انستیتو پاستور ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انستیتو پاستور ایران مؤسسه‌ای تحقیقاتی تولیدی و آموزشی است که با هدف تأمین بهداشت و سلامت جامعه در سال ۱۲۹۹ تأسیس شده‌است.

در آن زمان ضرورت تأسیس موسسه‌ای علمی که بتواند در زمینه بیماری‌های واگیر فعالیت داشته و قادر به تولید برخی از واکسن‌ها باشد احساس می‌شد. بر این اساس در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ شمسی) مذاکرات لازم بین هیئت‌های ایرانی و فرانسوی در انستیتو پاستور پاریس صورت گرفت در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹ هیئت ایرانی با امیل رو -رئیس انستیتو پاستور پاریس- ملاقات کرده و در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۹ شمسی) قرارداد همکاری بین دو کشور به امضا رسید. از این زمان فعالیت رسمی انستیتو پاستور ایران آغاز شد و دکتر ژوزف منار فرانسوی از سوی امیل رو برای ریاست انستیتو پاستور ایران برگزیده شد که این فعالیت به لحاظ کمی و کیفی همچنان در حال گسترش است.[۱]

اهداف انستیتو پاستور ایران[ویرایش]

  • تحقیق و طراحی پایش و کنترل بیماریهای عفونی و غیرعفونی شایع و تهدید کننده جامعه با اولویت نظام سلامت و توجه به ظرفیت های موجود در ایران و حتی الامکان منطقه
  • طراحی و توسعه روشهای تشخیصی و درمانی نوین
  • تحقیق در طراحی و توسعه واکسنهای موردنیاز نظام سلامت
  • تحقیق و توسعه فناوری ساخت فرآورده های بیولوژیک درمانی موردنیاز نظام سلامت اعم از آنزیم، دارو و...
  • توسعه بانک ذخایر بیولوژیک در جهت تسهیل پژوهشهای کاربردی موردنیاز نظام سلامت و حفظ ذخایر ژنتیکی کشور
  • آموزش نیروهای متخصص در حوزه سلامت
  • انجام خدمات موردنیاز بهداشتی از قبیل واکسیناسیون
  • راه اندازی دوره دکترای تخصصی و مراقبت فرآورده های بیولوژیک برای اولین بار در جهان در سال 1369
  • تولید محصولات مؤثر در حوزه سلامت و بهداشت [۲]


محصول[ویرایش]

محصول تخصصی انستیتو پاستور ایران، انواعِ واکسن‌ها، از جمله واکسن هاری، و همچنین انواع فراورده‌های تزریقی، مانند سرم‌ها، و سایر انواع فراورده‌های بیولوژیک می‌باشد.

ریاست[ویرایش]

در تاریخ ۲۸ شهریور سال ۱۳۹۲، مصطفی قانعی با حکم وزیر بهداشت به سمت رئیس انستیتو پاستور ایران و سرپرست معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، مشاور وزیر و دبیر شورای فناوری سلامت منصوب شد.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • تاریخنامه انستیتو پاستورایران

پیوند به بیرون[ویرایش]