اقلیت‌های مذهبی در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اقلیت‌های دینی و مذهبی قانونی[ویرایش]

قانون اساسی جمهوری اسلامی اینگونه از اقلیت‌های مذهبی به رسمیت شناخته شده یاد می‌کند:

۱-ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی اعم ازآشوریان ایران وارمنیان ایران تنها اقلیت‌های دینی شناخته می‌شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و دراحوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند[۱]

۲-اقلیت‌های مذهبی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی یا اهل سنت و زیدی دارای احترام کامل می‌باشند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی، طبق فقه خودشان آزادند و در تعلیم و تربیت دینی و احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و وصیت) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق یروان سایر مذاهب.[۲]

اقلیت‌های مذهبی شناخته نشده[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اصل 19
  2. اصل ۱۲ قانون اساسی