پرش به محتوا

امام‌علی رحمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
امامعلی رحمان
Эмомалӣ Раҳмон
رحمان در سال ۲۰۲۶
سومین رئیس‌جمهور تاجیکستان
آغاز به کار
۱۶ نوامبر ۱۹۹۴
نخست‌وزیرعبدالجلیل صمدوف
جمشید کریم‌اف
یحیی عظیم‌اف
عاقل عاقلف
کاهر رسول‌زاده
پس ازرحمان نبی‌اف
اکبرشاه اسکندروف (سرپرست)
رهبر حزب دموکراتیک خلق
آغاز به کار
۱۸ مارس ۱۹۹۸
پس ازعبدالمجید دوست‌اف
رئیس مجلس عالی تاجیکستان
دوره مسئولیت
۲۰ نوامبر ۱۹۹۲ – ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴
نخست‌وزیراکبر میرزایف
عبدالملک عبدالله‌جانوف
عبدالجلیل صمدوف
پس ازاکبرشاه اسکندروف
پیش ازدفتر منحل شد
اطلاعات شخصی
زاده
امامعلی شریفویچ رحمانوف

۵ اکتبر ۱۹۵۲ ‏(۷۴ سال)
دنگره، استان کولاب، جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی، اتحاد جماهیر شوروی
(اکنون تاجیکستان)
حزب سیاسیحزب دموکراتیک خلق (از ۱۹۹۴ تاکنون)
دیگر عضویت‌های سیاسیحزب کمونیست اتحاد شوروی (حزب کمونیست تاجیکستان)
(۱۹۹۰–۱۹۹۱)/حزب کمونیست
(۱۹۹۱–۱۹۹۴)
همسر(ان)عزیزما اسدالله‌یوا (از دهه ۱۹۷۰)
فرزندان۹، شامل آزاده و رستم
والدینشریف رحمان‌اف
مایرم شریفوا
محل تحصیلدانشگاه ملی تاجیکستان
امضا
خدمات نظامی
وفاداری
خدمت/شاخه
سال‌های خدمت
  • ۱۹۷۱–۱۹۷۴
  • ۱۹۹۲–اکنون
درجه ژنرال ارتش

امامعلی رحمان (به تاجیکی: Эмомали Раҳмон; زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۵۲ با نام اصلی امام‌علی شریفوویچ رحمانوف)[الف] سیاستمدار تاجیک است که از سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس‌جمهور تاجیکستان فعالیت می‌کند. پیش از این، وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ ریاست مجلس عالی تاجیکستان را بر عهده داشت. او همچنین از ۱۸ مارس ۱۹۹۸ رهبر حزب دموکراتیک خلق تاجیکستان، حزب حاکم در مجلس تاجیکستان، است. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹، رحمان به عنوان معاون رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای یک دوره یک ساله انتخاب شد.

در دوره پس از لغو مقام ریاست جمهوری در سال ۱۹۹۲ و در طول جنگ داخلی تاجیکستان، رحمان به عنوان چهره‌ای در تلاش‌های مصالحه میان گروه‌های سیاسی مختلف، از جمله کمونیست‌ها، نو کمونیست‌ها، لیبرال-دموکرات‌ها، ملی‌گراها و اسلام‌گراها (اپوزیسیون متحد تاجیک) ظاهر شد.

رحمان در پنج دوره انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی دست یافته است. و از آنزمان تا به حال تغییراتی در اختیارات ریاست جمهوری از طریق همه‌پرسی‌های قانون اساسی در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ اعمال شد. از ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵، عناوین «بنیان‌گذار صلح و وحدت ملی» و «رهبر ملت» به رحمان اعطا شد. پس از همه‌پرسی قانون اساسی سال ۲۰۱۶، اصلاحاتی در قانون اساسی به تصویب رسید که محدودیت‌های دوره‌های ریاست جمهوری را حذف کرد.

