انستیتوی فیلم آمریکایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انستیتوی فیلم آمریکایی
American Film Institute (AFI) logo.svg
بنیان‌گذاری۱۹۶۷
ستادلس‌آنجلس، کالیفرنیا، آمریکا
افراد کلیدی
باب گزل
(President and CEO)
هاوارد استرینگر
(Chair, Board of Trustees)
باب دیلی
(Chair, Board of Directors)
وبگاه

انستیتوی فیلم آمریکایی (به انگلیسی: American Film Institute) که بنیاد فیلم آمریکا هم یاد شده‌است، کوته‌نوشت به‌صورت اِی‌اف‌آی (به انگلیسی: AFI)، یک سازمان ناسودبری مستقل است که در سال ۱۹۶۷، هنگامی که لیندون بینز جانسون رئیس‌جمهور آمریکا تأسیس بنیاد ملی هنرها و علوم انسانی را تأیید کرد، توسط پشتوانهٔ ملی هنرهای آمریکا ایجاد گردید.[۱]

انستیتوی فیلم آمریکایی تا سال ۱۹۹۸ توسط فیلم‌خانهٔ ملی آمریکا در مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی در واشینگتن، دی. سی. اداره می‌شد. پیش از تأسیس مرکز کندی، این بنیاد فیلم‌هایش را در نگارخانه ملی هنر آمریکا به نمایش می‌گذاشت.[۲]

در آوریل ۲۰۰۳، بفا تماشاخانهٔ بفا نقره‌ای سال ۱۹۳۸ واقع در سیلور اسپرینگ، مریلند، درست در شمال واشینگتن را دوباره بازگشایی کرد.[۳]

تاریخچه[ویرایش]

انستیتوی فیلم آمریکایی در سال ۱۹۶۷ و به عنوان یک سازمان هنرهای ملی تأسیس شد تا به حفظ میراث فیلم آمریکا، آموزش نسل بعدی فیلم‌سازان و قدردانی از هنرمندان و آثارشان بپردازد. موقوفه ملی هنرها توصیه کرده‌است که بفا «برای غنی‌سازی و پرورش هنر فیلم در آمریکا» با سرمایهٔ اولیه‌ای که از طرف پشتوانهٔ ملی هنرهای آمریکا، انجمن تصاویر متحرک آمریکا و بنیاد فورد ایجاد شود.

۲۲ عضو اصلی هیئت امنای این بنیاد شامل گریگوری پک به عنوان رئیس، سیدنی پوآتیه به عنوان معاون رئیس و همچنین فرانسیس فورد کوپولا، آرتور شلسینگر، جونیور، جک والنتی و دیگر نمایندگان از هنر و دانشگاه می‌شود.[۱]

جرج استیونز جونیور به عنوان مدیر این بنیاد از زمان تأسیس تا سال ۱۹۸۰ خدمت کرد. پس از وی ژان پیکر فرستنبرگ از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۷ در این سمت و مدیریت عامل این بنیاد مشغول به کار بود. در سال ۲۰۰۷ باب گزل به عنوان مدیر و مدیرعامل این بنیاد قرار گرفت.[۱]

به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی، این بنیاد بودجه‌اش را از طریق کمک‌های مالی بنیاد و دولت، مشارکت و حمایت‌های مالی شرکت‌های بزرگ و کوچک و کمک‌های مالی از افراد و برنامهٔ عضویت بفا تأمین می‌کند.

مجموعه‌های ۱۰۰ سال… بفا[ویرایش]

مجموعه ۱۰۰ سال.. بفا از چند لیست که ۱۰۰ یا پنجاه فیلم یا شخصیت برتر در یک ژانر را معرفی می‌کند تشکیل شده‌است. از محبوب‌ترین آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

جشنواره‌های فیلم بفا[ویرایش]

بفا دو جشنواره را اجرا می‌کند: جشنوارهٔ بفا (به انگلیسی: AFI FEST) که در لس‌آنجلس برگزار می‌شود و جشنوارهٔ مستندسازی سیلورداکز (به انگلیسی: SILVERDOCS) که با همکاری شبکهٔ دیسکاوری و در سیلور اسپرینگ، مریلند برگزار می‌گرد. جشنوارهٔ بفا (به انگلیسی: AFI FEST) تنها جشنوارهٔ فیلم در آمریکاست که از طرف فدراسیون جهانی انجمن‌های تهیه‌کنندگان فیلم (به فرانسوی: FIAPF (Fédération Internationale des Associations de Producteurs de Films)) مورد تأیید است.[۹]

تماشاخانهٔ نقره‌ای و مرکز فرهنگی بفا[ویرایش]

بفا به عنوان بزرگ‌ترین برگزارکنندهٔ نمایشگاه‌های غیرانتفاعی در آمریکا، به‌طور منظم فیلم‌هایی را در تماشاخانهٔ بفا نقره‌ای و مرکز فرهنگی بفا در سیلور اسپرینگ، مریلند و سینماهای آرک‌لایت و مرکز فرهنگی اسکیربال در لس‌آنجلس کالیفرنیا به نمایش درمی‌آورد.

برنامه‌ریزی در تماشاخانهٔ بفا نقره‌ای شامل ترکیبی التقاطی از مرور آثار، جشنواره‌ها و اولین اجراهای فیلم‌های بلند و همچنین رویدادهای اجتماعی و فعالیت‌های آموزشی می‌شود.[۱۰]

لابراتوار محتوای دیجیتال بفا[ویرایش]

لابراتوار محتوای دیجیتال بفا مرکزی است پژوهشی و توسعه‌ای برای رسانه‌های دیجیتال که در دانشگاه لس‌آنجلس واقع است. این لابراتوار برای بررسی و ابداع نمونه‌های اولیهٔ سرگرمی‌های دیجیتال به منظور استفاده در فیلم، تلویزیون، بازی‌های رایانه‌ای، پهن‌باند و تلفن‌های همراه فعالیت می‌کند.

پردهٔ‌ملت بفا[ویرایش]

پردهٔ‌ملت بفا (به انگلیسی: AFI ScreenNation) زیرمجموعه‌ای است از وبگاه بفا که به منظور نمایش محصولات آموزشی بفا و نکاتی برای فیلم‌سازان نوجوان ایجاد شده تا آثارشان را به اشتراک گذاشته، شناخته شوند و برای جایزه با هم رقابت کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «History of AFI». afi.com. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۳۰ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۴-۱۲.
  2. Mark Jenkins (۸ اکتبر ۲۰۰۴). «Off With the Show». Washington City Paper. washingtoncitypaper.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۲.
  3. Eugene L. Meyer (۱۳ ژوئن ۲۰۰۷). «A Dose of Art and Entertainment Revives a Suburb». New York Times. NYTimes.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۲.
  4. AFI's 100 Years, 100 Thrills
  5. AFI's 100 Years, 100 Movies
  6. AFI's 100 Years, 100 Stars
  7. AFI's 100 Years, 100 Heroes And villains
  8. AFI's 100 Years, 100 Movie quotes
  9. Rachel Cooper. «SILVERDOCS 2011 Documentary Film Festival». About.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۲.
  10. Eric P. Nash (۳۰ مارس ۲۰۰۳). «An Old Movie House Gets Its Glow Back». New York Times. NYTimes.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]