اورک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طایفه اورک یکی از طوایف ایل بختیاری و از شاخه هفت لنگ، باب دینارونی می‌باشد، که محل سکونتشان در بازفت، دیناران، میانکوه، ‍‍کل چونک، گلشور، بهلول‌آباد، شلیل، گندمکار، سرخون، اردل، دهدز و ایذه است. اکثر آنان در خوزستان و تعدادی نیز در چهارمحال و بختیاری و اصفهان زندگی می‌کنند.[۱][۲][۳] طایفه لجمیر اورک پر جمعیت‌ترین طایفه اورک است.افشین جمشیدی اورک از مشهورترین هنرمندان این طایفه میباشد.

اورک دارای ۲۴تیره بزرگ است ۱-چهاربنیچه ۲-گوزلکی ۳-قنبری ۴-ممسنی ۵-حسین غلامی ۶-ترابی ۷-اولاد حاج علی ۸-کشخالی ۹-سیدشهپیر ۱۰-غلام ۱۱-پسکم ۱۲-باطولی ۱۳-بحوضی ۱۴-ناصری ۱۵-غریبی ۱۶-جلالی ۱۷-اورک زندی ۱۸-آل داودی ۱۹-نظر خدابخشی ۲۰-لجمیر اورک ۲۱-خواجه ۲۲-موزرمی ۲۳-لندی ۲۴-قلعه سردی.

منابع[ویرایش]

  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  2. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  3. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  • حسین ابراهیمی ناغانی. «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲ اسفند ۱۳۸۸. 
  • عبدالعلی خسروی، تاریخ و فرهنگ بختیاری
  • موسی حاجت پور، جامعه‌شناسی عشایر بختیاری
  • دکتر منصورامانی، تاریخ ایذه و قوم بختیاری
  • امبرحسین احمدی، تاریخ فرهنگ و تمدن بختیاری