امپراتوری‌های استعماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

امپراتوری‌های استعماری عنوانی است برای کشورگشایی‌ها و استعمارگری‌هایی که از قرن ۱۵ توسط کشورهای اروپایی آغاز شد. نیروهای دریایی قدرتمند دو کشور پرتغال و اسپانیا در قرن ۱۵ رقابت برای اکتشاف مناطق مختلف زمین را آغاز کردند. نیرو و انگیزه اولیه این اکتشافات، مقاصد تجاری بود که در پی رنسانس در اروپا شکل گرفت. موافقت نامه‌هایی نیز برای تقسیم دنیا بین آنها در سال‌های ۱۴۷۹، ۱۴۹۳ و ۱۴۹۴ به امضا رسید. امپراتوری‌های خارج از اروپا محصول رقابت‌های بین اروپا و عثمانی بود که اروپایی‌ها را واداشت تا به دنبال سرزمین‌های جدید بروند.

امپراتوری‌های استعماری اروپایی[ویرایش]

مناطق که زمانی متعلق به یک امپراتوری استعماری بوده‌اند.
امپراتوری‌های استعماری اروپائیان در سراسر دنیا.

پرتغال شروع به ایجاد اولین شبکه تجارت جهانی و امپراتوری تحت رهبری هنری ناوبر کرد. امپراتوری اسپانیا در سراسر جهان در سرزمین‌های متعددی شکل گرفت و گسترش یافت (به خصوص در قرن ۱۶) که امروزه ۶۰ کشور مستقل دنیا هستند که در گذشته مستعمره اسپانیا بوده‌اند. پرتغال در نهایت کنترل برزیل، اروگوئه و برخی از بندرهای ماهیگیری در آمریکا را به دست گرفت و آنگولا، موزامبیک، گینه پرتغالی، سائوتومه و پرینسیپ در آفریقا، مسقط، ملوک هرمز و بحرین در خلیج فارس، گوا، بمبئی و دامان و دیو در هند، سیلان، مالاکا در جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه (ماکاسار، آمبون و دیگران)، جزایر ملوک، تیمور، ماکائو و دجیما (ناکازاکی) در شرق دور را به تصرف امپراتوری خود درآورد.

در طول آن عصر طلایی اسپانی، امپراتوری اسپانیا کنترل هلند، لوکزامبورگ، بلژیک، بیشتر مناطق ایتالیا و قطعاتی از آلمان، بخش‌هایی از فرانسه و بسیاری از مستعمرات در آمریکا و آفریقا و آسیا را به دست گرفت. با فتح مکزیک، پرو و فیلیپین در قرن ۱۶، امپراتوری اسپانیا به بزرگترین محدوده تا آن زمان در سطح دنیا رسید. ی

از ۱۵۸۰ تا ۱۶۴۰ به امپراتوری پرتغال و امپراتوری اسپانیا همزمان در یک اتحاد شخصی مرتبط با پادشاهی هابسبورگ در طول دوره اتحادیه ایبری متحد شدند اما استقلال خود را هم حفظ کردند.

پس از آن استعمار امپراتوری‌های استعماری دیگری مانند فرانسه، انگلیس، هلند و ژاپن شکل گرفتند. در اواسط قرن ۱۷ این روال توسط روسیه تزاری ادامه یفات و بعدها به امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی ختم شد که بزرگترین کشور دنیا شد. فدراسیون روسیه همچنان تا به این روز بزرگترین کشور دنیاست و ۹ منطقه زمانی دارد که حدود نیمی از طول جغرافیایی دنیاست.

امپراتوری بریتانیا در طول دوره هژمونی دریایی بریتانیا در قرن ۱۹ تبدیل به یک امپراتوری استعماری شد و لقب بزرگترین امپراتوری در تاریخ را دریافت کرد. امپراتوری بریتانیا یک چهارم از مساحت زمین و یک چهارم از جمعیت آن را در بر می‌گرفت. در دوران امپریالیسم نو، کشورهایی مانند ایتالیا و آلمان نیز به تأسیس تقسیم مناطق آفریقا دست زدند.

فهرست امپراتوری‌های استعماری[ویرایش]