مطابق با گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای حقوق بشر، نگرانی‌هایی در مورد محدودیت‌های فضای سیاسی، نقض حقوق و آزادی‌های فردی، شفافیت انتخابات، و ادعاهایی در خصوص فساد و خویشاوندسالاری در تاجیکستان مطرح شده است.[۲][۳][۴] برخی گزارش‌ها به حضور اعضای خانواده رحمان در مناصب کلیدی دولتی، از جمله رستم امامعلی به عنوان رئیس مجلس عالی و شهردار دوشنبه، اشاره دارند.[۵][۶][۷]

اوایل زندگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رحمان با نام امام‌علی شریفوویچ رحمانوف[ب] از شریف رحمانوف (ح. ۱۹۱۲–۱۹۹۲)[۸] و مریم شریفووا (۱۹۱۰–۲۰۰۴)،[۹] در یک خانواده دهقانی در دنغره،[۱۰] اُبلاست کولاب (استان ختلان امروزی) به دنیا آمد. پدرش از جانبازان ارتش سرخ در جنگ جهانی دوم و دریافت کننده نشان افتخار درجه ۲ و ۳ بود.[۱۱] از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴، رحمان در ناوگان اقیانوس آرام شوروی خدمت کرد و در طی آن در سرزمین پریمورسکی مستقر بود. پس از اتمام خدمت سربازی، رحمان به روستای زادگاهش بازگشت و مدتی به عنوان برقکار کار کرد.[۱۲]

به عنوان یک دستگاه‌دار در حال رشد در تاجیکستان، او رئیس مزرعه دولتی جمعی زادگاهش ناحیه دنغره شد. بر اساس زندگی‌نامه رسمی او، رحمان در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه ملی تاجیکستان با مدرک تخصصی اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. پس از چند سال کار در سوخوز دنغره، رحمان در سال ۱۹۸۷ به عنوان رئیس سوخوز منصوب شد.[۱۳]

سیاست‌های اولیه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سال ۱۹۹۰، رحمان به عنوان نماینده مردمی در شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان انتخاب شد.[۱۴] رئیس‌جمهور رحمان نبی‌اف در ماه‌های نخست جنگ داخلی در اوت ۱۹۹۲ مجبور به استعفا شد. اکبرشاه اسکندرف، رئیس شورای عالی، سرپرست ریاست جمهوری شد. اسکندرف در نوامبر ۱۹۹۲ در تلاش برای پایان دادن به ناآرامی‌های مدنی استعفا داد. در همان ماه، شورای عالی در خجند شانزدهمین جلسه خود تشکیل جلسه داد و تاجیکستان را جمهوری پارلمانی اعلام کرد. سپس رحمان توسط اعضای شورای عالی به عنوان رئیس آن انتخاب شد (از آنجا که نظام جمهوری پارلمانی که توسط تاجیکستان اتخاذ شده بود، رئیس‌جمهور تشریفاتی را پیش‌بینی نمی‌کرد، او همچنین رئیس دولت بود).[۱۴] یعقوب سلیم‌اف وزیر کشور سابق بعداً به یاد آورد که انتصاب رحمان به این دلیل انجام شد که او «بی‌تفاوت» بود، به طوری که سایر فرماندهان میدانی فکر می‌کردند که می‌توان او را «پس از انجام وظیفه‌اش» کنار گذاشت.[۱۵][۱۶]

ریاست جمهوری (۱۹۹۴–اکنون)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رحمان با رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، ۲۰۰۰

در سال ۱۹۹۴، قانون اساسی جدید، ریاست جمهوری را دوباره برقرار کرد. رحمان در انتخابات ۶ نوامبر ۱۹۹۴ به این سمت انتخاب شد و ده روز بعد سوگند یاد کرد. در طول جنگ داخلی که از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ به طول انجامید، حکومت رحمان توسط اپوزیسیون متحد تاجیک مورد مخالفت قرار گرفت. در این جنگ حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند. او از یک سوءقصد در ۳۰ آوریل ۱۹۹۷ در خجند،[۱۷] و همچنین دو کودتای نافرجام در اوت ۱۹۹۷ و نوامبر ۱۹۹۸ جان سالم به در برد.

دیدار رئیس‌جمهور تاجیکستان با رهبر ایران سید علی خامنه‌ای و رئیس‌جمهور ایران محمود احمدی‌نژاد، ژانویه ۲۰۰۶

پس از تغییرات قانون اساسی، او در ۶ نوامبر ۱۹۹۹ برای یک دوره هفت ساله دوباره انتخاب شد و رسماً ۹۷٪ آرا را به دست آورد.

