انتخابات فدرال آلمان ژوئیه ۱۹۳۲
 | |
| جزئیات انتخابات | |
|---|---|
| تاریخ | ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۲ |
| نوع | انتخابات پارلمانی (رایشستاگ) |
| مشارکت | ۸۴٫۱٪ |
| نتایج کلیدی | |
 آلمان نازی حزب نازی (NSDAP) | ۲۳۰ کرسی (۳۷٫۳٪) |
 آلمان حزب سوسیال دموکرات (SPD) | ۱۳۳ کرسی (۲۱٫۶٪) |
 جمهوری وایمار حزب کمونیست (KPD) | ۸۹ کرسی (۱۴٫۳٪) |
| آلمان حزب مرکزی (Zentrum) | ۷۵ کرسی (۱۲٫۴٪) |
انتخابات فدرال آلمان در ژوئیه ۱۹۳۲ در تاریخ ۳۱ ژوئیه برای انتخاب اعضای جدید رایشستاگ برگزار شد. این انتخابات در اوج رکود بزرگ و در فضایی از بیثباتی سیاسی شدید و خشونتهای خیابانی گسترده برگزار گردید.
نتیجه این انتخابات یک پیروزی قاطع برای حزب نازی به رهبری آدولف هیتلر بود که با کسب بیش از ۳۷ درصد آرا، به بزرگترین حزب در پارلمان آلمان تبدیل شد. با این حال، نتایج کلی یک پارلمان معلق و فلج را رقم زد که در آن احزاب ضددموکراتیک (نازیها و کمونیستها) روی هم رفته اکثریت کرسیها را در اختیار داشتند و امکان تشکیل یک دولت باثبات را از بین بردند.
زمینه تاریخی
[ویرایش]این انتخابات در پی انحلال رایشستاگ توسط رئیسجمهور پاول فون هیندنبورگ به درخواست صدراعظم فرانتس فون پاپن برگزار شد. دولت پاپن، که یک «کابینه ریاستی» بدون حمایت پارلمان بود، امیدوار بود که این انتخابات بتواند به یک اکثریت کارآمد منجر شود. با این حال، شرایط کشور بحرانی بود:
- بحران اقتصادی: آلمان در عمق رکود بزرگ قرار داشت و نرخ بیکاری به بالاترین حد خود رسیده بود.
- خشونت سیاسی: درگیریهای خیابانی میان شبهنظامیان نازی (اسآ)، کمونیستها (اتحاد مبارزان جبهه سرخ) و جمهوریخواهان (رایشسبانر) به امری روزمره تبدیل شده بود.
- کودتای پروس: تنها چند روز پیش از انتخابات (۲۰ ژوئیه)، دولت پاپن دولت قانونی ایالت پروس به رهبری سوسیال دموکراتها را برکنار کرده بود که این اقدام ضربه سختی به نیروهای دموکراتیک وارد کرد.
کارزار انتخاباتی
[ویرایش]کارزار انتخاباتی ژوئیه ۱۹۳۲ یکی از پرتنشترین و خشونتبارترین کارزارها در تاریخ آلمان بود. حزب نازی با استفاده از تکنیکهای تبلیغاتی مدرن به رهبری یوزف گوبلز و کارزار انتخاباتی بیوقفه هیتلر که با هواپیما سراسر آلمان را پیمود (تحت عنوان «هیتلر بر فراز آلمان»)، توانست حمایت گستردهای را جلب کند. همزمان، نیروهای اسآ با ارعاب و حمله به مخالفان، فضای ترس را حاکم کردند.
نتایج
[ویرایش]نتایج این انتخابات برای دموکراسی پارلمانی یک فاجعه بود. احزاب افراطی به پیروزی بزرگی دست یافتند، در حالی که احزاب میانهرو و حامی جمهوری به شدت تضعیف شدند. نتایج کلیدی برای احزاب اصلی به شرح زیر بود:
- حزب نازی (NSDAP): با جهشی چشمگیر، **۲۳۰ کرسی** (۳۷٫۳٪) به دست آورد و به بزرگترین حزب رایشستاگ تبدیل شد.
- حزب سوسیال دموکرات (SPD): با از دست دادن ۱۰ کرسی، به **۱۳۳ کرسی** (۲۱٫۶٪) سقوط کرد اما همچنان دومین حزب بزرگ باقی ماند.
- حزب کمونیست (KPD): با رشدی قابل توجه، **۸۹ کرسی** (۱۴٫۳٪) کسب کرد و جایگاه خود را به عنوان سومین نیروی سیاسی تثبیت نمود.
- حزب مرکزی (Zentrum): جایگاه خود را تقریباً حفظ کرد و **۷۵ کرسی** (۱۲٫۴٪) به دست آورد.
- احزاب دیگر: احزاب محافظهکار و لیبرال سنتی بخش بزرگی از آرای خود را به نفع نازیها از دست دادند.
پیامدها
[ویرایش]نتایج انتخابات یک فاجعه برای دموکراسی پارلمانی در آلمان بود. دو حزب ضد دموکراسی، یعنی نازیها (۲۳۰ کرسی) و کمونیستها (۸۹ کرسی)، مجموعاً ۳۱۹ کرسی از ۶۰۸ کرسی رایشستاگ را در اختیار داشتند. این اکثریت منفی، تشکیل هرگونه دولت ائتلافی باثبات و دموکراتیک را غیرممکن میساخت، زیرا این دو حزب حاضر به همکاری با یکدیگر یا با احزاب دیگر نبودند[۱].
پس از انتخابات، هیتلر به عنوان رهبر بزرگترین حزب، از هیندنبورگ خواست تا او را به عنوان صدراعظم منصوب کند، اما هیندنبورگ با این درخواست مخالفت کرد. فلج شدن کامل پارلمان و ناتوانی در تشکیل دولت، منجر به انحلال مجدد رایشستاگ و برگزاری یک انتخابات دیگر تنها چند ماه بعد در نوامبر ۱۹۳۲ شد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Kolb, Eberhard (2005). The Weimar Republic. London: Routledge. ISBN 0415344417.
- کتابها
- Evans, Richard J. (2003). The Coming of the Third Reich. Penguin Press. ISBN 978-1594200045.
- Kolb, Eberhard (2005). The Weimar Republic. London: Routledge. ISBN 0415344417.