پرش به محتوا

انتقال یوزپلنگ آفریقایی به هند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک یوزپلنگ جنوب شرقی آفریقا در مرکز قرنطینهٔ پارک ملی کونو
آخرین یوزپلنگ‌های آسیایی ثبت‌شده در هند، سه یوز نر از یک جفت، سال ۱۹۴۷ — در حالی که شب‌هنگام کنار هم نشسته بودند — با شلیک گلولهٔ مهاراجه رامانوج پراتاپ سینگ دیو از ایالت سورگوجا، مادیا پرادش، از پشت سر کشته شدند. منشی خصوصی او این تصویر را تهیه کرد که در ۹ ژانویهٔ ۱۹۴۸ به مجلهٔ انجمن تاریخ طبیعی بمبئی ارسال شد.[۱][۲]

زیرگونهٔ یوزپلنگ بومی هند — یوزپلنگ آسیایی (نام علمی: Acinonyx jubatus venaticus) — در اواسط قرن بیستم در آنجا منقرض شد. از آن زمان، این زیرگونهٔ آسیایی تنها در ایران و به تعداد بسیار کم در معرض خطر انقراض باقی مانده است.[۳] در سپتامبر ۲۰۲۲، تعداد کمی از یوزپلنگ‌های جنوب شرقی آفریقا (نام علمی: Acinonyx jubatus jubatus)، زیرگونه‌ای غیربومی در هند، از نامیبیا و آفریقای جنوبی به یک پارک ملی در هند منتقل شدند. این انتقال به پارک ملی کونو در مرکز هند به صورت کوتاه‌مدت توسط دیوان عالی هند در ژانویهٔ ۲۰۲۰ مجاز اعلام شد.[۴][۵]

پیش از آنکه جنگل‌های خارستان در منطقهٔ پنجاب — در شمال غربی — برای کشاورزی و سکونت انسان از بین بروند، با علفزارهای بازی که گله‌های بزرگ سیاه‌کل در آنجا چرا می‌کردند، در هم آمیخته بودند؛ این گوزن‌ها در کنار شکارچی طبیعی اصلی خود، یوزپلنگ آسیایی، زندگی می‌کردند. در عصر جدید اولیه، اشراف جنوب آسیا از یوزپلنگ‌های اهلی‌شان برای شکار نگهداری می‌کردند.[۶] در نتیجه، سیاه‌کل دیگر گونه‌ای موجود در برابر این یوزپلنگ‌ها در منطقهٔ پنجاب نیست.[۶] ترکیبی از عوامل مشابه از جمله از بین رفتن زیستگاه، کاهش طعمه و شکار برای کسب امتیاز در دوران حکومت بریتانیا در هند منجر به انقراض یوزپلنگ آسیایی در سایر مناطق زیستگاه آن شد. آخرین شکار ثبت شده در سال ۱۹۴۷ رخ داد، زمانی که جنوب آسیا در آستانهٔ استعمارزدایی بود.[۲][۷]

بحث‌ها در مورد معرفی یوزپلنگ پس از اواسط دههٔ ۱۹۵۰ آغاز شد. در دههٔ ۱۹۷۰ پیشنهادهایی به دولت‌های ایران داده شد، اما بی‌نتیجه ماند. از دههٔ ۱۹۸۰، دولت کنیا پیشنهادهایی ارائه داد، اما تا سال ۲۰۱۲، دیوان عالی هند پروژهٔ انتقال گونه‌ها را غیرقانونی اعلام کرد.[۸] در ژانویهٔ ۲۰۲۰، دادگاه این تصمیم خود را لغو کرد و اجازهٔ واردات تعداد کمی را به صورت آزمایشی صادر کرد.[۴][۵] در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، پنج یوزپلنگ ماده و سه یوزپلنگ نر جنوب شرقی آفریقا، بین چهار تا شش سال، از راه هوایی از نامیبیا منتقل و در یک محوطهٔ قرنطینه‌شده در پارک ملی کونو در ایالت مادیا پرادش رها شدند. این جابجایی تحت نظارت لوری مارکر، از صندوق حفاظت از یوزپلنگ مستقر در نامیبیا و یادوندرادف جالا از موسسهٔ حیات‌وحش هند انجام شد. این یوزپلنگ‌ها که به قلاده‌های رادیویی مجهز بودند، در ماه نوامبر به محوطهٔ بزرگتری منتقل شدند. ۱۲ یوزپلنگ دیگر در فوریهٔ ۲۰۲۳ از آفریقای جنوبی وارد شدند و رهاسازی آنها در پارک از مارس ۲۰۲۳ آغاز شد. در آن ماه، یک یوزپلنگ چهار توله به دنیا آورد که اولین تولد یوزپلنگ زنده ثبت‌شده در هند در بیش از ۷۰ سال گذشته بود. اولین مرگ در اواخر همان ماه گزارش شد و تا ژانویهٔ ۲۰۲۴، ده حیوان جان خود را از دست داده بودند.