در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۳، یک همه‌پرسی تصویب شد که به او اجازه می‌داد پس از پایان دوره ریاست جمهوری‌اش در سال ۲۰۰۶، برای دو دوره هفت ساله متوالی دیگر نامزد شود. رحمان در ۶ نوامبر ۲۰۰۶ در انتخابات ریاست‌جمهوری، برای یک دوره هفت ساله دیگر انتخاب شد و طبق نتایج رسمی، حدود ۷۹٪ آرا را به دست آورد.

در یک سند دیپلماتیک که در سال ۲۰۱۰ افشا شد، سفیر ایالات متحده در تاجیکستان گزارش داد که رحمان و خانواده‌اش مشاغل اصلی کشور، از جمله بزرگ‌ترین بانک را کنترل می‌کنند.[۱۸] در ۶ نوامبر ۲۰۱۳، او در انتخابات ریاست‌جمهوری را با حدود ۸۴٪ آرا برای بار دیگر پیروز شد. سازمان امنیت و همکاری اروپا طی اظهار نظری مدعی شد که این انتخابات فاقد «انتخاب واقعی و تکثرگرایی معنادار» بود.[۱۹]

در دسامبر ۲۰۱۵، قانونی که توسط پارلمان تاجیکستان تصویب شد، به رحمان عنوان «بنیان‌گذار صلح و وحدت ملی - پیشوای ملت» (تاجیکی: Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат، ت. «Asosguzori sulhu vahdati millî – Peshvo'i millat») را داد.[۲۰] جزء «پیشوای ملت» اغلب به عنوان یک عنوان کوتاه‌تر استفاده می‌شود. این قانون علاوه بر اعطای مصونیت مادام‌العمر از پیگرد قانونی به رحمان، مزایای مادام‌العمر دیگری نیز به او اعطا کرد، از جمله قدرت وتو بر تمام تصمیمات مهم دولتی، آزادی سخنرانی برای ملت و پارلمان در مورد تمام مسائلی که مهم می‌داند و امتیاز حضور در تمام جلسات دولتی و جلسات پارلمان.[۲۱][۲۲]

در ۲۲ مه ۲۰۱۶، یک همه‌پرسی سراسری تعدادی از تغییرات در قانون اساسی کشور را تصویب کرد.[۲۳] از جمله تغییرات اصلی، حذف محدودیت‌های دوره ریاست جمهوری برای رحمان، ممنوعیت احزاب سیاسی مذهبی مانند حزب نهضت اسلامی و کاهش حداقل سن واجد شرایط برای نامزدهای ریاست جمهوری از ۳۵ به ۳۰ سال بود که به پسر بزرگ رحمان، رستم امامعلی، اجازه داد هر زمان پس از سال ۲۰۱۷ برای ریاست جمهوری نامزد شود.[۲۴][۲۵] در ژانویه ۲۰۱۷، رستم امامعلی به عنوان شهردار دوشنبه، بزرگ‌ترین شهر و پایتخت کشور منصوب شد.[۲۶]

در نوامبر ۲۰۱۸، رحمان یک نیروگاه برق آبی را برای حل مشکلات انرژی افتتاح کرد.[۲۷] در اکتبر ۲۰۲۰، او بار دیگر با ۹۰٫۹۲٪ آرا، برای پنجمین دوره به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد.[۲۸][۲۹] در ژوئیه ۲۰۲۱، بیش از ۱۰۰۰ سرباز و غیرنظامی افغان پس از اینکه شورشیان طالبان کنترل بسیاری از مناطق افغانستان را به دست گرفتند، به تاجیکستان گریختند.[۳۰] در پاسخ، رحمان دستور داد ۲۰۰۰۰ نیروی ذخیره از نیروهای زمینی کشور به مرز افغانستان و تاجیکستان اعزام شوند.[۳۱][۳۲]

سیاست مذهبی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رحمان با رئیس‌جمهور آذربایجان الهام علی‌اف در باکو، دسامبر ۲۰۱۲

