الگو:Committed identity
این الگو به شما امکان می‌دهد که بعدها ثابت کنید همان کسی هستید که در روزِ قراردادن این الگو، حساب کاربری‌تان را در اختیار داشته است. برای این کار کدی (که «درهم» یا هش نامیده می‌شود) در صفحهٔ کاربری‌تان قرار می‌گیرد تا اگر روزی حسابتان به دست دیگری بیفتد، بتوانید به کسی ثابت کنید که واقعاً همان کاربرِ پشتِ این نام کاربری هستید.
درباره
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کاربردِ موردِنظرِ این الگو، کمک به شماست در صورتی که حساب کاربری‌تان به دست افراد دیگر بیفتد (که امیدواریم هرگز پیش نیاید). اگر هویت واقعی‌تان را پیش‌تر منتشر کرده باشید، می‌توان از همان هویت برای برقراری دوبارهٔ ارتباط با شما استفاده کرد؛ اما توجه داشته باشید که در این وضعیت دیگر نمی‌توان از راهِ خودِ حساب با شما تماس گرفت، زیرا ممکن است حساب در اختیار کس دیگری باشد. با این حال بسیاری از کاربران ویکی‌پدیا هویت واقعی خود را فاش نمی‌کنند، یا آن‌قدر کم از آن می‌گویند که شناسایی هویتشان دشوار می‌شود.
این الگو جایگزینِ داشتنِ گذرواژهٔ قوی یا ثبتِ نشانی رایانامه برای حسابتان نیست. باید همچنان هر کاری که می‌توانید برای جلوگیری از به‌خطرافتادنِ حسابتان انجام دهید؛ از جمله استفاده از گذرواژه‌ای قوی و به‌یادداشتنِ خروج از حساب هنگام کار با رایانه‌ای که دیگران نیز به آن دسترسی دارند. اگر کلید عمومیِ پی‌جی‌پی دارید، انتشار آن نیز می‌تواند سودمند باشد. اما حتی با رعایتِ بهترین احتیاط‌ها هم ممکن است حسابتان به خطر بیفتد؛ برای نمونه از راهِ یک اسب تروآ یا حملهٔ جستجوی فراگیر روی گذرواژه‌تان. این الگو به‌عنوان آخرین راه‌چاره در نظر گرفته شده است.
کاربرد
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]ایده، استفاده از درهم‌های رمزنگارانه است: شما رشته‌ای محرمانه که تنها خودتان از آن آگاهید برمی‌گزینید، آن را از یک تابع درهم‌سازِ یک‌طرفه می‌گذرانید و نتیجه را جایی منتشر می‌کنید. به‌دست‌آوردنِ رشتهٔ محرمانه از روی درهمِ آن عملاً ناممکن است؛ بنابراین مهاجمی که حسابی را تصاحب کرده باشد، احتمالاً نمی‌تواند رشتهٔ محرمانه را ارائه دهد.
نحو
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]Committed identity: hash is a/an hash function commitment to this user's real-life identity.
متنِ نمونه را با ورودیِ مناسب جایگزین کنید، یا اگر لازم نیست آن پارامتر را حذف کنید. پارامترها به شکلِ «نام=مقدار» نوشته می‌شوند و با خطِ عمودی | از هم جدا می‌گردند.
hashرا با رشتهٔ درهمی که از عبارت محرمانه‌تان ساخته‌اید جایگزین کنید. این پارامترِ بی‌نام برابر با پارامتری به نام «۱» است.- پارامترِ «تابع درهم‌ساز» اگر مشخص نشود، به‌طور پیش‌فرض SHA-512 خواهد بود (همین تابع اکیداً توصیه می‌شود).
- پارامترِ
backgroundاگر مشخص نشود، پیش‌فرضِ آن#E0E8FFاست (آبی روشن؛ نگاه کنید به رنگ‌های وب). - پارامترِ
borderنیز اگر مشخص نشود، پیش‌فرضِ آن#E0E8FFاست. - پارامترِ
articleاگر مشخص نشود، پیش‌فرضِ آن «a» است؛ مقدارهای محتملِ دیگر «a» و «an» هستند. این پارامتر حرف تعریفِ انگلیسیِ پیش از نام تابع را تعیین می‌کند. - پارامترِ
extra-styleرا می‌توان برای افزودن ملاحظاتِ ظاهریِ بیشتر به کار برد، مانندtext-align:center.
