این یک مقالهٔ خوب است. برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.

انکی فان گرونسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انکی فان گرونسون

مدال‌ها
سوارکار
شرکت‌کنندهٔ کشور  هلند
بازی‌های المپیک
طلا ۲۰۰۰ سیدنی درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۴ آتن درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۸ پکن درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۲ بارسلون درساژ تیمی
نقره ۱۹۹۶ آتلانتا درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۶ آتلانتا درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۰ سیدنی درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۸ پکن درساژ تیمی
برنز ۲۰۱۲ لندن درساژ تیمی
مسابقات قهرمانی جهان
طلا ۱۹۹۴ لاهه درساژ آزاد
طلا ۲۰۰۶ آخن درساژ آزاد
نقره ۱۹۹۴ لاهه درساژ تیمی
نقره ۱۹۹۸ رم درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۸ رم درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۶ آخن درساژ ویژه
نقره ۲۰۰۶ آخن درساژ تیمی
مسابقات قهرمانی اروپا
طلا ۱۹۹۹ آرنهم درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۵ هاگن درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۷ لا ماندریا درساژ ویژه
طلا ۲۰۰۷ لا ماندریا درساژ تیمی
طلا ۲۰۰۹ وینزر درساژ تیمی
نقره ۱۹۹۵ موندورف درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۵ موندورف درساژ تیمی
نقره ۱۹۹۷ فردن درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۷ فردن درساژ تیمی
نقره ۱۹۹۹ آرنهم درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۱ فردن درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۵ هاگن درساژ تیمی
نقره ۲۰۰۷ لا ماندریا درساژ آزاد
برنز ۱۹۹۱ دوناشینگن درساژ تیمی
برنز ۲۰۰۹ وینزر درساژ آزاد
برنز ۲۰۱۵ آخن رینینگ تیمی
جام جهانی درساژ
طلا ۱۹۹۵ لس آنجلس درساژ انفرادی
طلا ۱۹۹۶ یوتبری درساژ انفرادی
طلا ۱۹۹۷ سرتوخن‌بوس درساژ انفرادی
طلا ۱۹۹۹ دورتموند درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۰ سرتوخن‌بوس درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۴ دوسلدورف درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۵ لاس وگاس درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۶ آمستردام درساژ انفرادی
طلا ۲۰۰۸ سرتوخن‌بوس درساژ انفرادی
نقره ۱۹۹۸ یوتبری درساژ انفرادی
برنز ۲۰۰۹ لاس وگاس درساژ انفرادی

تئودورا الیزابت جراردا «انکی» فان گرونسوِن (هلندی: Theodora Elisabeth Gerarda "Anky" van Grunsven؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۶۸ میلادی) سوارکار درساژ اهل هلند است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۹۲ تا ۲۰۱۲ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۹ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۵ نقره و ۱ برنز را کسب کرد. او تنها سوارکاری است که دارای سه قهرمانی در یک رویداد است و در سه المپیک متوالی نیز شرکت داشته‌است و در هر سه دوره مدال طلای این رشته را بدست آورده است. وی مدال‌های بین‌المللی زیادی را در بازی‌های جهانی سوارکاری به دست آورده‌است و تنها سوارکاری به‌شمار می‌آید که در تمامی بازی‌های جهانی فدراسیون جهانی سوارکاری که از سال ۱۹۹۰ آغاز شده‌اند به رقابت پرداخته‌است. او بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶ و در رشتهٔ درساژ به رقابت پرداخت اما در سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از اعضای تیم هلند در رشتهٔ رینینگ شرکت کرد.