  1. پرتغال امپراتوری پرتغال (۱۴۱۵–۱۹۹۹)
  2. اسپانیا امپراتوری اسپانیا (۱۴۹۲–۱۹۷۵)
  3. فرانسه امپراتوری فرانسه (۱۵۳۴–تاکنون)
  4. روسیه تزاری و امپراتوری روسیه Russian Empire (1580–1917)
  5. هلند امپراتوری هلند (۱۶۰۲–تاکنون)
  6. پادشاهی انگلستان English overseas possessions (1583–1707)
  7. پادشاهی اسکاتلند Scottish colonization of the Americas (1621–1707)
  8. امپراتوری بریتانیا امپراتوری بریتانیا (۱۷۰۷–تاکنون)
  9. استرالیا Territories and mandates under Australian administration (1901–تاکنون)
    • The Australia dominion, itself a colony that gradually increased its independence in 1901, 1942 and 1986, was tasked with the government of multiple other British colonies and territories و the mandates of New Guinea and Nauru
  10. نیوزیلند Realm of New Zealand (1907–تاکنون)
    • The New Zealand dominion, itself a colony that gradually increased its independence in 1907, 1947 and 1986, was tasked with the government of multiple other British colonies and territories and the mandate of Samoa. It was also nominal co-trustee of the mandate of Nauru. The remaining non-self-governing New Zealand territory is Tokelau.
  11. اتحادیه آفریقای جنوبی Mandates under South African administration (1915–1990)
    • The South-West Africa mandate was governed by the South Africa dominion, that itself a colony that gradually increased its independence in 1910, 1931 and 1961.
  12. دانمارک امپراتوری دانمارک (۱۶۲۰–۱۹۵۳), دانمارک Danish Realm (1953-اکنون)
    • Danish colonization of the Americas
    • Danish Gold Coast
    • Danish India
    • Danish colony of the Nicobar Islands
  13. سوئد امپراتوری سوئد (۱۶۳۸–۱۶۶۳ و ۱۷۸۵–۱۸۷۸)
    • Swedish colonization of the Americas
    • Swedish Gold Coast
  14. Flag of the Order of St. John (various).svg Knights Hospitaller (Malta, a vassal of the Kingdom of Sicily; 1651–1665)
    • Hospitaller colonization of the Americas
  15. German colonial initiatives (1683–1721, 1883–1919)
    • Colonies of Brandenburg-Prussia (1683–1721)[۱]
    • امپراطوری آلمانGerman colonial empire (1883–1919)
    • German colonization of the Americas
  16. Colonies of the Habsburg Monarchy[۱] and Austria-Hungary (1719–1750, 1778–1783, 1901–1917)
  17. Duchy of Courland and Semigallia
    • Couronian colonization
    • Couronian colonization of the Americas
  18. ایالات متحده آمریکا American Empire (1817–تاکنون)
    • United States territorial acquisitions
    • American Colonization Society
  19. ژاپن امپراتوری ژاپن (۱۸۶۸–۱۹۴۵)
  20. بلژیک امپراتوری بلژیک (۱۸۸۵–۱۹۶۲)
    • Congo Free State (1885–1908)
    • Ruanda-Urundi (1922–1962)
  21. ایتالیا امپراتوری ایتالیا (۱۸۸۵–۱۹۶۰)
    • Italian North Africa (1911–1943)
    • Italian East Africa (1936–1960)
  22. نروژ امپراتوری نروژ (reigning and territorial 875–1397, only territorial 1397-1814)
    • List of possessions of Norway (1920-اکنون)
    • Norway Antarctic and sub-Antarctic possessions (1927–1957)[۲]
    • Norwegian colonization of the Americas
  23. امپراتوری عثمانی Ottoman Empire (1299–1922)
    • Turkish colonization of the Balkans
    • Turkish colonization of North Africa
    • Turkish colonization of the Arab world
  24. مراکش پادشاهی مراکش (۱۹۷۵–تاکنون)
    • Southern Provinces
  25. Flag of Muscat.svg مسقط و عمان (۱۶۵۲–۱۸۹۲)
    • Yaruba dynasty (1624-1742)
    • سلطنت مسقط (۱۶۵۲–۱۸۲۰)
    • Sultanate of Zanzibar (taken by Oman in 1698, became capital of the Omani Sultanate or Empire from 1632 or 1640; until 1890)

نگاره[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت‌ها و منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ بخشی از امپراتوری مقدس روم قلمرو قبل از سال ۱۸۰۴.
  2. این وابستگی از نروژ در حال خالی از سکنه در نتیجه به عنوان پایان تاریخ گرفته شده‌است آخرین تاریخ کامل نروژی حاکمیت فرمت به چنین خاک به جای تاریخ از مبارزه با استعمار یا ادغام در ساختارهای اداری را از سرزمین اصلی است.

A colonial empire is a collective of territories (often called colonies), either contiguous with the imperial center or located overseas, settled by the population of a certain state and governed by that state.

Before the expansion of early modern European powers, other empires had conquered and colonized territory, such as the Romans in Iberia, or the Chinese in what is now south China. Modern colonial empires first emerged with a race of exploration between the then most advanced European maritime powers, Portugal and Spain, during the 15th century.[1] The initial impulse behind these dispersed maritime empires and those that followed was trade, driven by the new ideas and the capitalism that grew out of the European Renaissance. Agreements were also made to divide the world up between them in 1479, 1493, and 1494. European imperialism was born out of competition between European Christians and Ottoman Muslims, the latter of which rose up quickly in the 14th century and forced the Spanish and Portuguese to seek new trade routes to India, and to a lesser extent, China.

