البیاریکس (قمر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
البیاریکس
کشف[۱]
کاشفماتیو هولمن و همکاران
طبفه‌بندی
نام‌های دیگرSaturn XXVI
اس/۲۰۰۰ اس ۱۱
خواص مداری[۲]
مبدأ فوریه ۲۰۰۰ میلادی 26.00
نیم‌قطر بزرگ16.182 Gm
خروج از مرکز مداری0.4770
دوره تناوب مداری783 روز
(2.15 سال ژولینی)
زاویه انحراف34.207°
مشخصات فیزیکی
ابعاد32 کیلومتر[۳]
دوره چرخش13:19 ساعت[۴]
سپیدایی0.04[۳] (assumed)
نوع طیفیlight red (varying)
B−V=0.89, R−V=0.50[۵]

البیاریکس (به انگلیسی: Albiorix) از قمرهای نامنظم و موافق گرد زحل است که در سال ۲۰۰۰ توسط ماتیو هولمن و همکارانش کشف شده و با نام موقت اس/۲۰۰۰ اس ۱۱ نامگذاری شد.[۶][۷][۸]

البیاریکس بزرگترین عضو قمرهای نامنظم گروه گالی است.

در ماه اوت سال ۲۰۰۳[۹]نام آن را البیاریکس-یک غول گالی که به عنوان پادشاه جهان در نظر گرفته می‌شد- گذاشتند[۱۰]این نام از کتیبه‌ای که در نزدیکی شهر فرانسوی Sablet یافت شد شناخته شده است. این کتیبه او را با خدای رومی مارس یکی می‌داند.[۱۱]

گروهی از قمرهای نامنظم زحل: گالی (قرمز) و اینوئیت (آبی)

البیاریکس با مداری حدود ۱۶ میلیون کیلومتر به دور زحل می‌چرخد و قطرش حدود ۳۲ کیلومتر و سپیدایی فرضی‌اش ۰٫۰۴ است. دورهٔ چرخش آن توسط دوربین آی اس اس کاوشگر فضایی تحقیقاتی کاسینی-هویگنس ۱۳ ساعت و ۱۹ دقیقه اندازه‌گیری شد.[۴]

نمودار نشان می‌دهد که چرخش البیوریگین با دیگر قمرهای موافق‌گرد زحل مرتبط است. خروج از مرکز مدار بوسیلهٔ بخش زرد که از اوج به حضیض می‌رسد نشان داده شده است.

با توجه به شباهت عناصر مداری و ویژگی‌های فیزیکی همگن با دیگر اعضای گروه گالی، پیشنهاد شده است که این قمرها از تجزیهٔ یک قمر بزرگتر منشأ گرفته‌اند.[۵][۸]

منابع[ویرایش]

  1. Discovery Circumstances (JPL)
  2. from JPL
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Scott Sheppard pages
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ T. Denk, S. Mottola, et al. (2011): Rotation Periods of Irregular Satellites of Saturn. EPSC/DPS conference 2011, نانت، abstract 1452.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Grav, T. ; ماتیو هولمن; برت جیمز گلدمن; Aksnes, K.; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, 166 (2003), pp. 33–45
  6. IAUC 7545: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery)
  7. MPEC 2000-Y13: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery and ephemeris)
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Gladman, B. J. ; Nicholson, P. D.; Burns, J. A.; Kavelaars, J. J.; Marsden, B. G.; Holman, M. J. ; Grav, T. ; Hergenrother, C. W.; Petit, J. -M.; Jacobson, R. A.; and Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (July 12, 2001), pp. 163–166
  9. IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus August 8, 2003 (naming the moon)
  10. "Planet and Satellite Names and Discoverers". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology. Archived from the original on 27 May 2010. Retrieved 2010-05-01.
  11. Maier, Bernhard, Dictionary of Celtic religion and culture (1997), p. 11.

