اورک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفه اورک یکی از طوایف ایل بختیاری و از شاخه هفت لنگ، باب دینارونی می‌باشد، منشاء این طایفه به ایل میوند باز میگردد، که محل سکونتشان در شیوند، بازفت، دیناران، میانکوه، ‍‍کل چونک، گلشور، بهلول‌آباد، شلیل، گندمکار، سرخون، اردل، دهدز و ایذه است. اکثر آنان در خوزستان و تعدادی نیز در چهارمحال و بختیاری و اصفهان زندگی می‌کنند.[۱][۲][۳]

تیره‌های طایفه اورک[ویرایش]

اورک دارای ۲۴تیره بزرگ است:

۱-جلالی شیوندی ۲-موزرمی ۳-قنبری ۴-شیرانی ۵-حسین غلامی ۶-ترابی ۷-اولاد حاج علی ۸-کشخالی ۹-ممسنی ۱۰-غلام ۱۱-پسکم ۱۲-گل بامکی ۱۳-شهپیری ۱۴-ناصری ۱۵-غریبی ۱۶-آل داوودی ۱۷-اورک زندی ۱۸-چهاربنیچه ۱۹-نظر خدابخشی ۲۰-لجمیر اورک ۲۱-خواجه ۲۲-گوزلکی ۲۳-لندی ۲۴-قلعه سردی.

منابع[ویرایش]

  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا.
  2. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. دریافت‌شده در 3-25-2014. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  3. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. دریافت‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴.
  • حسین ابراهیمی ناغانی (۲ اسفند ۱۳۸۸). «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ.
  • عبدالعلی خسروی، تاریخ و فرهنگ بختیاری
  • موسی حاجت پور، جامعه‌شناسی عشایر بختیاری
  • دکتر منصورامانی، تاریخ ایذه و قوم بختیاری
  • امبرحسین احمدی، تاریخ فرهنگ و تمدن بختیاری

https://fa.m.wikipedia.org/wiki/نقش‌برجسته_شیوند