الکترو (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الکترو
Electro
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
سازهای موسیقی
محبوبیت عمومی اوایل تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی با تقویتی خُرد در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی
مشتق‌ها میامی بیس، فانک کاریوکا، فری‌استایل، تکنو، بریک بیت، هاوس
سبک‌های درهم‌آمیخته
گدوتک - الکتروکلش - الکترو هاوس

الکترو (به انگلیسی: Electro) (همچنین نامی مختصر برای الکتروفانک یا الکترو-بوگی)[۱][۲] یک سبک از موسیقی رقص الکترونیک است که به صورت مستقیم تحت تأثیر استفاده از ماشین درام رولند تی‌آر-۸۰۸[۳] و صداسازی فانک است.[۴][۵] قطعات این سبک به‌طور معمول شامل استفاده از ماشین درام و صداهای سنگین الکترونیک، عموماً بدون صدای خواننده، و در غیر این صورت، دارای وکال‌های بی‌روح و بی‌احساسی هستند که از طریق عبور صدای خواننده از میان دستگاه‌های پردازش صدا مانند ووکودر و تاک‌باکس تولید می‌شوند. این مهم‌ترین وجه تمایز موسیقی الکترو از سبک‌های برجستهٔ دیگری همچون دیسکو است که در آن‌ها صداهای الکترونیک تنها بخشی از سازبندی موسیقی بودند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Electro-Funk> WHAT DID IT ALL MEAN?». Greg Wilson on electrofunkroots.co.uk. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۳.
  2. «Rap meets Techno, with a short history of Electro». Globaldarkness.com. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۳.
  3. گوین ویل (۲۰۰۱). «The Future Sound Of Electro». Electroempire.com. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۳.
  4. الکترو خود یک سبک موسیقی بوجود آمده از ترکیب موسیقی فانک و سینث‌سایزرها با عناصر موسیقی هیپ‌هاپ است. با توجه به دنت، سوزی (۲۰۰۳). «The Language Report»: ۴۳. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  5. شان پی-اسکی (۱۹۹۵). «Electro – What Does It Mean?». Electroempire.com. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۳.