المپیک ۱۹۷۲ ادای احترام به قدرت سیاهپوستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

المپیک ۱۹۷۲ ادای احترام به قدرت سیاهپوستان (انگلیسی: 1972 Olympics Black Power salute) یک اعتراض سیاسی توسط دو تن از اعضای تیم المپیک ایالات متحده وینسنت متیوز و وین کللت در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در ورزشگاه المپیک مونیخ، آلمان غربی، بود. این رویداد گاهی اوقات به عنوان «اعتراض فراموش شده» نامیده می‌شود.[۱] این رویداد چهار سال پس از برگزاری بازی‌های المپیک ۱۹۶۸ به وقوع پیوست.[۲]

اعتراض[ویرایش]

وینسنت متیوز و وین کللت از ایستادن برای سرود ملی آمریکا خودداری کردند. آنها شروع به تاب دادن مدال‌های طلای خود در حین ترک ورزشگاه کردند. تماشاچیان آلمانی هر دوی دونده‌ها را به خاطر این رفتار هو کردند.[۳] وین کللت در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی ای بی سی آمریکا پس از مراسم مدال گفت: سرود ملی هیچ معنایی برای او ندارد. او گفت به خاطر مبارزه سیاهپوستان که در آن زمان در آمریکا در جریان بود، قادر به احترام به سرود نیست. هر دوی این قهرمانان از رقابت‌های آینده المپیک توسط IOC محروم شدند.[۴]

پس از بازی‌ها[ویرایش]

هر دو دونده محرومیت مادام العمر از کمیته بین‌المللی المپیک IOC دریافت کردند.[۵] نمادهای هر دو دونده در نهایت به تالار مشاهیر سیاه المپیک منتقل شدند. این نمایش بعداً تحت‌الشعاع کشتار واقعه المپیک مونیخ قرار گرفت. کللت به تحصیلات حقوق پرداخت. در سال ۲۰۱۱، متیوز در تالار مشاهیر USATF برگزیده شد.[۶][۷][۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Jimson Lee. "Vince Matthews and Wayne Collett 1972 – The Forgotten Protest?". SpeedEndurance.com.
  2. James Montague, CNN (24 April 2012). "The third man: The forgotten Black Power hero". CNN.
  3. Schiller, K.; Young, C. (2010). The 1972 Munich Olympics and the Making of Modern Germany. Weimar and now. University of California Press. ISBN 978-0-520-26213-3. Retrieved 2015-04-17.
  4. "Wayne Collett dies at 60; UCLA sprinter won silver medal at '72 Olympics". The Los Angeles Times. California.
  5. "Jet". google.com. Retrieved 17 April 2015.
  6. "Black Enterprise". google.com.
  7. "Wayne Collett: Athlete who staged a Black Power protest at the 1972 Olympic Games". The Independent.
  8. "USATF - Hall of Fame". usatf.org.