انتزاع‌گرایی هندسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انتزاع‌گرایی هندسی[۱] یکی از شاخه‌های هنر انتزاعی در سدهٔ بیستم است که بنای آن بر به‌کارگیری شکل‌های هندسی دوبعدی یا سه‌بعدی و خطوط صریح و قاطع و رنگ‌های ناب و یکدست برای شکل بخشیدن به مقولات و مفاهیمی چون انضباط، تعادل، توازن و ساماندهی و حتی تناسبات هندسی و معادلات ریاضی شکل می‌گیرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «انتزاع‌گرایی هندسی» [هنرهای تجسمی] هم‌ارزِ «geometric abstraction»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، «فارسی»، در دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ انتزاع‌گرایی هندسی) 

پیوند به بیرون[ویرایش]