برای نمونه اگر درهمِ شما «1eb00f7cdeaa38f5e9aec8f065b956acf94d416a4a40c1fb5d1dd23b857ba6fe» با SHA-256 باشد و بخواهید جعبه‌ای نارنجیِ روشن با کادری مشکی داشته باشید، از این کد استفاده کنید:
{{Committed identity|1eb00f7cdeaa38f5e9aec8f065b956acf94d416a4a40c1fb5d1dd23b857ba6fe|SHA-256|background=#FC9|border=#000}}
تولید رشتهٔ درهم‌ریخته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]باید یک «عبارت» انتخاب کنید و نزد خود محفوظ بدارید. عبارت انتخابی باید حاوی کلیدواژه‌هایی باشد که معرف هویت شما باشند تا بعداً بتوانید به کمک آن‌ها هویت خود را اثبات کنید. مثلاً اگر نام و نام خانوادگی به همراه شمارهٔ ملی جزو کلیدواژه‌های انتخابی باشد، بعداً به‌راحتی می‌توانید با فرستادن اسکن کد ملی‌تان به مسئولان ویکی‌مدیا هویت خود را اثبات کنید. شماره تلفن منزل یا همراه نیز گزینه‌های خوبی هستند.
مثال:
Ali Kurdi. alikurdi@protonmail.com. Kod melli 079-819303-4. Born Sabzevar. Telefon 05144653247 mobile 09151723550. Ghaza mored alaghe shishlik.
پس از انتخاب عبارت، آن را به‌دقت جایی یادداشت کنید. فاصله‌ها، بزرگی و کوچکی حروف، علائم نگارشی مثل نقطه یا خط فاصله را دقیق ثبت کنید (شاید بهتر باشد عکس بگیرید). سپس آن را در جایی امن نگه دارید.
حالا باید رشتهٔ درهم‌ریخته را تولید و منتشر کنید.
عبارت انتخابی‌تان را در ابزار text2hash که در سرویس‌های ابری بنیاد ویکی‌مدیا میزبانی می‌شود وارد کنید، مطمئن شوید که sha512 انتخاب شده است، سپس رشتهٔ تولیدی را در صفحهٔ کاربری‌تان منتشر کنید. دقت کنید که فقط رشتهٔ تولیدی را منتشر کنید، نه اصل عبارت را.
{{Committed identity|80476927d9bb5787791104eb379182f666706879f57967e77a0787e25a7e2b8d4ad42c7da9082995f869b17e7f629404b33b49e47598c90cb806d316850c2136}}
اگر با وارد کردن عبارت در آن وبگاه راحت نیستید، گزینه‌های دیگری هم در دسترس است:
کاربران لینوکس می‌توانند از دستور زیر در ترمینال استفاده کنند:
echo -n "ebarat" | sha512sum
به جای ebarat عبارت انتخابی خودتان را وارد کنید. کوتیشن مارک‌ها نیز فراموش نشوند.
روش فوق‌امن
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- رشتهٔ محرمانه‌تان بهتر است با یک رشتهٔ بلند از نویسه‌های تصادفی مانند «fFfwq0DuDmMXj8hYTM3NTKeDhk» آغاز یا پایان یابد. این کار تضمین می‌کند که حمله‌های جستجوی فراگیر و واژه‌نامه‌ای نتوانند هویت شما را از روی درهمِ عمومی‌تان حدس بزنند. از همین نمونهٔ تصادفیِ آورده‌شده استفاده نکنید و خودتان یکی بسازید.
- رشتهٔ محرمانه باید آن‌قدر از هویت شما را دربر بگیرد که اگر روزی فاش شود، بتوانید بی‌ابهام ثابت کنید که با آن هویت می‌خوانید. دست‌کم دو راهِ تماس قاعدهٔ خوبی است؛ برای نمونه می‌توانید یک شمارهٔ تلفن و یک نشانیِ رایانامه را که از طریق آن‌ها در دسترس هستید بگنجانید. با این حال این رشته نباید داده‌ای داشته باشد که مایل به نشان‌دادنِ آن به کادر مدیریتیِ ویکی‌پدیا نیستید.
- تا می‌توانید رشته‌ای را که ممکن است به‌کلی منسوخ شود برنگزینید؛ برای نمونه انتخاب رشته‌ای که تنها شمارهٔ تلفن شما را مشخص می‌کند خوب نیست، زیرا آن شماره ممکن است تغییر کند.
- اگر خواستید رشتهٔ محرمانه‌تان را عوض کنید، این کار را بکنید، اما همهٔ رشته‌های قدیمی‌تان را هم نگه دارید. بهتر است هنگام اثبات هویت، همهٔ آن‌ها را فاش کنید، تا روشن شود از نخستین لحظهٔ انتشارِ هویت متعهد همان کسی بوده‌اید که از حساب استفاده می‌کرده است.
- گزینه‌های پیشرفته:
- اگر در وبگاه‌های دیگر حساب‌های عمومی با گذرواژه‌های متفاوت دارید، نشانیِ آن حساب‌ها را فهرست کنید. بعدها می‌توانید با انجامِ کاری معین مالکیتِ آن‌ها را اثبات کنید؛ برای نمونه اگر حساب یوتیوب دارید، یک مدیر می‌تواند رشته‌ای به شما بدهد که آن را در دیدگاهِ یک ویدیو درج کنید.
