الیگومر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

الیگومر (از یونانی باستان: ὀλίγοι oligoi، méros μέρος ) مولکولی است که از چند واحد ساختاری یکسان یا مشابه ساخته شده است. اگر تعداد واحدهای ساختاری بیشتری وجود داشته باشد ، از پلیمر صحبت می شود . ملاک تمایز طبق IUPAC (اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی) این است که آیا یک تغییر کوچک در تعداد واحدها باعث تغییر قابل توجه در خصوصیات می شود. روند تشکیل الیگومرها با عنوان الیگومریزاسیون شناخته می شود.

به یک واحد ساختاری مونومر گفته می شود . با توجه به تعداد واحدها ، الیگومرها معمولاً براساس اعداد یونان باستان نامگذاری می شوند : زمانی که آنها از دو ، سه ، چهار ، پنج ، شش ، هفت ، هشت ... واحد تشکیل شده باشند  به آنها به ترتیب دیمر ، تریمر ، تترامر ، پنتامر ، هگزامر ، هپتامر ، اوکتامر گفته می شود.

اگر همه زیرواحدهای مشابه یکدیگر باشند، به آن الیگومر هومومر (homomer) میگویند، در مورد زیر واحد های مختلف از یک الیگومر هترومر (heteromer) صحبت میشود.

الیگومرها در فرایند پلیمریزاسیون بوجود میایند (به عنوان مثال مراجعه کنید به: رزین اوره ) یا بالعکس در شکاف پلیمرها (به عنوان مثال مراجعه کنید به: آنزیم گوارشی ).