المعجم فی معاییر اشعار العجم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اَلمُعجم فی مَعاییرِ اشعارِ العَجَم کتابی است نوشتهٔ شمس قیس رازی در سدهٔ ۷ ق که به علم عروض، قافیه و نقد شعر می‌پردازد. این کتاب سال‌ها مرجعی معتبر برای اهل ادب بود و هنوز نیز ارزش ادبیِ خود را تا حد زیادی حفظ کرده‌است.[۱] المعجم فی معاییر اشعار العجم به‌معنی «مطالب روشن و منظم دربارهٔ قوانین اشعار فارسی» می‌باشد.[۲] این اثر پس از ۶۳۰ ق نگاشته شده‌است. تکلّف بسیار در ادای مطالب و تفهیم متون، در قلم شمس قیس دیده می‌شود. این کتاب را اهل فن غالباً و به‌اختصار با عنوان المعجم می‌شناسند. شمس قیس، المعجم را به نام شاهزاده ابوبکر بن سعد بن زنگی نگاشته‌است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. نقد ادبی نوشتهٔ حمیدرضا شایگان‌فر، انتشارات دستان
  2. در معرفت شعر، گزیدهٔ المعجم فی معاییر اشعار العجم، انتخاب و توضیح سیروس شمیسا، انتشارات سخن، چاپ اوّل، تهران ۱۳۷۴، مقدمه، صفحهٔ ۲۱
  3. ستایشگر، مهدی. نام‌نامهٔ موسیقی ایران‌زمین، جلد سوّم. چاپ اوّل. تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶. شابک ‎۹۶۴-۴۲۳-۳۷۷-۸(جلد ۳).