رحمان یک مسلمان سنی است و اغلب بر پیشینه مسلمان خود تأکید کرده است، اگرچه دولت او مواردی چون حجاب داشتن، حج رفتن یا ریش گذاشتن مردان را ممنوع کرده است.[۳۳] دولت ممنوعیت‌هایی را برای ریش؛ حضور در مسجد برای زنان و کودکان زیر ۱۸ سال؛ حج برای افراد زیر ۴۰ سال؛ تحصیل در مدارس اسلامی خارج از تاجیکستان؛ تولید، واردات یا صادرات کتاب‌های اسلامی بدون مجوز، اجرا شده در سال ۲۰۱۷؛ استفاده از بلندگو برای پخش اذان؛ روسری؛ مدارس دینی؛ احزاب سیاسی اسلام‌گرا؛ و نام‌های عربی، اجرا شده در سال ۲۰۱۶ اعمال کرد. علاوه بر این، مساجد به شدت تحت نظارت هستند، ارائه آموزش‌های غیررسمی اسلامی می‌تواند منجر به ۱۲ سال حبس شود و برای دریافت مجوز برای تأسیس یک سازمان اسلامی، انتشار یک کتاب اسلامی یا رفتن به زیارت مکه، فرآیندی دشوار لازم است.[۳۴] در ژانویه ۲۰۱۶، رحمان به همراه تعدادی از فرزندان و اعضای ارشد دولت خود، عمره را انجام داد. این چهارمین سفر زیارتی او به مکه بود.[۳۵]

پاسخ او به منتقدان استانداردهای انتخابات ریاست جمهوری تاجیکستان ۲۰۰۶ این بود:

رحمان همراه پوتین، در رژه روز پیروزی مسکو ۲۰۲۳

در جریان جلسه سازمان همکاری اسلامی در سال ۲۰۱۰ در دوشنبه، رحمان علیه استفاده از اسلام برای اهداف سیاسی، سخنرانی کرد و گفت که "تروریسم، تروریست‌ها، نه ملت دارند، نه کشور، نه مذهب… استفاده از نام "تروریسم اسلامی" فقط اسلام را بی‌اعتبار می‌کند و به دین پاک و بی‌ضرر اسلام بی‌احترامی می‌کند."[۳۷]

در سال ۲۰۱۷، دولت تاجیکستان قانونی را تصویب کرد که مردم را ملزم به «پایبندی به لباس‌ها و فرهنگ ملی سنتی» می‌کند، که به‌طور گسترده به عنوان تلاشی برای جلوگیری از پوشیدن لباس‌های اسلامی توسط زنان، به ویژه سبک روسری که به زیر چانه بسته می‌شود، در تضاد با روسری سنتی تاجیکی که پشت سر بسته می‌شود، تلقی شده است.[۳۸]

تا سال ۲۰۲۴، جنبش سلفی و چندهمسری در تاجیکستان محبوب شدند، علیرغم اینکه هر دو رسماً توسط دولت ممنوع شده‌اند.[۳۹][۴۰]

زندگی شخصی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

خانواده

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
امامعلی رحمان به همراه خانواده‌اش، ۲۰۱۱

او با عزیزماه اسدالله‌یوا ازدواج کرده و نه فرزند دارد.[۴۱][۴۲] دو تن از فرزندان او، رستم امامعلی و آزاده رحمان، مقامات ارشد دولت او هستند.[۴۳][۴۴] در حالی که دختر دیگرش، زرینه رحمان، در ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان معاون رئیس اورین‌بانک منصوب شد.[۴۵][۴۶] به‌طور گسترده‌ای اعتقاد بر این است که رستم جانشین پدرش خواهد بود.[۴۷]

گفته می‌شود رحمان خواهری داشته که در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۱ در بیمارستانی بر اثر COVID-19 درگذشته است. به گزارش رسانه‌های محلی، پس از این اتفاق پسران او وزیر بهداشت و یک پزشک ارشد را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند.[۴۸][۴۹]

گفته می‌شود یکی از نوه‌های او در سن نه سالگی یک آپارتمان ساحلی لوکس سه خوابه در پالم جمیرای دبی خریداری کرده است. ارزش این ملک اکنون بیش از ۱٫۳ میلیون دلار است و سالانه حدود ۵۵٬۰۰۰ دلار درآمد اجاره تولید می‌کند.[۵۰]

