اکسید کبالت (II)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
Cobalt(II) oxide
Cobalt(II) oxide
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 1307-96-6 ✔Y
پاب‌کم 9942118
کم‌اسپایدر 8117730 ✔Y
شمارهٔ ئی‌سی 215-154-6
شمارهٔ یواِن 3288
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس GG2800000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
Image 2
خصوصیات
فرمول مولکولی CoO
جرم مولی 74.9326 g/mol
شکل ظاهری black powder
بوی odorless
چگالی 6.44 g/cm3 [۱]
دمای ذوب ۱٬۹۳۳ درجه سلسیوس (۳٬۵۱۱ درجه فارنهایت؛ ۲٬۲۰۶ کلوین)
انحلال‌پذیری در آب insoluble in water[۲]
ساختار
ساختار بلوری دستگاه بلوری مکعبی cF8
گروه فضایی Fm3m No. 225
خطرات
MSDS ICSC 1551
شاخص ئی‌یو 027-002-00-4
طبقه‌بندی ئی‌یو Harmful (Xn)
Dangerous for the environment (N)
کدهای ایمنی R۲۲, R۴۳, R50/53
شماره‌های نگهداری , S۲۴, S۳۷, S60, S61
نقطه اشتعال Non-flammable
LD50 202 mg/kg
ترکیبات مرتبط
دیگر آنیون‌ها کبالت سولفید
هیدروکسید کبالت(II)
دیگر کاتیون‌ها اکسید آهن(II)
اکسید نیکل(II)
ترکیبات مرتبط اکسید کبالت(IIIII)
اکسید کبالت(III)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

اکسید کبالت(II) (به انگلیسی: Cobalt(II) oxide) با فرمول شیمیایی CoO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 9942118 است. که جرم مولی آن 74.9326 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سیاه است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Patnaik, Pradyot (2003). Handbook of Inorganic Chemical Compounds. McGraw-Hill. ISBN 0070494398. Retrieved 2009-06-06.
  2. Advanced Search – Alfa Aesar – A Johnson Matthey Company بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine. Alfa.com. Retrieved on 2011-11-19.
  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.


Cobalt(II) oxide
Cobalt(II) oxide
Names
IUPAC name
Cobalt(II) oxide
Other names
Cobaltous oxide
Cobalt monoxide
Identifiers
3D model (JSmol)
ChemSpider
ECHA InfoCard 100.013.777
EC Number
  • 215-154-6
RTECS number
  • GG2800000
UN number 3288
Properties
CoO
Molar mass 74.9326 g/mol
Appearance black powder
Odor odorless
Density 6.44 g/cm3 [1]
Melting point 1,933 °C (3,511 °F; 2,206 K)
insoluble in water[2]
+4900.0·10−6 cm3/mol
Structure
cubic, cF8
Fm3m, No. 225
Hazards
Main hazards Toxic (T)

Harmful (Xn)
Dangerous for the environment (N)

Safety data sheet ICSC 1551
Toxic THarmful XnDangerous for the Environment (Nature) N
R-phrases (outdated) R22, R43, R50/53
S-phrases (outdated) (S2), S24, S37, S60, S61
NFPA 704 (fire diamond)
Flammability code 0: Will not burn. E.g. waterHealth code 3: Short exposure could cause serious temporary or residual injury. E.g. chlorine gasReactivity code 0: Normally stable, even under fire exposure conditions, and is not reactive with water. E.g. liquid nitrogenSpecial hazards (white): no codeNFPA 704 four-colored diamond
0
3
0
Flash point Non-flammable
Lethal dose or concentration (LD, LC):
202 mg/kg
Related compounds
Other anions
Cobalt(II) sulfide
Cobalt(II) hydroxide
Other cations
Iron(II) oxide
Nickel(II) oxide
Related compounds
Cobalt(II,III) oxide
Cobalt(III) oxide
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
☑Y verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Cobalt(II) oxide or cobalt monoxide is an inorganic compound that appears as olive-green to red crystals, or as a greyish or black powder.[3] It is used extensively in the ceramics industry as an additive to create blue colored glazes and enamels as well as in the chemical industry for producing cobalt(II) salts.

Structure and properties

CoO crystals adopt the periclase (rock salt) structure with a lattice constant of 4.2615 Å.[4]

It is antiferromagnetic below 16 °C.[5]

Preparation

Cobalt(II,III) oxide decomposes to cobalt(II) oxide at 950 °C:[6]

2 Co3O4 → 6 CoO + O2

Though commercially available, cobalt(II) oxide may be prepared in the laboratory by electrolyzing a solution of cobalt(II) chloride.[7]

CoCl2 + H2O → CoO + H2 + Cl2

It may also be prepared by precipitating the hydroxide, followed by thermal dehydration:

CoX + 2 KOH → Co(OH)2 + K2X
Co(OH)2 → CoO + H2O

Reactions

As can be expected, cobalt(II) oxide reacts with mineral acids to form the corresponding cobalt salts:

CoO + 2 HX → CoX2 + H2O

Applications

Cobalt(II) oxide has for centuries used as a coloring agent on kiln fired pottery. The additive provides a deep shade of blue named cobalt blue. The band gap (CoO) is around 2.4 eV.[citation needed] It also is used in cobalt blue glass.

See also

References

  1. ^ Patnaik, Pradyot (2003). Handbook of Inorganic Chemical Compounds. McGraw-Hill. ISBN 0-07-049439-8. Retrieved 2009-06-06.
  2. ^ Advanced Search – Alfa Aesar – A Johnson Matthey Company Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. Alfa.com. Retrieved on 2011-11-19.
  3. ^ "Safety (MSDS) data for cobalt oxide". The Physical and Theoretical Chemistry Laboratory, Oxford University. Retrieved 2008-11-11.
  4. ^ Kannan, R.; Seehra, Mohindar S. (1987). "Percolation effects and magnetic properties of the randomly diluted fcc system CopMg1-pO". Physical Review B. 35 (13): 6847–6853. doi:10.1103/PhysRevB.35.6847.
  5. ^ Silinsky, P. S.; Seehra, Mohindar S. (1981). "Principal magnetic susceptibilities and uniaxial stress experiments in CoO". Physical Review B. 24: 419–423. doi:10.1103/PhysRevB.24.419.
  6. ^ US 4389339, James, Leonard E.; Crescentini, Lamberto & Fisher, William B., "Process for making a cobalt oxide catalyst" 
  7. ^ Kern, S. (1876). "Inorganic chemistry". J. Chem. Soc. 29: 880. doi:10.1039/JS8762900876.