اکسایش بایر–ویلیگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اکسایش بایر–ویلیگر
نامگذاری شده پس از آدولف فون بایر
ویکتور ویلیگر
نوع واکنش اکسایش و کاهش آلی
Identifiers
در درگاه شیمی آلی baeyer-villiger-oxidation
RSC ontology ID RXNO:۰۰۰۰۰۳۱

اکسایش بایر–ویلیگر (به انگلیسی: Baeyer–Villiger oxidation) یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که طی آن یک کتون به وسیلهٔ واکنش با یک پراکسی اسید یا هیدروژن پراکسید، به یک استر تبدیل می‌شود.[۱][۲] این واکنش به افتخار شیمیدان آلمانی آدولف فون بایر(۱۸۳۵–۱۹۱۷) و شیمی‌دان سوئیسی ویکتور ویلیگر (۱۸۶۸–۱۹۳۴) نام‌گذاری شده‌است.[۳]

اکسایش بایر–ویلیگر

منابع[ویرایش]

  1. Baeyer, A.; Villiger, V. (1899). "Einwirkung des Caro'schen Reagens auf Ketone" (abstract). شمیشه بریشته. 32 (3): 3625–33. doi:10.1002/cber.189903203151.[پیوند مرده]
  2. Baeyer, A.; Villiger, V. (1900). "Ueber die Einwirkung des Caro'schen Reagens auf Ketone" (abstract). شمیشه بریشته. 33 (1): 858–64. doi:10.1002/cber.190003301153.[پیوند مرده]
  3. Krow, G. R. Org. React. 1993, 43, 251. doi:10.1002/0471264180.or043.03

پیوند به بیرون[ویرایش]