تغییر نام‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در مارس ۲۰۰۷، رحمانُف نام خانوادگی خود را به رحمان تغییر داد و پسوند «-ُف» به سبک روسی را حذف کرد.[۵۱] او همچنین نام پدرش، شریفوویچ را به‌طور کلی از نام خود حذف کرد. رحمان توضیح داد که این کار را به احترام میراث فرهنگی خود انجام داده است.[۵۲][۵۳] پس از این اقدام، تعداد زیادی از مقامات دولتی، از جمله نمایندگان مجلس و کارمندان دولت، نیز نام‌های خانوادگی خود را از پسوند «-ُف» و نام‌های میانی به سبک روسی حذف کردند. در آوریل ۲۰۱۶، تاجیکستان رسماً دادن نام‌های میانی و نام‌های خانوادگی به سبک روسی به نوزادان را ممنوع کرد.[۵۴]

افتخارات و جوایز

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یادداشت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ نام هنگام تولد به صورت‌های مختلفی از جمله امامعلی شریفویچ رحمانوف, امامعلی شریفویچ رحمانوف یا امامعلی شریفویچ رحمانوف آمده است؛ همهٔ این‌ها نویسه‌گردانی انگلیسی از صورت‌های روسی نام وی (Эмомали Шарипович Рахмонов و Имамали Шарипович Рахманов) از نام تاجیکی او هستند. تاجیکی: Эмомалӣ Шарипович Раҳмонов، ت. «Emomalí Šaripovič Rahmonov»; [e̞mɔ̝mäˈli ʃäˈɾipɔ̝vitʃ ɾähˈmɔ̝nɔ̝w] روسی: Эмомали́Шари́пович Рахмо́нов، ت. «Emomalí Sharípovich Rahmónov»[۱]
  2. ↑ روسی: Эмомали́Шари́пович Рахмо́нов، ت. «Emomalí Sharípovich Rahmónov»[۱]

