اگبرت (وسکس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اگبرت (وسکس)
Egbert - MS Royal 14 B V.jpg
Depiction of Ecgberht from the Genealogical Chronicle of the English Kings, a late 13th-century manuscript in the کتابخانه بریتانیا
King of Wessex
سلطنت802–839
پیشینبورتریک وسکس
جانشیناتلولف وسکس
King of Kent
سلطنت825–839
پیشینBaldred
جانشیناتلولف وسکس
زاده771 or 775
درگذشته839 (aged 64 or 68)
آرامگاه
فرزند(ان)اتلولف وسکس
خاندانWessex
پدرEalhmund of Kent

اگبرت (به انگلیسی: Egbert، به آنگلو-ساکسونی: Ecgberht یا Ecgbryht)[۱] (درگذشتهٔ ۸۳۹) شاه وسکس (ساکسون غربی[۲]) از ۸۰۲ تا ۸۳۹ بود. او در ۸۲۵ توانست بر مرسیایی‌ها در الندوم (رافتون کنونی) در ویلتشایر پیروز شود و اسکس، کنت، سوری و ساسکس را تصرف نماید. او همچنین خود مرسیا را نیز در ۸۳۹ فتح نمود اما دیری نگذشت که آن را از دست داد.[۱]

اگبرت سپس گسترهٔ فرمانرواییش را تا کُرنوال گسترش داد و در ۸۳۸ توانست اتحاد بین وایکینگ‌ها و بریتون‌ها را در هینگستون داون در هم شکند. مجموعهٔ این پیروزی‌ها سبب شد تا او کنترل کامل جنوب انگلستان از کنت تا لندز اِند را در دست گیرد و پادشاهی وسکس را به‌عنوان قدرتمندترین پادشاهی آنگلو-ساکسون بر پا سازد.

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ David Crystal (1995), The Cambridge Biographical Encyclopedia (Second edition ed.), Cambridge University Press, p. p.304, ISBN 0-521-43421-1
  2. "Egbert". Britannica Online Encyclopedia. Retrieved 24 November 2010.