الیگوسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سامانه ردیف اشکوب میلیون سال پیش
نئوژن میوسن آکیتانین → پیش از آن
پالئوژن الیگوسن چاتین ۲۳٫۰۳–۲۸٫۴
روپلین ۲۸٫۴–۳۳٫۹
ائوسن پریابونین ۳۳٫۹–۳۷٫۲
بارتونین ۳۷٫۲–۴۰٫۴
لوتتین ۴۰٫۴–۴۸٫۶
ایپرزین ۴۸٫۶–۵۵٫۸
پالئوسن تانتین ۵۵٫۸–۵۸٫۷
سلاندین ۵۸٫۷–۶۱٫۷
دانین ۶۱٫۷–۶۵٫۵
کرتاسه پسین ماستریختین → پس از آن

الیگوسن (با نماد زمین‌شناسی OG) دوری از مقیاس زمانی زمین‌شناسی است که میان ۳۴ میلیون تا ۲۳ میلیون سال پیش وجود داشته. همانند دیگر دوره‌های زمین‌شناسی، بسترهای سنگی مشخص‌کننده این دوره به خوبی مشخص هستند ولی زمان دقیق آغاز و پایان دوره اندکی نامشخصند. نام الیگوسن از دو واژهٔ یونانی ὀλίγος (الیگوس به معنای «کم») و καινός (کاینوس به معنای «نوین») گرفته شده‌است؛ انتخاب چنین ترکیبی اشاره به گسترش تعداد پستانداران در پی انفجاری فرگشتی در دور ائوسن دارد.[۱]

الیگوسن اغلب دوران گذار مهمی دانسته می‌شود میان جهان کهن گرمسیری ائوسن و بوم‌سازگان نوین میوسن. دگرگونی‌های بزرگ در این دوره شامل گسترش چمنزارها در سراسر جهان و پسرفت جنگل‌های پهن‌برگ استوایی و محدود شدنشان به مناطق نزدیک به خط استوا می‌شود.

آغاز الیگوسن با یک انقراض مهم همراه بود؛ جایگزین شدن زیاگان اروپایی با زیاگان آسیایی به استثنای تیره‌های بومی جوندگان و کیسه‌داران. مرز میان الیگوسن و میوسن اتفاقی مشخص و جهانی نیست و برای هر منطقه این مرز هنگامی است که دوران گرم الیگوسن پایانی به دوران خنک‌تر میوسن می‌پیوندد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Oligocene»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ اوت ۲۰۱۲).