in Australia: The Untold Story. Melbourne: Scribe Publications. ISBN 978-1-920769-35-2.

پیوند به بیرون

• بریدهٔ جراید دربارهٔ اگن کیش در بایگانی مطبوعات قرن بیستم در زد.بی.وی