پیوند به بیرون[ویرایش]

Albiorix
Discovery[1]
Discovered byM. J. Holman et al.
Discovery datein 2000
Designations
Designation
Saturn XXVI
Pronunciation/ˌælbiˈɒrɪks/
Named after
Mars Albiorix
S/2000 S 11
AdjectivesAlbiorigian /ˌælbiəˈrɪiən/[2]
Orbital characteristics[3]
Epoch 2000 Feb. 26.00
16.182 Gm
Eccentricity0.4770
783 d
(2.15 yr)
Inclination34.207°
Satellite ofSaturn
GroupGallic group
Physical characteristics
Mean diameter
28.6±5.4 km[4]
13.33±0.03 h[5]
Albedo0.062±0.028[4]
Spectral type
light red (varying)
B−V=0.89, R−V=0.50[6]

Albiorix /ˌælbiˈɒrɪks/ is a prograde irregular satellite of Saturn. It was discovered by Holman and colleagues in 2000, and given the temporary designation S/2000 S 11.[7][8][9]

Albiorix is the largest member of the Gallic group of irregular satellites.

Name

It was named in August 2003[10] for Albiorix, "a Gallic giant who was considered to be the king of the world."[11] The name is known from an inscription found near the French town of Sablet which identifies him with the Roman god Mars (an interpretatio romana).[12]

Orbit

Albiorix orbits Saturn at a distance of about 16 million km and its diameter is estimated at 32 kilometers, assuming an albedo of 0.04. The rotation period was measured by the ISS camera of the Cassini spacecraft to 13 hours and 19 minutes.[13]

Irregular prograde groups of satellites of Saturn: Gallic (red) and Inuit (blue)

The diagram illustrates the Albiorigian orbit in relation to other prograde irregular satellites of Saturn. The eccentricity of the orbits is represented by the yellow segments extending from the pericentre to the apocentre.

Given the similarity of the orbital elements and the homogeneity of the physical characteristics with other members of the Gallic group, it was suggested that these satellites could have a common origin in the break-up of a larger moon.[6][9]

Physical characteristics

Varying colours revealed recently suggest a possibility of a large crater, leading to an alternative hypothesis that Erriapus and Tarvos could be fragments of Albiorix following a near-break-up collision with another body.[14]

References

  1. ^ Discovery Circumstances (JPL)
  2. ^ Albiorigi in Guy Barruol (1967) "Mars NABELCVS et Mars ALBIORIX," Ogam: tradition celtique, vol. 15, p. 358
  3. ^ from JPL
  4. ^ a b Grav, T.; Bauer, J. M.; Mainzer, A. K.; Masiero, J. R.; Nugent, C. R.; Cutri, R. M.; et al. (August 2015). "NEOWISE: Observations of the Irregular Satellites of Jupiter and Saturn". The Astrophysical Journal. 809 (1): 9. Bibcode:2015ApJ...809....3G. doi:10.1088/0004-637X/809/1/3. 3.
  5. ^ Denk, T.; Mottola, S. (2019). Cassini Observations of Saturn's Irregular Moons (PDF). 50th Lunar and Planetary Science Conference. Lunar and Planetary Institute.
  6. ^ a b Grav, T.; Holman, M. J.; Gladman, B. J.; Aksnes, K.; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, 166 (2003), pp. 33–45
  7. ^ IAUC 7545: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery)
  8. ^ MPEC 2000-Y13: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery and ephemeris)
  9. ^ a b Gladman, B. J.; Nicholson, P. D.; Burns, J. A.; Kavelaars, J. J.; Marsden, B. G.; Holman, M. J.; Grav, T.; Hergenrother, C. W.; Petit, J.-M.; Jacobson, R. A.; and Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (July 12, 2001), pp. 163–166
  10. ^ IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus August 8, 2003 (naming the moon)
  11. ^ "Planet and Satellite Names and Discoverers". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology. Archived from the original on 27 May 2010. Retrieved 2010-05-01.
  12. ^ Maier, Bernhard, Dictionary of Celtic religion and culture (1997), p. 11.
  13. ^ T. Denk, S. Mottola, et al. (2011): Rotation Periods of Irregular Satellites of Saturn. EPSC/DPS conference 2011, Nantes (France), abstract 1452.
  14. ^ Grav, T.; and Bauer, J.; A deeper look at the colors of Saturnian irregular satellites

External links