اچ دی ۱۶۴۵۹۵

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: نقشه آسمان ۱۸h ۰۰m ۳۸٫۸۹۴s٬ +۲۹° ۳۴′ ۱۸٫۹۲″

اچ دی ۱۶۴۵۹۵
Hercules constellation HD 164595.png
تصویری از صورت فلکی زانوزده
اطلاعات رصدی
مبدأ J2000      اعتدال J2000
صورت فلکی زانوزده
بُعد 18h 00m 38.894s[۱]
میل ‏ 18.92″ 34′ ‎+29°[۱]
قدر ظاهری (V) 7.08[۲]
مشخصات
نوع طیف G2V D[۱]
جزئیات
جرم0.99[۳] M
گرانش سطحی (log g)۴٫۴۴ ± 0.05[۳] cgs
دما۵۷۹۰ ± 40[۳] K
فلزیگی [Fe/H]−0.06[۳] dex
سن4.5[۳] Gyr
نامگذاری‌های دیگر
HD 164595, HIP 88194, SAO 85632, BD+29 3165.
مراجع
SIMBADداده‌ها

اچ دی ۱۶۴۵۹۵ (به انگلیسی: HD 164595)[۱] ستاره ای شبیه به خورشید است با این تفاوت که یک درصد نورانی تر است.[۳] این ستاره دمایی مشابه خورشید دارد و سن آن تقریباً ۴٫۵ میلیارد سال است. این ستاره در صورت فلکی زانوزده قرار دارد و فاصلهٔ آن تا زمین ۹۴٬۳۵ سال نوری (۲۸٫۹۲۷ پاسک) است. در مدار این ستاره سیاره ای به نام اچ دی ۱۶۴۵۹۵ بی وجود دارد.[۱]

سیگنال رادیویی (اچ دی ۱۶۴۵۹۵)[ویرایش]

سیگنال رادیویی اچ دی ۱۶۴۵۹۵ در ۱۵ مه ۲۰۱۵ توسط تلسکوپی روسی به نام راتان-۶۰۰ (RATAN_600) ردیابی شد. این سیگنال موجی برابر ۲/۷ سانتیمتر داشته و فرکانس آن ۱۱ گیگاهرتز بود و هرگز تکرار نشد. به گفته ست شوستاک یکی از اخترشناسان ارشد جستجوی هوش فرازمینی (SETI) این مؤسسه پس از شنیدن خبر ردیابی سیگنال منشأ آن یعنی (اچ دی ۱۶۴۵۹۵) را با استفاده از تلسکوپ آلن مورد بررسی قرار دادند ولی هیچ مورد عجیبی یافت نکردند.[۴] این سیگنال ممکن است اثر جانبی بزرگنمایی گرانشی باشد. پدیده ای که زمانی رخ می‌دهد که یک جرم بزرگ مانند یک ستاره بافت فضا زمان را به اندازه ای دچار انحنا می‌کند که می‌تواند سیگنالی که در پس این بافت قرار دارد را جمع‌آوری، متمرکز و بزرگنمایی کرده و به سوی زمین بتاباند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «HD 164595». دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۱۴.
  2. Epps, E. A. (1972). "UBV photoelectric observations: I. Stars within 25 parsec of the sun; II. Stars in quasar and galaxy fields; III. Stars in Kapteyn Selected Areas; IV. Miscellaneous stars". Royal Observatory Bulletin. 176: 127. Bibcode:1972RGOB..176..127E.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ "A photometric and spectroscopic survey of solar twin stars within 50 parsecs of the Sun page 7 & 11 & 17, 31 December 2013". Cornell University - Astronomy & Astrophysics manuscript. arXiv:1312.7571. Bibcode:2014A&A...563A..52P. doi:10.1051/0004-6361/201322277.
  4. Seth Shostak. "A SETI Signal?". SETI Institute. Retrieved 2018-08-12.

پیوند به بیرون[ویرایش]