Although colonies existed in classical antiquity, especially amongst the Phoenicians and the Ancient Greeks who settled many islands and coasts of the Mediterranean Sea, these colonies were politically independent from the city-states they originated from, and thus did not constitute a colonial empire.[2]

European colonial empires

Portugal began establishing the first global trade network and one of the first empires (Together with the Spanish)[3][4] under the leadership of Henry the Navigator. The empire spread throughout a vast number of territories distributed across the globe (especially at one time in the 16th century) that are now parts of 60 different sovereign states. Portugal would eventually control Brazil, territories such as what is now Uruguay and some fishing ports in north, in the Americas; Angola, Mozambique, Portuguese Guinea, and São Tomé and Príncipe (among other territories and bases) in the North and the Subsaharan Africa; cities, forts or territories in all the Asian Subcontinents, as Muscat, Ormus and Bahrain (amongst other bases) in the Persian Gulf; Goa, Bombay and Daman and Diu (amongst other coastal cities) in India; Portuguese Ceylon; Malacca, bases in Southeast Asia and Oceania, as Makassar, Solor, Banda, Ambon and others in the Moluccas, Portuguese Timor; and the granted entrepôt-base of Macau and the entrepôt-enclave of Dejima (Nagasaki) in East Asia, amongst other smaller or short-lived possessions.

The territorial evolution of modern colonial empires and some of their successor states (such as USSR, Turkey)

During its Siglo de Oro, the Spanish Empire had possession of the Netherlands, Luxembourg, Belgium, most of Italy, parts of Germany, parts of France, and many colonies in the Americas, Africa, and Asia. With the conquest of inland Mexico (Cortez), South America (Pizarro), and the Philippines in the 16th century, Spain established overseas dominions on a scale that had never been approached by its predecessors (the Mongol Empire had been larger but was restricted to Eurasia), and with the Iberian Union (1580), reached the widest scale in history until then in world distribution. Possessions in Europe, Africa, the Atlantic Ocean, the Americas, the Pacific Ocean, and East Asia qualified the Spanish Empire as attaining a global presence.

From 1580 to 1640 the Portuguese Empire and the Spanish Empire were conjoined in a personal union of its Habsburg monarchs during the period of the Iberian Union, but beneath the highest level of government, their separate administrations were maintained.

Subsequent colonial empires included the French, English, Dutch and Japanese empires. By the mid-17th century, the Tsardom of Russia, continued later as the Russian Empire and the Soviet Union, became the largest contiguous state in the world, and the modern Russian Federation continues to be so to this day. Russia today has nine time zones, stretching across about half of the world's longitude.

The British Empire, consolidated during the period of British maritime hegemony in the 19th century, became the largest empire in history by virtue of the improved transportation technologies of the time. At its height, the British Empire covered a quarter of the Earth's land area and comprised a quarter of its population. During the New Imperialism, Italy and Germany also built their colonial empires in Africa.

It is worth noting that there were also non-European empires in this period, most notably the Mughals in India the Qing Empire of China, which conquered a huge area of East and Inner Asia. The British replaced the Mughals in India, and after the Boxer Rebellion in 1901, Imperial China made concessions to the Eight-Nation Alliance (all the Great Powers of the time). By the end of the 20th century most of the previous colonial empires had been decolonized, though the modern nation states of Russia and China inherited much of the territory of the Romanov and Qing empires, respectively.

Timeline

The chart below shows the span of some European colonial empires.

  • Black lines mark the year of the empires largest territorial extent of land area.
  • Red represents the empire is a monarchy.
  • Blue represents the empire is a republic.

List of colonial empires

European:

Asian:

Other countries with colonial possessions:

Maps

European:

Asian:

Other countries with colonial possessions:

See also

Notes and references

  1. ^ Encarta-encyclopedie Winkler Prins (1993–2002) s.v. "kolonie [geschiedenis]. §1.2 De moderne koloniale expansie". Microsoft Corporation/Het Spectrum.
  2. ^ Encarta, s.v. "kolonie [geschiedenis]. §1.1 Oudheid.
  3. ^ https://www.cambridge.org/core/books/concise-history-of-spain/spain-as-the-first-global-empire/F7B8F313785D9617BA12636F41696996#
  4. ^ Powell, Philip Wayne ([1991?]). Árbol de odio: la leyenda negra y sus consecuencias en las relaciones entre Estados Unidos y el mundo hispánico. Ediciones Iris de Paz. ISBN 9788440488855. OCLC 55157841
  5. ^ part of the Viceroyalty of New Spain before 1821.
  6. ^ .part of the Viceroyalty of the Río de la Plata before 1810.
  7. ^ a b Part of the Holy Roman Empire realm before 1804.
  8. ^ part of the Holy Roman Empire before 1736
  9. ^ The dependencies of Norway are uninhabited, thus as end date is taken the latest date of full Norwegian sovereignty extension to such territory, instead of the date of decolonization or integration in the administrative structures of the mainland. Bouvet Island claimed in 1927, under Norway sovereignty since 1930.
    Peter I Island claimed in 1929, under Norway sovereignty since 1933.
    Queen Maud Land claimed in 1938, under Norway sovereignty since 1957.
    Peter I Island and Queen Maud Land fall under the scope of the Antarctic Treaty System since 1961.

External links