امام قلی امان الله میرزا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

امام قلی میرزا یا امان الله میرزا پسر کوچک و در عین حال آخرین فرزند شاه عباس بزرگ بود که در ۲۷ جامدی الاول ۱۰۱۱ هجری از یاکهان بیگم در اصفهان متولد شد.

شاه عباس پس از کشتن و کور کردن دو پسرش و مردن دو پسر دیگرش به این پسر علاقه زیادی داشت و پیترو دلاواله جهانگرد ایتالیایی که در سال ۱۰۲۷ هجری از اصفهان دیدن کرده بود می‌نویسد: امامقلی میرزا پسر کوچک شاه بسیار مؤدب است و با اینکه سنش از شانزده سال نمی‌گذرد دارای همسر است.

در سال ۱۰۲۹ هجری که شاه عباس در مازندران به سختی بیمار شد با وجود پسر بزرگتر خود محمدرضا میرزا به سرداران خود اعلام کرد که مایل است امامقلی میرزا به حکومت برسد اما شاه بهبود یافت و محمد رضا میرزا را کور کرد و در سال ۱۰۳۰ هجری دوباره در اصفهان بیمار شد، امامقلی میرزا که از سرنوشت دو برادر بزرگ خود عبرت گرفته بود در کنار پدر ماند و از بالین او جدا نشد تا زمانی که پدرش بهبود یافت. این پسر تا سال ۱۰۳۶ هجری مورد محبت پدر بود و در این سال شاه دستور داد این پسر را نیز کور کنند و به قلعه الموت ببرند ولی دلیل این کار شاه آشکار نشد. پس از مرگ شاه عباس وی اعلام بینایی کرد و جمعی از بزرگان و دختران شاه طرفدار به سلطنت رسیدن او بودند اما قزلباش دوباره بر چشمان او میل کشیدند و شاه صفی را به سلطنت رساندند. امامقلی میرزا درسال ۱۰۴۲ هجری همراه با دیگر شاهزادگان در قلعه به فرمان شاه صفی کشته شد.

منابع[ویرایش]

  • زندگانی شاه عباس بزرگ، نصرالله فلسفی، صفحه‌های ۱۹۴ تا ۱۹۶ امامقلی میرزا پسر شاه
  • «پرشیا - سلسله صفوی - شجره‌نامه». The Royal Ark (وبسایت). بازبینی‌شده در ۱۲ آوریل ۲۰۱۷.
  • سفرنامه دن گارسیا، صفحهٔ ۳۰۹
  • سفرنامه پیتر دلاوه، صفحهٔ ۲۵۵