اوپانیشاد پرشنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نسخه‌ای خطی از اوپانیشاد پرشنه

اوپانیشاد پرشنه (سانسکریت: प्रश्नोपनिषद्Praśnopaniṣad) متن سانسکریت کهنی است که بخشی از آتارواودا محسوب می‌شود و به مکتب (ساکها) ی پیپالدای ودا مربوط است. این اوپایشناد یکی از اوپانیشادهای اصلی محسوب می‌شود و در شمارهٔ چهار در فهرست ۱۰۸ اوپانیشادی موکتیکا آمده‌است.

اوپانیشاد پرشنه شامل شش پرشنه (به سانسکریت یعنی سؤال) است که پاسخ هر کدام یک بخش را تشکیل می‌دهد. هر فصل با عبارت «پرشنه‌پراتیواکنم» به معنای «این‌چنین پاسخ به سؤال پایان می‌یابد» به اتمام می‌رسد. در برخی متون کشف‌شده در هند این اوپانیشاد به سه بخش بزرگ (ادهیایا) و شش بخش کوتاه (کاندیکا) تقسیم شده‌است.

اوپانیشاد پرشنه برای ساختار و نگرش جامعه‌شناختی‌اش به فرایند آموزش در هند باستان شناخته می‌شود.[۱] از این اوپانیشاد در برخی متون با عنوان پرشنوپیشاد Prashnopanishad (سانسکریت: प्रश्नोपनिषद्‎، Praśnopaniṣad) یاد شده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. Charles Johnston, The Mukhya Upanishads: Books of Hidden Wisdom, (1920-1931), The Mukhya Upanishads, Kshetra Books, شابک ‎۹۷۸-۱۴۹۵۹۴۶۵۳۰ (Reprinted in 2014), Archive of Prashna Upanishad, pages 46-51, 115-118