پرش به محتوا

اوگاریت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اوگاریت
𐎜𐎂𐎗𐎚
پرونده:Style="background:
اوگاریت در سوریه واقع شده
اوگاریت
موقعیت در سوریه
نام دیگررأس شمرا
مکاناستان لاذقیه, سوریه
منطقههلال حاصلخیز
مختصات۳۵°۳۶′۰۷″شمالی ۳۵°۴۶′۵۵″شرقی / ۳۵٫۶۰۲°شمالی ۳۵٫۷۸۲°شرقی / 35.602; 35.782
گونهزیستگاه
تاریخ
ساخته‌شدهحدود ۷۰۰۰ پیش از میلاد
رهاشدهحدود ۱۱۸۵ پیش از میلاد
دوره‌هادوران نوسنگی, عصر برنز
رویدادهافروپاشی تمدن در اواخر عصر برنز
اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش۱۹۲۸ تا ۱۹۳۹، ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۸
باستان‌شناسانکلود شفر، آنری دو کونتنسون، ژان مارگرون، مارگریت یون، ایو کالوه، بسّام جاموس
وضعیتویرانه
مالکیتعمومی
دسترسی عمومیبله

اوگاریت (به اوگاریتی: 𐎜𐎂𐎗𐎚) شهری باستانی در سواحل شام بود که در منطقه‌ای قرار داشت که امروزه بخشی از شمال سوریه است. این محوطه با مجموعه‌ای از متون کهن میخی خود، در سال ۱۹۲۸ کشف شد. این متون به زبانی ناشناخته از شاخهٔ سامی شمال‌غربی نوشته شده بودند که امروزه آن را «زبان اوگاریتی» می‌نامند. کاوش‌های باستان‌شناسی در اوگاریت نشان می‌دهد که این محل از هزارهٔ هشتم پیش از میلاد مسکون بوده است. پژوهش‌ها بیشتر بر لایه‌های مربوط به عصر مفرغ پایانی تمرکز داشته‌اند و دربارهٔ دوره‌های سکونت پیشین اطلاعات نسبتاً اندکی در دست است.[۱] بررسی‌های باستان‌شناسی ادامه‌دار در اوگاریت برای مطالعهٔ عصر مفرغ در منطقهٔ مدیترانهٔ شرقی بسیار ارزشمند و راهگشا بوده است.[۲]

تاریخ

[ویرایش]

تاریخ اوگاریت به دوره نوسنگی می‌رسد و این مکان از پایان هزاره هشتم پیش از میلاد، مسکونی بوده است و به عنوان یک سکونتگاه در طول دوره‌های مس و برنز، مورد استفاده بوده است.[۳] در دوره پایانی عصر برنز، اوگاریت رشد قابل توجهی را تجربه کرد که به تأسیس پادشاهی اوگاریت منجر شد.[۴]

این شهر ارتباط نزدیکی با امپراتوری هیتی داشت و در زمان‌های بعد به عنوان یک خراجگزار، گاه به مصر خراج می‌فرستاد و همچنین ارتباطات تجاری و سیاسی با قبرس (که در آن زمان آلشیا نامیده می‌شد) برقرار می‌کرد.[۵] در بایگانی‌های به‌دست‌آمده از این مکان که بازخوانی شده، سفال‌های میسنی و قبرسی یافت‌شده است. این حکومت از حدود ۱۴۵۰ پیش از میلاد تا زمان ویرانی آن در حدود ۱۱۸۵ پیش از میلاد، در اوج خود بود.[۶] این ویرانی ممکن است به دلیل هجوم اقوام بیگانه از سمت دریا یا یک درگیری داخلی ایجاد شده باشد.

این پادشاهی یکی از موارد بسیاری بود که در طول فروپاشی عصر برنز سقوط کرده است. جیبالا (تل توینی)، شهر ساحلی در لبه جنوبی پادشاهی اوگاریت نیز در این زمان ویران شد. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی، این مکان از هزاره هشتم پیش از میلاد مسکونی بوده است. بیشتر تحقیقات باستان‌شناسی بر روی سطوح مربوط به عصر برنز پایانی متمرکز شده است، بنابراین اطلاعات کمی دربارهٔ سکونت‌های قبلی در دسترس است.

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Boyes, Philip J., "The Impact and Legacy of Alphabetic Cuneiform", Script and Society: The Social Context of Writing Practices in Late Bronze Age Ugarit, Oxbow Books, pp. 261–76, (2021). doi:10.2307/j.ctv2npq9cv.JSTOR j.ctv2npq9cv.
  2. ↑ Huehnergard, John (2012). An Introduction to Ugaritic. Hendrickson Publishers. ISBN 978-1-59856-820-2.
  3. ↑ Gates, Charles (2011). Ancient cities: the archaeology of urban life in the ancient Near East and Egypt, Greece and Rome (2nd ed.). London: Routledge. ISBN 978-0-203-83057-4.
  4. ↑ Yon, Marguerite (2006). The City of Ugarit at Tell Ras Shamra. Eisenbrauns. ISBN 978-1-57506-029-3.
  5. ↑ Helène Whittaker, "Mycenaean cult buildings: a study of their architecture and function in the context of the Aegean and the Eastern Mediterranean", Monographs from the Norwegian Institute at Athens, v. 1. Bergen: Norwegian Institute at Athens, 1997 ISBN 9788291626031.
  6. ↑ Kemp, Luke; Cline, Eric H. , "Systemic Risk and Resilience: The Bronze Age Collapse and Recovery", in: Adam Izdebski, John Haldon, and Piotr Filipkowski (eds.), Perspectives on Public Policy in Societal-Environmental Crises, Springer, pp. 207-223, (2022). ISBN 978-3-030-94137-6. p. 206.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=اوگاریت&oldid=43623433»