علاوه بر موفقیت در مسابقات المپیک و بازی‌های جهانی او با داشتن ۹ قهرمانی بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸ رکورددار جام جهانی درساژ است. فان گرونسون همچنین چندین بار در بازی‌های قهرمانی درساژ اروپا شرکت کرده‌است و هفت مدال انفرادی و هشت مدال تیمی بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ را به دست آورده‌است. با وجود آنکه او با اسب‌های متعددی در رقابت‌های مختلف شرکت داشته‌است؛ اما بیشترین موفقیت‌های خود را با دو اسب به نام‌های بن‌فایر[الف] و سالینرو[ب] به دست آورده‌است. بن‌فایر یکی از اسب‌هایی بود که با آن موفقیت‌های اولیه خود را به دست آورد. این اسب در سال ۲۰۰۲ بازنشسته شد و سالینرو جای آن را پر کرد و به عنوان اسب اول فان گرونسون در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ تا سال ۲۰۱۳ مورد استفاده قرار گرفت. فان گرونسون از روش آموزشی بحث‌برانگیز رولکر استفاده می‌کرد هر چند پس از آنکه استفاده از این روش در رقابت‌های بین‌المللی ممنوع شد سعی کرده تا خود را از این روش دور کند.

زندگی شخصی[ویرایش]

فان گرونسون در ارپ واقع در استان برابانت شمالی هلند متولد شده‌است.[۱][۲]او آموزش درساژ را از سن ۱۲ سالگی و زمانی که اسبش پریسکو (که بعدها با آن در المپیک و مسابقات جهانی شرکت کرد) عملکرد ضعیفی در رشتهٔ پرش داشت آغاز کرد.[۳]

فان گرونسون با مربی تیم ملی سوارکاری هلند شف یانسن[پ] ازدواج کرده‌است که از این ازدواج دو فرزند دارد.[۴] او زمانی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ رقابت می‌کرد فرزند اولش یانیک[ت] را باردار بود و در نوامبر همان سال فرزندش را به دنیا آورد. فان گرونسون و یانسن اواخر سال ۲۰۰۵ در شهر لاس وگاس با یکدیگر ازدواج کردند و در مارس ۲۰۰۷ فرزند دوم آن‌ها ایوا ادن[ث] به دنیا آمد.[۵]

در سال ۱۹۹۹ فان گرونسون «خسته از کمبود مد لباس در ورزش سوارکاری جهان» خط تولیدی لباس سوارکاری را به راه انداخت که در حال حاضر در سرتاسر جهان به فروش می‌رسد.[۵]

رقابت حرفه‌ای[ویرایش]

المپیک و مسابقات جهانی سوارکاری[ویرایش]

فان گرونسون با به دست آوردن ۹ مدال رکورددار دریافت بیشترین مدال المپیک در رشتهٔ سوارکاری است، و تنها ورزشکاری در تمامی رشته‌های سوارکاری است که توانسته در سه المپیک پی در پی قهرمان شود.[۶] او همچنین تنها فردی است که در هفت دورهٔ متوالی المپیک در رشتهٔ درساژ به رقابت پرداخته‌است.[۷] او در تمامی رقابت‌های المپیک تابستانی که بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۱۲ بوده حضور یافته‌است که در این میان در مجموع سه مدال طلا، پنج نقره و یک برنز به دست آورده‌است.[۸]