شکار گوزن سیاه با یوزپلنگ هندی؛ طراحی از جیمز فوربس، خاطرات شرقی، حدود ۱۸۱۲

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Van Ingen and Van Ingen (firm) (January 9, 1948). "Interesting Shikar Trophies: Hunting Cheetah Acinonyx Jubatus (Schreber)". The Journal of the Bombay Natural History Society. 47: 718–720. [The editors were so nauseated by the account of this slaughter that their first impulse was to consign it to the waste-paper basket. Its publication here is intended in the nature of an impeachment rather than any desire on their part to condone or extol the deed. ... What adds to the heinousness of the episode is that the slaughter was done while motoring through the forest at night, presumably with the aid of powerful headlights or a spotlight. This, it will be recognised, is not only against all ethics of sport but it is a statutory offence deserving of drastic action by those whose business it should be to enforce the law. — Eds.]
  2. 1 2 Ceballos, Gerardo; Ehrlich, Anne H.; Erlich, Paul R (2015). The Annihilation of Nature: Human Extinction of Birds and Mammals. Baltimore: Johns Hopkins University Press. pp. 88–89. ISBN 978-1-4214-1718-9. Today cheetahs are another of Earth's decimated species and without doubt the most endangered big cats in Asia. The distribution of one subspecies, the Asiatic cheetah, once extended from India to the Arabian Peninsula and Syria and throughout Pakistan, Afghanistan, and Iran. But the conversion of natural habitats into croplands, over-grazing by livestock, depletion of prey species, and heavy hunting overwhelmed the sleek cats. The last Indian cheetah was killed in 1947, and today all that remains of wild Asiatic cheetahs are found in the arid lands of central and northern Iran, where sixty to one hundred are struggling to survive, scattered in several national parks and adjacent areas.
  3. ↑ Schmall, Emily; Kumar, Hari (September 16, 2022). "After 75 Years, Cheetahs Return to India in a Grand Experiment". The New York Times. Archived from the original on 28 September 2022. Retrieved September 23, 2022. Cheetahs once prowled India among lions, tigers and leopards. They appear in ancient Hindu texts and in cave paintings, and are woven into centuries-old tapestries. The Mughal emperor Akbar kept 1,000 cheetahs in his stables. But for 75 years — the entirety of its existence as an independent nation — India has been bereft of cheetahs, the world’s fastest land animal.
  4. 1 2 Trouwborst, Arie; Blackmore, Andy; Blyth, Sally; Fleurke, Floor; McCormack, Phillipa; Gaywood, Martin J. (2023). "Conservation Translocations and the Law". In Gaywood, Martin J.; Ewen, John G.; Hollingsworth, Peter M.; Moehrenschlager, Axel (eds.). Conservation Translocations. Cambridge University Press. pp. 77–107, 79. ISBN 978-1-108-49446-5. The role of both the IUCN Guidelines and courts in the current context can be illustrated using the topical example of the proposed conservation translocation of Southern African cheetah Acinonyx jubatus jubatus from Namibia to India (Aggarwal, 2020). The Asiatic cheetah Acinonyx jubatus venaticus had been extirpated in India in the last century, and the legal arguments involved the appropriateness of using the Southern African subspecies for the translocation. In 2012, the Supreme Court of India outlawed such a translocation, in part because of incompatibility with a previous version of the [UCN Guidelines (Supreme Court of India, Centre for Environmental Law, WWF. v. Union of India et al., 15 April 2013). In 2020, the same court declared the legality of a renewed proposal to translocate the species on an experimental basis (Supreme Court of India, Centre for Environmental Law, WWF. v. Union of India et al., 28 January 2020).
  5. 1 2 Supreme Court of India, Record of Proceedings (28 January 2020). "Writ Petition (Civil) No(s).337/1995 Centre of Environmental Law, WWF 1 (Petitioner(s)) Versus Union of India and Others (Respondents" (PDF). Retrieved December 5, 2024.
  6. 1 2 Tritsch, M. F. (2001), Wildlife of India, London: HarperCollins, p. 17, ISBN 978-0-00-711062-9, Before it was so heavily settled and intensively exploited, the Punjab was dominated by thorn forest interspersed by rolling grasslands which were grazed on by millions of Blackbuck, accompanied by their dominant predator, the Cheetah. Always keen hunters, the Moghul princes kept tame cheetahs which were used to chase and bring down the blackbuck. Today the Asiatic cheetah is extinct in India and the severely endangered blackbuck no longer exists in the Punjab.
  7. ↑ Rashkow, Ezra (2023). The Nature of Endangerment in India: Tigers, 'Tribes', Extermination & Conservation, 1818–2020. Oxford University Press. p. 116. ISBN 978-0-19-286852-7. LCCN 2022938823. The Asiatic cheetah, today extinct in South Asia (and surviving only in Iran), was set decisively on that path under British rule. By the end of the nineteenth century, the cheetah was disappearing across most of India. Partly, the problem was that it—like other species—was targeted specifically for its rarity. In 1887, a ‘sportsman’ who came across a female cheetah and her four cubs near Chhindwara, and then dispatched them with his dogs, recorded, ‘It was a pretty sight, and I would have let them off scot free, but that these animals are comparatively rare in Central Provinces, and few there are, are seldom seen on account of the heaviness of the jungle: By the 1920s, Dunbar Brander believed that ‘the number of cheetah now found in the Central Province is a negligible quantity: And by 1939, Pocock felt that the cheetah was ‘now almost, if not quite, extinct in Hindustan: Then in 1947, on the eve of Independence, the Maharaja of Korea shot the last verified cheetahs in India. Having done so, he boastingly submitted a description of the ‘hunt’ to the Journal of the Bombay Natural History Society. The journal published the account as it said, "not to pander to the Maharaja's ego, but to impeach his actions. ”
  8. ↑ Rees, Paul A. (2018). The Laws Protecting Animals and Ecosystems. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-118-87645-9. A planned introduction of cheetahs (Acinonyx jubatus) into India was recently prevented by a decision of the Supreme Court. While the historical range of the cheetah extended across Africa, the Middle East and parts of Asia, the source of the cheetahs for the project was to be Namibia and the Court treated the proposed project as an introduction rather than a reintroduction … It is clear from the judgment that the court was concerned about the possible effects of introduced cheetahs on the success of a project to translocate Asiatic lions to the same area
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=انتقال_یوزپلنگ_آفریقایی_به_هند&oldid=42060161»