انتروکوک فکالیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتروکوک فکالیس
تصویر میکروسکوپ الکترونی از انتروکوک فکالیس
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: باکتری ها
شاخه: فیرمیکوتس
رده: باسیل ها
راسته: لاکتوباسیلالس
تیره: انتروکوکاسیه
سرده: انتروکوک
گونه: انتروکوک فکالیس

انتروکوک فکالیس (Enterococcus faecalis) گونه ای از انتروکوک است. پیشتر، این باکتری همراه با استرپتوکوک های گروه D طبقه بندی می‌شد. انتروکوک فکالیس، باکتری همزیست روده انسان و سایر پستانداران است.[۱] همچنین در برخی از مکمل‌های غذایی پروبیوتیکی نیز بکار می‌رود[۲]. انتروکوک فکالیس در ایجاد عفونت های بیمارستانی نقش دارد.[۳] این باکتری بطور ذاتی به بسیاری از آنتی بیوتیک‌ها مقاوم است. انتروکوک فکالیس در کانال ریشه دندان‌هایی که تحت دستکاری های دندانپزشکی قرار گفته‌اند نیز بطور گسترده دیده شده‌است.[۴]

فیزیولوژی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس، غیر متحرک و بی‌هوازی اختیاری است. گلوکز را بدون ایجاد گاز تخمیر می‌کند و کاتالاز منفی است. اگر بر روی آگار خون‌دار رشد کند، واکنش کاتالاز مثبت کاذب است. این باکتری، شیر لیتموس را احیا کرده اما ژلاتین را مایع نمی‌کند.

بیماریزایی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس، بیماری‌هایی مانند اندوکاردیت، باکتریمی، عفونت های ادراری و مننژیت در انسان ایجاد می‌کند. این باکتری دارای فاکتورهای بیماریزایی گوناگونی است.[۵] نوعی همولیزین کد شده توسط پلاسمید به نام سیتولیزین، فاکتور بیماریزای مهمی در مدل‌های حیوانی است. سیتولیزین به همراه مقاومت بالا به آنتی بیوتیک جنتامایسین موجب افزایش ۵ برابری میزان مرگ و میر بیماران مبتلا به باکتریمی است.[۶] فاکتور ویرولانس دیگر، ماده تجمع دهنده (aggregation substance) است که توسط پلاسمید کد می‌شود.[۷]

مقاومت آنتی بیوتیکی[ویرایش]

انتروکوک فکالیس به بیشتر آنتی بیوتیک‌ها مانند آمینوگلوکوزیدها، آزترئونام، سفالوسپورین‌ها، کلیندامایسین و پنی سیلین‌ها مقاوم است.[۸] مقاومت به وانکومایسین در انتروکوک ها شایع تر بوده و از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از لینزولید و داپتومایسین برای درمان سویه‌های مقاوم به وانکومایسین استفاده می‌شود. کوئینوپریستین/دالفوپریستین (سینرسید) برای درمان انتروکوک فاسیوم و نه انتروکوک فکالیس استفاده می‌شود.[۹]

منابع[ویرایش]

  1. Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 294––5. ISBN 0-8385-8529-9.
  2. http://www.synergy-health-shop.co.uk/candida_defence/fivelac.html
  3. Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 294––5. ISBN 0-8385-8529-9.
  4. Molander A, Reit C, Dahlen G, Kvist T: Microbiological status of root-filled teeth with apical periodontitis, Int Endod J 31:1, 1998
  5. Murray, BE. (Jan 1990). "The life and times of the Enterococcus.". Clin Microbiol Rev 3 (1): 46–65. PMID 2404568.
  6. Huycke, MM.; Spiegel, CA.; Gilmore, MS. (Aug 1991). "Bacteremia caused by hemolytic, high-level gentamicin-resistant Enterococcus faecalis.". Antimicrob Agents Chemother 35 (8): 1626–34. PMID 1929336.
  7. Chow, JW.; Thal, LA.; Perri, MB.; Vazquez, JA.; Donabedian, SM.; Clewell, DB.; Zervos, MJ. (Nov 1993). "Plasmid-associated hemolysin and aggregation substance production contribute to virulence in experimental enterococcal endocarditis.". Antimicrob Agents Chemother 37 (11): 2474–7. PMID 8285637.
  8. Amyes SG (May 2007). "Enterococci and streptococci". Int. J. Antimicrob. Agents 29 Suppl 3: S43–52. doi:10.1016/S0924-8579(07)72177-5. PMID 17659211.
  9. Arias, CA.; Contreras, GA.; Murray, BE. (Jun 2010). "Management of multidrug-resistant enterococcal infections.". Clin Microbiol Infect 16 (6): 555–62. doi:10.1111/j.1469-0691.2010.03214.x. PMID 20569266.