در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ او با اسبی به نام پریسکو شرکت کرد که در مرحله انتخابی انفرادی درساژ از دور مسابقات حذف شد و به عنوان دربافت‌کنندهٔ کمترین امتیاز در تیم هلند که در رده پنجم بود قرار گرفت.[۹] این بدین معنی بود که امتیاز وی به عنوان رتبه تیمی مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. در المپیک ۱۹۹۲ عملکرد وی بهبود یافت و همراه با اسبش بن‌فایر به مقام چهارم انفرادی رسید و توانست نخستین مدال نقرهٔ خود را در بخش تیمی به دست آورد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ او بار دیگر با اسبش بن‌فایر دو مدال نقره را در بخش تیمی و انفرادی مسابقات درساژ به دست آورد.[۶] او در آخرین المپیکش با اسب بن‌فایر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ برندهٔ نخستین مدال طلای انفرادی خود شد و همچنین به تیم هلند کمک کرد تا برای سومین بارِ پیاپی به مدال نقره برسد.[۶] در المپیک ۲۰۰۴ آتن، سوار بر اسب جدیدش سالینرو، به دومین مدال طلای خود در مسابقات انفرادی دست یافت؛[۱۰] در این مسابقات تیم هلند چهارم شد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ وی بار دیگر همراه با اسبش سالینرو به سومین مدال طلای انفرادی خود رسید،[۱۱] و تیم هلند نیز در این بازی‌ها به مدال نقره دست یافت.[۱۲] فان گرونسون یک بار دیگر با سالینرو در المپیک ۲۰۱۲ لندن شرکت کرد و با وجود آنکه به ردهٔ ششم انفرادی نزول یافت اما به تیم هلند کمک کرد تا به مدال برنز برسند.[۱۳] انتظار نمی‌رفت که فان گرونسون در المپیک ۲۰۱۲ لندن شرکت کند چرا که اسب اصلی او با نام یوپیدو[ج] مصدوم بود.[۱۴] با این وجود در ماه آوریل همان سال فان گرونسون اعلام کرد که می‌خواهد به همراه تیم هلند با اسب سالینرو که در آن زمان ۱۸ سال داشت و از مصدومیت بازمی‌گشت شرکت کند. از این موضوع در رسانه‌ها به عنوان «بازگشت سالینرو» یاد شد.[۱۵]

فان گرونسون مدال‌های بسیاری را در بازی‌های جهانی سوارکاری نیز به دست آورده‌است. پس از شرکت در بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۰ او تنها سوارکاری شد که در تمامی رقابت‌های سوارکاری جهانی حضور داشته‌است.[۱۶] این مسابقات که از سال ۱۹۹۰ به صورت هر چهارسال یکبار برگزار می‌شوند، دارای سه بخش درساژ هستند: دو بخش انفرادی و یک بخش تیمی. در بازی‌های جهانی سوارکاری ۱۹۹۰ فان گرونسون با اسب پریسکو بخش انفرادی را با رتبهٔ ۲۳ به پایان رساند.[۱۷] فان گرونسون با اسب بن فایر در بازی‌های جهانی ۱۹۹۴ و بازی‌های جهانی سوارکاری ۱۹۹۸ شرکت کرد که در رقابت‌های ۱۹۹۴ در بخش انفرادی موفق به دریافت مدال طلا و نقره تیمی شد،[۱۸] و در مسابقات ۱۹۹۸ نیز دو مدال نقره (یکی در بخش انفرادی و دیگری در بخش تیمی) به دست آورد.[۱۹][۲۰][۱۹] از آنجایی که او از داوری در بازی‌های ۱۹۹۸ که در رم برگزار می‌شد ناراضی بود، علی‌رغم آنکه در رده‌بندی امتیاز زیادی آورده بود اعلام داشت که ممکن است درساژ را رها کند.[۱۶] در بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۰۲ با اسب کراک سی [چ] بخش انفرادی را در ردهٔ یازدهم به پایان رساند و همراه با تیم هلند در ردهٔ پنجم قرار گرفت.[۱۶] بهترین نتیجه‌ای که فان گرونسون در بازی‌های جهانی سوارکاری به دست آورد در سال ۲۰۰۶ و به همراه اسبش سالینرو بود، جایی که او یک طلای انفرادی و دو نقره، یک مدال تیمی و یک مدال انفرادی کسب کرد.[۲۱] در بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۰ پس از آنکه اسب اولش سالینرو مصدوم شد و اسب دومش پینتد بیک [ح] نیز فروخته شده بود. او تغییر رشته داد و به رشتهٔ رینینگ رفت. او با اسبی به نام ویزاشاینینگ‌والا بی‌بی[خ] در این مسابقات شرکت کرد ولی در مرحلهٔ مقدماتی حذف شد. او همچنین در بازی‌های رینینگ و در بخش تیمی و همچنین مسابقات نمایشی رینینگ آزاد نیز شرکت کرد.[۱۶] فان گرونسون سوارکاری رینینگ را از حوالی سال ۲۰۰۰ آغاز کرد اما تنها پس از المپیک ۲۰۰۸ به‌طور جدی وارد این بخش از رقابت‌ها شد.[۲۲]