- می‌توانید اطلاعاتی مانند شمارهٔ گواهی‌نامهٔ رانندگی، شمارهٔ ملی یا شمارهٔ گذرنامه‌تان را بگنجانید. سپس می‌توانید رونوشتِ این مدارک را به‌عنوان گواهِ افزوده برای اثبات هویت ارائه دهید.
- گزینهٔ دیگر این است که عکس یا ویدیویی از خودتان بگیرید، درهمِ SHA آن پرونده را به دست آورید و آن درهم را در رشتهٔ محرمانه‌تان بگنجانید. پرونده را نگه دارید. بعدها می‌توانید آن را به یک مدیر بدهید تا با شما تماس تصویری بگیرد و پرونده را با چهرهٔ کنونی‌تان بسنجد. این روش حتی اگر مهاجم همهٔ راه‌های تماسِ فهرست‌شده‌تان را هم تصاحب کرده باشد، کارآمد می‌ماند.
؛ نمونه
نام کامل، چند راهِ تماس، اطلاعات تماسِ دوستانِ مورد اعتماد، و یک رشتهٔ تصادفی:
Joe Schmoe. joe@example.com. 555-123-3456. P.O. Box 1234, San Jose, CA. My best friend Bob's email: bob@example.com. fFfwq0DuDmMXj8hYTM3NTKeDhk
روش عبارت عبور
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]برای روشی ساده‌تر در انتخاب رشته می‌توانید از یک «عبارت عبور» استفاده کنید، چنان‌که در این کارتونِ XKCD یا روشِ دایس‌ور نشان داده شده است. عبارت عبور باید چیزی باشد که به‌خاطرسپردنش برای شما آسان اما حدس‌زدنش برای دیگران دشوار باشد، مانند یک شوخیِ خصوصی یا یک راز. مانند همیشه، هرچه عبارت بلندتر باشد امن‌تر است. در روشِ دایس‌ور، با یک تریلیون حدس در ثانیه، یک عبارتِ چهارکلمه‌ای در نیم‌ساعت، عبارتِ پنج‌کلمه‌ای در شش ماه، عبارتِ شش‌کلمه‌ای در ۳٬۵۰۰ سال و عبارتِ هفت‌کلمه‌ای در ۲۷ میلیون سال شکسته می‌شود. اگر عبارت عبور را خودتان بسازید، امنیت کمتری خواهد داشت، زیرا برخی واژه‌ها بیشتر در کنار واژه‌های دیگر می‌آیند (برای نمونه در انگلیسی «You» بیشتر با «are» می‌آید تا با «cytoplasm»). همچنین احتمالِ اینکه از واژه‌های پرکاربرد استفاده کنید بیشتر از واژه‌های ناآشناست.
؛ نمونه‌های خوب این نمونه‌ها اگر پیش‌تر اینجا (و جاهای دیگر) منتشر نشده بودند نمونه‌های خوبی بودند؛ پس از همین‌ها (یا گونه‌های سادهٔ آن‌ها) استفاده نکنید. این‌ها فقط برای نشان‌دادنِ قالبِ عبارت‌های عبورِ خوب آورده شده‌اند.
- رشته:
correct horse battery staple - رشته:
Who you gonna call? Ghost don't exist you nutjob! - رشته:
I actually like Battlefield Earth.
؛ نمونه‌های بد
- رشته:
My name is Bob. - رشته:
I was born in 1982. - رشته: هر تک‌واژه، یا سال/تاریخِ مشخص.
- رشته: هر نقل‌قولِ مشهور، یا هر جمله از یک کتاب.
بازنشانی گذرواژه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]هر کسی که بخواهد از راهِ فرایندِ «هویت متعهد» گذرواژه‌اش را بازنشانی کند، باید نخست همهٔ گزینه‌های دیگر را آزموده باشد. فرایندِ روزمره‌ای برای بازنشانی گذرواژه وجود ندارد و درخواستِ بازنشانی از راهِ هویت متعهد زمان‌بر است و به توافقِ چند نفر که دربارهٔ مورد گفتگو می‌کنند نیاز دارد.
پیش از آغازِ فرایندِ هویت متعهد، با واردکردنِ عبارت عبورتان در هر ابزارِ امن، مطمئن شوید که هنوز آن را به‌یاد دارید و هویتِ تأییدشده‌تان را به دست آورید. پس از آنکه خودتان عبارت عبور را تأیید کردید، آنگاه درخواست را مطرح کنید. هنگام درخواست، راهنماییِ راهنما:ورود به سامانه را دنبال کنید که توصیه می‌کند برای راهنمایی به نشانیِ ca@wikimedia.org رایانامه بزنید و رشتهٔ محرمانه‌تان را به‌طور عمومی بازگو نکنید.