الکساندر یکم بلغارستان
الکساندر یکم
| |||||
|---|---|---|---|---|---|
پرتره رسمی، ح. ۱۸۷۹–۱۸۹۳ | |||||
| شاهزاده بلغارستان | |||||
| سلطنت | ۲۹ آوریل ۱۸۷۹ – ۷ سپتامبر ۱۸۸۶ | ||||
| پیشین | خالی (آخرین عنوانی که کنستانتین دوم بلغارستان داشت) | ||||
| جانشین | فردیناند یکم | ||||
| زاده | ۵ آوریل ۱۸۵۷ ورونا، پادشاهی لمباردی-ونیز، امپراتوری اتریش | ||||
| درگذشته | ۱۷ نوامبر ۱۸۹۳ (۳۶ سال) گراتس، دوکنشین اشتایرمارک، اتریش-مجارستان | ||||
| آرامگاه | |||||
| همسر(ان) | Johanna Loisinger (ا. ۱۸۸۹) | ||||
| فرزند(ان) |
| ||||
| |||||
| خاندان | باتنبرگ | ||||
| پدر | شاهزاده الکساندر هسن و راین | ||||
| مادر | شاهدخت جولیای باتنبرگ | ||||
الکساندر جوزف (بلغاری: Александър I Батенберг؛ ۵ آوریل ۱۸۵۷ - ۱۷ نوامبر ۱۸۹۳)، معروف به السکاندر باتنبرگ، نخستین شاهزاده (نیاز) شاهزادهنشین خودمختار بلغارستان از سال ۱۸۷۹ تا زمان کناره گیری او در سال ۱۸۸۶ بود.[۱]
مجلس ملی کبیر بلغارستان در سال ۱۸۷۹ او را به عنوان شاهزاده بلغارستان خودمختار انتخاب کرد. او سال بعد مجلس را منحل کرد و در سال ۱۸۸۱ قانون اساسی را به دلیل لیبرال بودن بیش از حد آن به حالت تعلیق درآورد. او در سال ۱۸۸۳ قانون اساسی را احیا کرد که منجر به درگیری آشکار با روسیه شد و همین امر او را در بلغارستان محبوب کرد. اتحاد با روملی شرقی در سال ۱۸۸۵ محقق شد و توسط قدرتها به رسمیت شناخته شد. کودتای افسران ارتش بلغارستان طرفدار روسیه، او را در سپتامبر ۱۸۸۶ مجبور به کنارهگیری کرد. او بعداً به عنوان ژنرال در ارتش اتریش منصوب شد.
الکساندر در ۱۷ نوامبر ۱۸۹۳ بر اثر پارگی آپاندیس درگذشت. جسد او در ۱۸۹۷ به صوفیه منتقل و در آرامگاهی که برای او ساخته شده بود دفن شد.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "1911 Encyclopædia Britannica/Bulgaria/History - Wikisource, the free online library". en.wikisource.org (in English). Retrieved 2025-12-09.