دیگر رقابت‌ها[ویرایش]

فان گرونسون نُه بار قهرمان مسابقات جهانی درساژ شده‌است (در سالهای ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸).[۲۳] همچنین در مسابقات جهانی درساژ سال ۱۹۹۸ رتبهٔ دوم[۲۴] و در سال ۲۰۰۹ نیز عنوان سومی را به دست آورد. ویژگی‌های انکی فان گرونسون در درساژ آزاد (که با نام جایزه بزرگ کُر[د] نیز شناخته می‌شود) و رکورد تعداد قهرمانی‌هایش باعث شده تا به او لقب «ملکهٔ کُر»[ذ] را بدهند.[۲۵] او همچنین موفق شده‌است تا پنج مدال طلا هشت نقره و دو برنز را در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا به دست آورد.

مسابقات دوسالانهٔ درساژ قهرمانی اروپا دارای دو بخش است: یکی بخش رقابت تیمی و دیگری بخش رقابت انفرادی شامل جایزه بزرگ کر و جایزه بزرگ ویژه. انکی فان گرونسون در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۵ در بخش درساژ انفرادی به مدال طلا رسید و در سال‌های ۱۹۹۵ و۱۹۹۷ دوم شد. در بخش آزاد (کر) رقابت‌ها او عنوان نخست را در سال ۲۰۰۷ به دست آورد و در سال ۲۰۰۹ نیز سوم شد. به‌طور تاریخی بخش جایزه بزرگ ویژه نقطه ضعف او بوده‌است که او تنها توانسته در سال ۲۰۰۷ به مقام دومی برسد. او بیشترین تعداد مدال را در بخش تیمی و با اول شدن در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ و مقام دومی در سالهای ۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵ و سومی در سال ۱۹۹۱ دریافت کرده‌است.[۲۶]

در سال ۲۰۰۲ اسب بن‌فایر پس از ۹ سال رقابت بین‌المللی بازنشسته شد. عملکرد آن‌ها در مسابقات جهانی سوارکاری ۱۹۹۴ و دریافت چندین مدال در این رقابت‌ها آن را به عنوان یک اتفاق خاص در این رقابت‌ها بدل ساخت و به گفتهٔ دارنده مدال طلای المپیک کارل هستر «جهان درساژ را برای همیشه تغییر داد». مجسمه‌ای از بن‌فایر جهت تقدیر از دستاوردهای این اسب در ارپ ساخته و نصب شد. در اکتبر سال ۲۰۱۳ به دلیل داشتن بیماری اتانازی شد.[۲۷] پس از بازنشسته شدن بن‌فایر فان گرونسون فکر می‌کرد که دیگر اسبی به خوبی بن‌فایر نخواهد یافت با این وجود جانشین او سالینرو ثابت کرد که حتی از او نیز موفق‌تر است. در مارس ۲۰۱۳ سالینرو بازنشسته شد.[۲۸] فان گرونسون و سالینرو با عنوان «پیشگامان تست درساژ آزاد مدرن» خوانده می‌شوند؛ و اولین زوجی بودند که به‌طور خاص قطعهٔ موسیقی برای اجرای آن‌ها ساخته شد. این اسب به دلیل قدرت و توانایی شناخته می‌شد. او اسب بسیار حساسی بود و در ابتدای کار این نقطه ضعف را داشت که واکنش و تنش داشته باشد که سواری‌اش را دشوار کرده بود. به جز این نقاط ضعف، این اسب به عنوان یک ستاره در جهان درساژ شناخته می‌شد که بسیاری از عناوین بین‌المللی را به دست آورده‌است.[۲۹]

