انوشتکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انوشتکین نیای بزرگ خوارزمشاهیان، جنگاوری ترک بود از اهالی غرجستان که توسط سپهسالار کل سپاه خراسان در زمان سامانیان به مزدوری گرفته شد. انوشتکین در دوران فرمانروایی سلجوقیان به سبب استعداد سرشار و کفایتی که از خود نشان داد به زودی مدارج ترقی را طی کرد و به مقامات عالی رسید تا این که سرانجام به فرمانداری خوارزم برگزیده شد. انوشتکین صاحب ۹ پسر بود که بزرگ‌ترین آنها، قطب الدین محمد نام داشت.

پس از انوشتکین، در سال ۴۷۶ خورشیدی، فرزندش قطب‌الدین محمد خوارزمشاه از جانب برکیارق به فرمانداری خوارزم رسید.

منابع[ویرایش]

تاریخ ایران، میترا مهرآبادی، دنیای کتاب، تهران، ۱۳۷۴