پانویس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. 1 2 "Эмомали Рахмон: вехи политической биографии". Asia-Plus. Asia-Plus News Agency. 5 اکتبر 2016. Archived from the original on 24 ژوئن 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  2. ↑ Norman، Joshua (۲۰۱۱-۰۶-۱۹). «The world's enduring dictators: Emomali Rahmon, Tajikistan - CBS News». www.cbsnews.com (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۵-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ "Tajikistan: Nations in Transit 2020 Country Report". Freedom House (in English). Retrieved 2025-05-10.
  4. ↑ "Tajikistan's eternal ruler Emomali Rakhmon – DW – 10/12/2020". dw.com (in English). Retrieved 2025-05-10.
  5. ↑ Pannier, Bruce (2016-08-23). "Nepotism And Dynasty In Central Asian Politics" (in English). Radio Free Europe/Radio Liberty. Retrieved 2025-05-10.
  6. ↑ «Tajikistan: President's Daughter Gets Plum Ministry Job». www.occrp.org (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۵-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Pannier, Bruce (2018-02-10). "The Happiest Member Of The Rahmon Family" (in English). Radio Free Europe/Radio Liberty. Retrieved 2025-05-10.
  8. ↑ "Эмомали Рахмон о своем отце". Akhbor.com. Archived from the original on 1 نوامبر 2019. Retrieved 1 نوامبر 2019.
  9. ↑ "Скончалась мать президента Таджикистана Рахмонова" (in Russian). РИА Новости. 23 نوامبر 2004. Archived from the original on 1 نوامبر 2019. Retrieved 1 نوامبر 2019.
  10. ↑ "Тарҷумаи Ҳоли Эмомалии Раҳмон". Government of Tajikistan. Archived from the original on 15 دسامبر 2014. Retrieved 28 نوامبر 2014.
  11. ↑ "РАХМОН Эмомали Шарифович" (in Russian). ЦентрАзия. Archived from the original on 22 اوت 2018. Retrieved 28 مارس 2021.
  12. ↑ "Эмомали Рахмон". Сайт Президента Республики Таджикистан. Archived from the original on 27 مه 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  13. ↑ "ЭМОМАЛӢ РАҲМОН [Official Biography]". Official Website of the President of Tajikistan. Archived from the original on 16 آوریل 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  14. 1 2 "Emomali Rahmon". Official Website of the President of the Republic of Tajikistan. Archived from the original on 21 October 2016. Retrieved 4 September 2016.
  15. ↑ Pannier, Bruce (8 April 2008). "Tajikistan: Former Interior Minister In Dushanbe To Face Trial For Treason". Radio Free Europe/Radio Liberty (in English). Archived from the original on 17 October 2020. Retrieved 2020-10-17.
  16. ↑ Pannier, Bruce (13 October 2020). "Emomali Rahmon: The Accidental Leader Who Has Stayed In Power For Decades". Radio Free Europe/Radio Liberty (in English). Archived from the original on 17 October 2020. Retrieved 2020-10-17.
  17. ↑ "تاجیکستان - لنین‌آباد: سرکوب در شمال". Hrw.org. آوریل 1998. Archived from the original on 2 نوامبر 2008. Retrieved 2 ژوئن 2014.
  18. ↑ لوک هاردینگ: ویکی‌لیکس تصویری تیره از تاجیکستان، فقیرترین کشور آسیای مرکزی، ارائه می‌دهد بایگانی‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine، گاردین، ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.
  19. ↑ "جمهوری تاجیکستان، انتخابات ریاست جمهوری 6 نوامبر 2013: گزارش نهایی هیئت ناظر انتخابات دفتر نهادهای دموکراتیک و حقوق بشر سازمان امنیت و همکاری اروپا". OSCE/ODIHR. 5 فوریه 2014. Archived from the original on 5 ژوئن 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  20. ↑ "قانون جمهوری تاجیکستان در مورد بنیان‌گذار صلح و وحدت ملی - پیشوای ملت". وب‌سایت رسمی رئیس‌جمهور تاجیکستان. 25 دسامبر 2015. Archived from the original on 25 مه 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  21. ↑ "تاجیکستان: قانون پیشوای ملت مسیر خودکامگی را تثبیت می‌کند". EurasiaNet.org. 11 دسامبر 2015. Archived from the original on 12 ژوئن 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  22. ↑ "رحمان تفلون: رئیس‌جمهور تاجیکستان عنوان "رهبر" و مصونیت مادام‌العمر دریافت می‌کند". رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. سرویس تاجیکی رادیو آزادی. 10 دسامبر 2015. Archived from the original on 13 آوریل 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  23. ↑ "تاجیکستان تغییرات قانون اساسی را برای تقویت قدرت رحمان تصویب کرد". رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. 23 مه 2016. Archived from the original on 26 مه 2016. Retrieved 26 مه 2016.