در سال ۲۰۰۳ فان گرونسون به دلیل شکستگی در استخوان فوقانی پایش در پی افتادن از اسب مجبور به انجام عمل جراحی شد.[۳۰] در این جراحی یک قطعه فلزی پلاتین در پایش قرار گرفت تا استخوانش را در مدت بهبودی ثابت نگه دارد. پس از بهبود و در ماه ژوئن سال ۲۰۰۳ او برندهٔ مسابقات قهرمانی درساژ هلند شد.[۳۱] در ماه سپتامبر او عمل جراحی دومش را انجام داد تا پلاتین را از پای او خارج کنند.[۳۲] در سال ۲۰۰۴ او عنوان نخستین سوارکار هلندی شد که قهرمان مسابقات درساژ چییو آخن و یک مسابقه سطح بالای بین‌المللی می‌شود.[۳۲]

رولکر[ویرایش]

مجسمه بن‌فایر در شهر ارپ

نام فان گرونسون با روش آموزشی بحث‌برانگیز رولکر پیوند خورده‌است، و وی تا سال ۲۰۰۷ نیز به طرفداری از این روش پرداخته‌است.[۳۳][۳۴] اما از آنجایی که فدراسیون جهانی سوارکاری در فوریهٔ ۲۰۱۰ این روش را به دلیل آنکه «به طور پرخاشگرانه‌ای سر اسب را رو به پایین قرار می‌دهد» ممنوع کرد، او نیز از این روش آموزشی فاصله گرفته‌است. این روش به همراه همهٔ روش‌های مشابه که با جهت‌دادن به سر و گردن با اعمال زور و به‌طور خشن انجام می‌گیرند ممنوع شده‌است.[۳۵][۳۶]

در طرح دعوی در دادگاه ۲۴ اوت ۲۰۱۰ انکی فان گرونسون مدعی شد که توسط روزنامه‌نگاری به نام آسترید اپلز که از سایت یورو درساژ[ر] بدنام شده‌است.[۳۷] یک پست انتشار یافته از این سایت گزارش داده که «مطابق گفته انکی عکس‌های اسب‌های او ارتباطی به روش آموزشی بحث‌برانگیز رولکیور ندارند.» طرح دعوی در دادگاه برای برگزاری به تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ در شهر سرتوخن‌بوس زمان‌بندی شده بود اما انکی فان گرونسون از ادامه این دعوی پشیمان شد.[۳۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. Bonfire
  2. Salinero
  3. Sjef Janssen
  4. Yannick
  5. Ava Eden
  6. IPS Upido
  7. Krack C
  8. Painted Black
  9. Whizashiningwalla BB
  10. Kur
  11. Queen of the Kur
  12. eurodressage.com

منابع[ویرایش]

