ان سکستون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ان سکستون
Anne Sexton by Elsa Dorfman.jpg
ان سکستون
عکس از السا دورفمن
زاده ۹ نوامبر ۱۹۲۸(1928-11-09)
نیوتون، ماساچوست
درگذشته ۴ اکتبر ۱۹۷۴ میلادی (۴۵ سال)
وستون، ماساچوست
شغل شاعر
ملیت ایالات متحده آمریکا
ژانر شعر اعتراف
فرزندان لیندا گری سکستون، جویس لد سکستون

ان سکستون (انگلیسی: Anne Sexton؛ ۹ نوامبر ۱۹۲۸(1928-11-09) – ۴ اکتبر ۱۹۷۴(1974-10-04)) شاعر آمریکایی بود. وی در سال ۱۹۶۷ برنده جایزه پولیتزر برای شعر شد. او یکی از پیشگامان و نامداران جنبش شعر اعتراف است که رویکردی تابوشکنانه به نابرابریهای جنسیتی موجود در زبان و هنر داشت.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

ان گری هاروی در ۹ نوامبر ۱۹۲۸ در شهر نیوتون، ماساچوست به دنیا آمد. مادرش ماری و پدرش رالف دو دختر بزرگتر از ان داشتند. ان بیشتر دوران کودکیش را در بوستون سپری کرد. در سال ۱۹۴۵ به مدرسه شبانه‌روزی راجرز هال در لوول، ماساچوست رفت. چندی بعد نیز، یک سالی را در کالج گارلند در بوستون درس خواند.[۲]
سکستون مدتی را به عنوان مدل در آژانس هارت کار کرد. در ۱۶ اوت ۱۹۴۸ با آلفرد مولر سکستون ازدواج کرد و تا سال ۱۹۷۳ با یکدیگر زندگی کردند. آنها دارای دو دختر به نام‌های لیندا گری و جویس لد بودند.

مرگ[ویرایش]

سنگ قبر سکستون

در ۴ اکتبر ۱۹۷۴ پس از آن که ان سکستون ناهار را با کومین صرف کرد به خانه بازگشت، کت خز قدیمی مادرش را پوشید، انگشترها را از دست درآورد، لیوانی ودکا برای خودش ریخت، در گاراژ را قفل کرد و ماشین را روشن کرد.
آن سکستون، که رابطه دوستانه‌ای با سیلویا پلات داشت، دربارهٔ خودکشی و مرگ گفته بود:

«سیلویا و من ساعت‌ها و با جزئیات کامل دربارهٔ اولین خودکشی مان حرف می‌زدیم. خودکشی در جایگاهی متضاد از شعر است. ما با اشتیاق از مرگ حرف می‌زدیم و همچون پروانه که به سمت چراغ کشیده می‌شود، به وسیله مرگ مکیده می‌شدیم»[۳]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • به سوی تیمارستان و نیمه راه بازگشتن (۱۹۶۰)
  • همه زیبارویان من (۱۹۶۲)
  • زندگی یا مرگ (۱۹۶۶)
  • اشعار عاشقانه (۱۹۶۹)
  • دگرگونی (۱۹۷۱)
  • کتاب حماقت (۱۹۷۲)
  • مرگ دفترها (۱۹۷۴)
  • جدال با خدا (۱۹۷۵)
  • شماره ۴۵ خیابان بخشش (۱۹۷۶)
  • سروده‌هایی برای دکتر ایگرگ (۱۹۷۸)

پانویس[ویرایش]

  1. «آن‌ها مشغول مردن‌اند». نشر چشمه. بازبینی‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۱۵. 
  2. پگاه احمدی. «ان سکستون، بوسه و خودکشی». مجله وازنا، ۲۶ مهر ۱۳۹۰. 
  3. فروزان جمشیدنژاد. «سیلویا پلات؛ بانوی شعر اعتراف». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۴ بهمن ۱۳۹۱. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]