انتروکوک فکالیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتروکوک فکالیس
تصویر میکروسکوپ الکترونی از انتروکوک فکالیس
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: باکتری‌ها
شاخه: فیرمیکوتس
رده: باسیل‌ها
راسته: لاکتوباسیلالس
تیره: انتروکوکاسیه
سرده: انتروکوک
گونه: انتروکوک فکالیس

انتروکوک فکالیس (Enterococcus faecalis) گونه‌ای از انتروکوک است. پیشتر، این باکتری همراه با استرپتوکوک‌های گروه D طبقه‌بندی می‌شد. انتروکوک فکالیس، باکتری همزیست روده انسان و سایر پستانداران است.[۱] همچنین در برخی از مکمل‌های غذایی پروبیوتیکی نیز بکار می‌رود.[۲] انتروکوک فکالیس در ایجاد عفونت‌های بیمارستانی نقش دارد.[۱] این باکتری بطور ذاتی به بسیاری از آنتی بیوتیک‌ها مقاوم است. انتروکوک فکالیس در کانال ریشه دندان‌هایی که تحت دستکاری‌های دندانپزشکی قرار گفته‌اند نیز بطور گسترده دیده شده‌است.[۳]

فیزیولوژی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس، غیر متحرک و بی‌هوازی اختیاری است. گلوکز را بدون ایجاد گاز تخمیر می‌کند و کاتالاز منفی است. اگر بر روی آگار خون‌دار رشد کند، واکنش کاتالاز مثبت کاذب است. این باکتری، شیر لیتموس را احیا کرده اما ژلاتین را مایع نمی‌کند.

بیماریزایی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس، بیماری‌هایی مانند اندوکاردیت، باکتریمی، عفونت‌های ادراری و مننژیت در انسان ایجاد می‌کند. این باکتری دارای فاکتورهای بیماریزایی گوناگونی است.[۴] نوعی همولیزین کد شده توسط پلاسمید به نام سیتولیزین، فاکتور بیماریزای مهمی در مدل‌های حیوانی است. سیتولیزین به همراه مقاومت بالا به آنتی بیوتیک جنتامایسین موجب افزایش ۵ برابری میزان مرگ و میر بیماران مبتلا به باکتریمی است.[۵] فاکتور ویرولانس دیگر، ماده تجمع دهنده (aggregation substance) است که توسط پلاسمید کد می‌شود.[۶]

مقاومت آنتی بیوتیکی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس به بیشتر آنتی بیوتیک‌ها مانند آمینوگلوکوزیدها، آزترئونام، سفالوسپورین‌ها، کلیندامایسین و پنی سیلین‌ها مقاوم است.[۷] مقاومت به وانکومایسین در انتروکوک‌ها شایع تر بوده و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. از لینزولید و داپتومایسین برای درمان سویه‌های مقاوم به وانکومایسین استفاده می‌شود. کوئینوپریستین/دالفوپریستین (سینرسید) برای درمان انتروکوک فاسیوم و نه انتروکوک فکالیس استفاده می‌شود.[۸]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 294––5. ISBN 0-8385-8529-9.
  2. http://www.synergy-health-shop.co.uk/candida_defence/fivelac.html
  3. Molander A, Reit C, Dahlen G, Kvist T: Microbiological status of root-filled teeth with apical periodontitis, Int Endod J 31:1, 1998
  4. Murray, BE. (Jan 1990). "The life and times of the Enterococcus.". Clin Microbiol Rev 3 (1): 46–65. PMID 2404568.
  5. Huycke, MM. ; Spiegel, CA. ; Gilmore, MS. (Aug 1991). "Bacteremia caused by hemolytic, high-level gentamicin-resistant Enterococcus faecalis.". Antimicrob Agents Chemother 35 (8): 1626–34. PMID 1929336.
  6. Chow, JW. ; Thal, LA. ; Perri, MB. ; Vazquez, JA. ; Donabedian, SM. ; Clewell, DB. ; Zervos, MJ. (Nov 1993). "Plasmid-associated hemolysin and aggregation substance production contribute to virulence in experimental enterococcal endocarditis.". Antimicrob Agents Chemother 37 (11): 2474–7. PMID 8285637.
  7. Amyes SG (May 2007). "Enterococci and streptococci". Int. J. Antimicrob. Agents 29 Suppl 3: S43–52. doi:10.1016/S0924-8579(07)72177-5. PMID 17659211.
  8. Arias, CA. ; Contreras, GA. ; Murray, BE. (Jun 2010). "Management of multidrug-resistant enterococcal infections.". Clin Microbiol Infect 16 (6): 555–62. doi:10.1111/j.1469-0691.2010.03214.x. PMID 20569266.