  1. "Anky van Grunsven". .sports-reference.com. Retrieved 5 April 2018. 
  2. "Anky van Grunsven". Sports Reference. Retrieved 2013-11-29. 
  3. Marston, Victoria (20 May 2010). "Anky van Grunsven reveals". Horse & Hound. Retrieved 5 April 2018. 
  4. "Isabell Werth, Anky van Grunsven & Steffen Peters to Compete at Palm Beach Exquis World Dressage Masters". Dressage News. Retrieved 2010-08-25. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "Athletes: Anky van Grunsven: Bio". NBC Sports. 2008. Archived from the original on 3 January 2014. Retrieved 2013-12-02. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ “Anky van Grunsven Bio, Stats, and Results”. Olympics at Sports-Reference.com. Retrieved 2018-04-06. 
  7. “Van Grunsven Winding Down after the 2012 Olympic Games”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  8. "Brabanders". .sports-reference.com. Retrieved 5 April 2018. 
  9. "Anky van Grunsven Official Website". Anky van Grunsven Official Website. Retrieved 5 April 2018. 
  10. "Anky van Grunsven Wins Second Individual Olympic Gold". Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  11. "Van Grunsven Wins 3rd Gold; Peters Fourth in Olympic Individual Dressage". www.equisearch.com. Retrieved 5 April 2018. 
  12. "2008 Summer Olympics Equestrian Results - Beijing, China - ESPN". www.espn.com. Retrieved 5 April 2018. 
  13. "London 2012 Dressage Team Grand Prix mixed - Olympic Equestrian". International Olympic Committee. Retrieved 5 April 2018. 
  14. "Anky van Grunsven Official Website Individual Dressage". www.anky.com. Retrieved 5 April 2018. 
  15. "Anky Van Grunsven and Salinero aim for London Olympics". www.horseandhound.co.uk. Retrieved 5 April 2018. 
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ ۱۶٫۲ ۱۶٫۳ "Anky van Grunsven is Only Rider to Compete at Every WEG – Dressage-News". dressage-news.com. Retrieved 2018-04-06. 
  17. “FEI WORLD EQUESTRIAN GAMES 1990 - Stockholm (SWE), 24 July – 05 August 1990”. Retrieved 06/04/2018. 
  18. “WEG 1994 Results | FEI History Hub”. history.fei.org. Retrieved 2018-04-06. 
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ "Competition Results". data.fei.org. Retrieved 2018-04-06. 
  20. "Competition Results". data.fei.org. Retrieved 2018-04-06. 
  21. "WEG - Grand Prix Kur - Anky's music wins the show". www.cyberhorse.net.au. Retrieved 5 April 2018. 
  22. "From Dressage to Reining – America's Horse Daily". www.americashorsedaily.com. Retrieved 5 April 2018. 
  23. "About Anky - Anky van Grunsven Official Website". www.anky.com. Retrieved 5 April 2018. 
  24. "Anky van Grunsven - Olympics Athletes - 2008 Summer Olympics - Beijing, China - ESPN". www.espn.com. Retrieved 5 April 2018. 
  25. "Anky van Grunsven on the Past, the Now and the Future–Part 1 of 2 – Dressage-News". dressage-news.com. Retrieved 5 April 2018. 
  26. "Anky van Grunsven - Olympics Athletes - 2008 Summer Olympics - Beijing, China - ESPN". proxy.espn.com. Retrieved 5 April 2018. 
  27. "Olympic superstar Bonfire put to sleep - Horse & Hound". .www.horseandhound.co.uk. Retrieved 5 April 2018. 
  28. "Dressage star Salinero retired in official ceremony - Horsetalk.co.nz". Horsetalk.co.nz. Retrieved 5 April 2018. 
  29. "Anky van Grunsven's dressage star Salinero bows out - Horse & Hound". www.horseandhound.co.uk. Retrieved 5 April 2018. 
  30. “Anky van Grunsven Breaks Leg”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  31. “Anky van Grunsven Back In Hospital For Surgery”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ “Eurodressage | Home”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  33. "The Rollkur Debate Still Hot in Great Britain". eurodressage.com. Retrieved 5 April 2018. 
  34. "Controversial Dressage Training Method Under FEI Investigation". thehorse.com. Retrieved 5 April 2018. 
  35. "FEI ROUND-TABLE CONFERENCE RESOLVES ROLLKUR CONTROVERSY". inside.fei.org. Retrieved 5 April 2018. 
  36. "Rollkur Revolt: FEI Makes Official Statement Discouraging Overflexion in Dressage Training". .equusmagazine.com. Retrieved 5 April 2018. 
  37. “Anky van Grunsven Sues Eurodressage”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 
  38. “Anky van Grunsven Gives Up and Retracts Lawsuit”. Eurodressage. Retrieved 2018-04-06. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جوایز
پیشین:
لئونتین فان مورسل
ورزشکار زن سال هلند
۱۹۹۴
پسین:
آنژلیک شریشه
بازی‌های المپیک
پیشین:
کارینا بنینگا
پرچم دار برای هلند
۱۹۹۶ آتلانتا
پسین:
نیکو رینکس