الگوی آداپتور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در مهندسی نرم‌افزار، الگوی آداپتور (الگوی وفق دهنده) یک الگوی طراحی نرم‌افزار است که به رابط یک کلاس اجازه می‌دهد تا توسط رابط دیگری مورد استفاده قرار گیرد. معمولاً با این هدف مورد استفاده قرار می گیرد که بدون تغییر در کد منبع، بتوان استفاده از کلاس های فعلی را مقدور ساخت.

تعریف[ویرایش]

یک آداپتور به دو رابط ناسازگار اجازه می‌دهد تا بتوانند با هم کار کنند. این یک تعریف کلی از مفهوم آداپتور است. ممکن است رابط ها ناسازگار باشند ولی قابلیت درونی آنها باید سازگار با نیاز باشد. الگوی طراحی آداپتور از طریق تبدیل رابط یک کلاس به رابط مورد انتظار توسط کلاینت، به کلاس‌های ناسازگار اجازه می‌دهد تا بتوانند از قابلیت‌های همدیگر استفاده کنند.

ساختار[ویرایش]

دو نوع الگوی آداپتور وجود دارد:

الگوی آداپتور شیء[ویرایش]

در این نوع الگوی آداپتور، آداپتور حاوی یک نمونه (شیء) از کلاسی است که آن را در بر می‌گیرد. در این حالت، آداپتور از این شیء برای رفع نیازهای تعیین شده استفاده می‌کند.

ObjectAdapter.png

الگوی آداپتور کلاس[ویرایش]

این نوع آداپتور از رابط های چندریختی استفاده می کند.

ClassAdapter.png

منابع[ویرایش]

  • Freeman, Eric; Freeman, Elisabeth; Kathy, Sierra; Bates, Bert (2004). "Head First Design Patterns" (paperback). O'Reilly Media: 244. ISBN 978-0-596-00712-6. OCLC 809772256. Retrieved April 30, 2013.