  24. ↑ "چرا تاجیکستان به همه‌پرسی نیاز دارد؟". رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. 20 مه 2016. Archived from the original on 21 مه 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  25. ↑ "تاجیک‌ها در همه‌پرسی "رئیس‌جمهور برای زندگی" رای می‌دهند". رویترز. 10 فوریه 2016. Archived from the original on ژوئن 16, 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  26. ↑ "تاجیکستان: جاودانه‌سازی رژیم کامل شد؟". The Politicon. 26 ژانویه 2017. Archived from the original on 8 نوامبر 2017. Retrieved 26 ژانویه 2017.
  27. ↑ "تاجیکستان نیروگاه غول‌پیکری را برای حل مشکلات انرژی افتتاح کرد". رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی (in English). 16 نوامبر 2018. Archived from the original on 4 دسامبر 2018. Retrieved 2018-12-04.
  28. ↑ پوتز, کاترین. "انتخابات ریاست جمهوری تاجیکستان نتایج مورد انتظار را به همراه داشت". thediplomat.com. دیپلمات. Archived from the original on 26 ژانویه 2021. Retrieved 30 ژانویه 2021.
  29. ↑ عبدالکریمیو, بختیار. "رئیس‌جمهور تاجیکستان برای پنجمین دوره سوگند یاد کرد". aa.com.tr. خبرگزاری آناتولی. Archived from the original on 19 ژانویه 2021. Retrieved 30 ژانویه 2021.
  30. ↑ "گزارش شده است که تاجیکستان از متحدان خود برای کمک به چالش‌های امنیتی ناشی از افغانستان درخواست کرده است". رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی (in English). 7 ژوئیه 2021. Archived from the original on 22 نوامبر 2021. Retrieved 4 اوت 2021.
  31. ↑ "جلسه شورای امنیت جمهوری تاجیکستان". ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН (in tj). Retrieved 2025-04-15.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  32. ↑ "در میان ادعاهای تقلب، نتایج به رحمان تاجیکستان پنجمین دوره ریاست جمهوری را داد". rferl.org. رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی. Archived from the original on 26 ژانویه 2021. Retrieved 30 ژانویه 2021.
  33. ↑ پوتز, کاترین (17 آوریل 2015). "تاجیکستان: بدون حج، بدون حجاب و ریش خود را بتراشید". دیپلمات. Archived from the original on 21 اکتبر 2019. Retrieved 20 مه 2016.
  34. ↑ "سرکوب مسلمانان متدین در تاجیکستان تشدید می‌شود". اکونومیست. 21 سپتامبر 2017. Archived from the original on 24 سپتامبر 2017. Retrieved 24 سپتامبر 2017.
  35. ↑ "رهبر اسلام‌گریز تاجیکستان به مکه می‌رود". EurasiaNet.org. 5 ژانویه 2016. Archived from the original on 29 ژوئن 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  36. ↑ "رئیس‌جمهور تاجیکستان مجدداً انتخاب شد". واشینگتن پست. 7 نوامبر 2006. Archived from the original on 2 آوریل 2015. Retrieved 6 مارس 2015.
  37. ↑ "نهاد عالی اسلامی نشست وزیران امور خارجه را در دوشنبه برگزار می‌کند". Rferl.org. 18 مه 2010. Archived from the original on 21 سپتامبر 2016. Retrieved 2 ژوئن 2014.
  38. ↑ هریت آگرهولم (1 سپتامبر 2017). "تاجیکستان قانونی را برای "جلوگیری از پوشیدن حجاب توسط زنان مسلمان" تصویب کرد". ایندیپندنت. Archived from the original on 6 سپتامبر 2017. Retrieved 28 دسامبر 2017.
  39. ↑ "محتوای خطرناک: دربارهٔ سازمان‌های ممنوعه در تاجیکستان (اصلاح شده)". ASIA-Plus. Retrieved 2024-09-24.
  40. ↑ "چندهمسری در تاجیکستان به عنوان راهی برای بقای زنان". old.asiaplustj.info. Retrieved 2024-09-24.
  41. ↑ "قهرمان آنا - تاجیکستانین بیرینجی لدیسی - فوتولار". Modern.az. 25 فوریه 2013. Archived from the original on 16 فوریه 2022. Retrieved 2 ژوئن 2014.
  42. ↑ "نوه رئیس‌جمهور تاجیکستان در 9 سالگی یک آپارتمان در دبی خرید. این پول از کجا آمده بود؟". OCCRP (in American English). 2024. Archived from the original on 18 دسامبر 2024. Retrieved 15 آوریل 2025.
