انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از انقلاب آلمان)
پرش به: ناوبری، جستجو

انقلاب آلمان (یا انقلاب نوامبر) معمولاً به مجموعه‌ای از حوادث اطلاق می‌شود که در سال ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ اتفاق افتاد و به سرنگونی قیصر و تأسیس جمهوری وایمار انجامید. در این انقلاب نیز، همانند انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷ روسیه، حزب سیاسی خاصی بر موج اعتراضات سوار نبود و شوراهای کارگری قدرت را در دست گرفتند. ولی پس از مدتی، فرای‌کورپزها توانستند اتحادیه اسپارتاکیست را سرکوب کنند.

انقلاب ۱۹۱۸ آلمان، همانند انقلاب روسیه در پایان جنگ جهانی اول رخ داد. قبول شکست توسط اریش لودن‌دورف، فرماندهٔ عالی ارتش آلمان، به گسترش بحران سیاسی انجامید. گسترش این بحران سبب شد تا شاهزاده ماکس فن بادن در اکتبر ۱۹۱۸ به عنوان صدراعظم ویلهلم دوم منصوب شود. دولت ماکس فن بادن، برای نخستین بار نمایندگانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان چون فریدریش ابرت و فیلیپ شایدمان داشت. ماکس فن بادن همچنین با دخالت‌های نظامیان در امور دولتی مقابله‌کرد. اما این اقدامات برای جلوگیری از وقوع شورش، کافی نبود.

شورش از ۳ نوامبر ۱۹۱۸ با اعتراض چهل هزار ملوان آغاز شد. تا ۸ نوامبر شوراهای کارگران و سربازان، بیشتر سرزمین‌های واقع در غرب آلمان را تسخیر کردند و پایه‌های «جمهوری شورایی» را بنیان ریختند. در ۹ نوامبر ۱۹۱۸ میلادی، ویلهلم دوم برکنار شد و سلطنت آلمان رسماً ملغی شد. حزب سوسیال دموکرات آلمان به همراه حزب سوسیال دموکرات مستقل آلمان (که چپ‌تر از اولی بود) دولت را تشکیل دادند.

در اواخر دسامبر ۱۹۱۸ این اتحاد با جدایی حزب سوسیال دموکرات مستقل پایان یافت. سپس، موج انقلاب جدیدی در ژانویه ۱۹۱۹ به رهبری اتحادیه اسپارتاکیست آغاز شد. در پاسخ به این موج، رهبر وقت سوسیال دموکرات‌ها فردریش ابرت از نیروی مسلح ناسیونالیست، فرای کورپس، برای سرکوب این شورش استفاده کرد. مهم‌ترین قربانیان این سرکوب، رهبران کمونیست اتحادیه اسپارتاکیست یعنی کارل لیبکنشت و رزا لوکزامبورگ بودند که در ۱۵ ژانویه ۱۹۱۹ به قتل رسیدند.

انقلاب آلمان، جمهوری وایمار را بنیان گذاشت و بعدها نازی‌ها از همین جمهوری ظهور کردند.

منبع و پیوند به بیرون[ویرایش]