  43. ↑ "پسر رئیس‌جمهور تاجیکستان رسماً نفر دوم در صف جانشینی ریاست جمهوری شد". The Diplomat. 20 آوریل 2020. Archived from the original on 17 سپتامبر 2020. Retrieved 29 سپتامبر 2020.
  44. ↑ "آزاده رحمان، رئیس دفتر اجرایی رئیس‌جمهور، امروز 40 ساله می‌شود". Asia-Plus. 3 ژانویه 2018. Archived from the original on 11 ژوئیه 2021. Retrieved 29 سپتامبر 2020.
  45. ↑ "دختر رئیس‌جمهور تاجیکستان به عنوان معاون رئیس یک بانک بزرگ منصوب شد". Radio Free Europe/Radio Liberty. Radio Free Europe/RadioLiberty. 18 ژوئیه 2017. Archived from the original on 31 ژوئیه 2017. Retrieved 26 ژانویه 2021.
  46. ↑ Putz, Catherine. "استخدام شد: دختر رئیس‌جمهور تاجیکستان به یک پست معاونت در یک بانک بزرگ رسید". thediplomat.com. The Diplomat. Archived from the original on 30 ژانویه 2021. Retrieved 25 ژانویه 2021.
  47. ↑ Abdurasulov, Abdujalil (14 مه 2016). "چگونه امامعلی رحمان، رئیس‌جمهور تاجیکستان، قدرت خود را تثبیت کرد". BBC News. Archived from the original on 7 مارس 2021. Retrieved 20 ژانویه 2021.
  48. ↑ Dixon, Robyn (2021-07-27). "پس از مرگ خواهر رئیس‌جمهور تاجیکستان بر اثر کووید، پسرانش مقامات ارشد بهداشتی کشور را کتک زدند". The Washington Post (in English). Moscow. ISSN 0190-8286. Archived from the original on 28 July 2021. Retrieved 2022-02-10.
  49. ↑ "تسلیت به رئیس‌جمهور تاجیکستان". Archived from the original on 31 July 2021. Retrieved 31 July 2021.
  50. ↑ "نوه رئیس‌جمهور تاجیکستان در 9 سالگی یک آپارتمان در دبی خرید. این پول از کجا آمده بود؟". OCCRP (in American English). Archived from the original on 21 دسامبر 2024. Retrieved 2024-12-22.
  51. ↑ Najibullah, Farangis (4 آوریل 2007). "آسیای مرکزی: بحث نام منعکس کننده تاریخ مختلط منطقه است". Radio Free Europe. Archived from the original on 9 مارس 2022. Retrieved 9 مارس 2022.
  52. ↑ "رئیس‌جمهور تاجیکستان نام خانوادگی خود را تغییر داد و نامش را اصلاح کرد". Сегодня. 22 مارس 2007. Archived from the original on 11 ژوئن 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  53. ↑ "رئیس‌جمهور تاجیکستان پسوند روسی را از نام خانوادگی خود حذف کرد (به روسی)". Lenta.ru. 21 مارس 2007. Archived from the original on 7 مارس 2014. Retrieved 2 ژوئن 2014.
  54. ↑ "تاجیکستان دادن نام‌های خانوادگی به سبک روسی به نوزادان را ممنوع کرد". Radio Free Europe/Radio Liberty. RFE/RL. 30 آوریل 2016. Archived from the original on 27 اوت 2016. Retrieved 20 مه 2016.
  55. ↑ "Rahmon Receives Honorary Doctorate Of Leadership From LimKokWing University". Bernama. 24 June 2014. Archived from the original on 13 September 2014. Retrieved 25 June 2014.
  56. ↑ "President Rahmon awarded the Order of the Republic of Serbia". Asia-Plus. 26 February 2013. Archived from the original on 16 September 2016. Retrieved 4 September 2016.
  57. ↑ "Tajik President awarded Order of Alexander Nevsky". vestnikkavkaza.net (in English). Archived from the original on 24 September 2019. Retrieved 2017-03-04.
  58. ↑ "AKIpress News Agency". m.akipress.com. Archived from the original on 9 March 2021. Retrieved 16 April 2018.
  59. ↑ "Emomali Rahmon Awarded the Mark of Honour of the Heads of Central Asian States". Archived from the original on 11 August 2021. Retrieved 11 August 2021. {{cite web}}: از متن "Президенти Тоҷикистон - President of Tajikistan - Президент Таджикистана - رئیس‌جمهوریة تاجیکستان" صرف نظر شد (کمک)
  60. ↑ "МИД Кыргызстана вызвал посла Таджикистана в Бишкеке". Archived from the original on 8 October 2022. Retrieved 8 October 2022. {{cite web}}: از متن "Report.az" صرف نظر شد (کمک)
  61. ↑ "president of the republic of tajikistan Receives Honorary Doctorate in arts From Cairo University". Cairo University. 12 March 2022. Archived from the original on 13 March 2022. Retrieved 1 August 2022.
  62. ↑ "Глава государства Касым-Жомарт Токаев наградил Президента Таджикистана Эмомали Рахмона орденом "Алтын Қыран"". www.akorda.kz (in Russian). 2023-05-04.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=امام‌علی_رحمان&oldid=44739693»