اعلامیه اصول مدارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مدارا با کوتاه آمدن هم‌طراز نیست

اعلامیه اصول مدارا[۱] در بیست و هشتمین نشست کنفرانس عمومی سازمان یونسکو[۲] که از ۲۵ اکتبر تا ۱۶ نوامبر ۱۹۹۵ در پاریس برگزار شد، توسط کشورهای عضو یونسکو اعلام و تصویب شد.

کشورهای عضو یونسکو با تأکید بر این نکته که مدارا تنها یک اصل بسیار با ارزش نیست، بلکه پیش‌شرط ضروری برای صلح و رشد اقتصادی و اجتماعی همه ملت‌ها است، به ضرورت گسترش فکر مدارا در جوامع بشری، اشاره نموده و اعلامیه اصول مدار را در شش ماده (مفهوم مدارا، مدارا و دولت، ابعاد اجتماعی، آموزش و پرورش، تعهد برای عمل، روز جهانی مدارا تنظیم نمودند.

نامدارایی، تهدیدی برای صلح[ویرایش]

اعلامیه اصول مدارا در آغاز با اشاره منشور یونسکو،[۳] منشور سازمان ملل متحد[۴] و تآکید بر آزادی عقیده که اصل خدشه ناپذیر اعلامیه جهانی حقوق بشر است، به میثاق‌های شناخته شده بین‌المللی[۵]توجه می‌دهد و با نگرانی از رشد نامدارایی و خشونت و تروریسم، نژادپرستی و بیگانه ستیزی و یهودی ستیزی، به حاشیه راندن و تبعیض علیه اقلیت‌های ملی، قومی، مذهبی و زبانی، اذیت و آزار پناهندگان... و گروه‌های آسیب‌پذیر جامعه... ، تصریح می‌کند همه اینها تحکیم صلح و دمکراسی را در سطح ملی و بین‌المللی تهدید کرده و مانع توسعه می‌شوند.

مدارا با کوتاه آمدن هم‌طراز نیست[ویرایش]

در ماده یکم اصول مزبور ضمن تعریف مدارا[۶]قید شده است: مدارا با کوتاه آمدن، تمکین یا چشم‌پوشی هم‌طراز نیست... مدارا به معنای پذیرش این واقعیت است که همه انسانها، با تمامی اختلافات ظاهری، موقعیتی، زبانی، رفتاری و ارزشی، حق آن را دارند که در صلح زندگی کنند و همان‌طور که هستند، باشند. به علاوه تحمیل دیدگاه‌های شخصی به دیگران مجاز نیست.

در ماده دوم تآکید شده مدارا در سطح عملکرد دولتی مستلزم عدالت و بی‌طرفی در دستگاه قانون‌گذاری، در کاربرد قوانین، در دادگستری و نظام اداری است. همچنین لازمه این امر برخوردار شدن بدون تبعیض تک تک افراد از امکانات اقتصادی و اجتماعی است.

در ماده سوم با توجه به ویژگی‌های دوران جدید (جهانی‌شدن اقتصاد، روزافزونی تحرک، ارتباطات، همزیستی و وابستگی متقابل، مهاجرت‌های گسترده و رانده شدن کل ساکنین مناطق، شهرنشینی و دگرگونی الگوهای اجتماعی) تآکید شده مدارا از هر زمان دیگری مهم‌تر است. چرا که هر بخش از جهان نمودی از گوناگونی است و نامدارئی و نفاق بگونه‌ای فزاینده هر منطقه‌ای را تهدید می‌کند و این امر به یک کشور محدود نمی‌شود، بلکه یک خطر جهانی است.

در ماده چهارم قید شده یکی از عاجل‌ترین اهداف آموزشی تربیت برای مدارا است و ضرورت دارد جهت تعلیم مدارا متدهای آموزش عقلانی و با برنامه تنظیم گردند که به روشنگری دربارهٔ ریشه‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مذهبی نامدارائی پرداخته – و از این طریق علل عمیق‌تر خشونت و محروم‌سازی را روشن کنند.

در ماده پنجم کشورهای عضو یونسکو تعهد می‌کنند مدارا و عدم خشونت را از طریق برنامه‌ها و سازمان‌ها در سطوح آموزشی، علمی، فرهنگی و ارتباطات ترویج نمایند و در ماده ششم با هدف بیدار کردن افکار عمومی درباره مسئله مدارا، روشن کردن خطرات نا مدارائی و تأکید بر تلاش عملی خود، ۱۶ نوامبر را روز جهانی مدارا اعلام می‌کنند.

پانویس[ویرایش]

  1. DECLARATION OF ON TOLERANCE, 1995 PRINCIPLES
  2. سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو)
  3. منشور یونسکو تصویب شده در تاریخ ١٦ نوامبر ١٩٤٥، صلح، اگر که قرار است پایدار بماند، باید بر اساس همبستگی معنوی و عقلانی بشر بنا شود
  4. تصمیم به محفوظ داشتن نسلهای آینده از بلای جنگ، اعتقاد به حقوق اساسی بشر و به حیثیت و ارزش شخصیت انسانی و لزوم مدارا و زندگی صلح‌آمیز و روحیه حسن همجواری
  5. «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی»
    • «میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی»
    • «کنوانسیون بین‌المللی حذف تمام اشکال تبعیض نژادی»
    • «کنوانسیون منع و مجازات کشتار دسته جمعی (نسل‌کشی)»
    • «کنوانسیون حقوق کودک»
    • «کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان» ١٩٥١ و پروتکل ١٩٦٧ آن و اسناد منطقه‌ای
    • «کنوانسیون حذف هرگونه تبعیض علیه زنان»
    • «کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیرانسانی یا تحقیرکننده»
    • «اعلامیه حذف هرگونه عدم تحمل بر اساس مذهب یا عقیده»
    • «بیانیه حقوق افراد متعلق به اقلیتهای ملی نژادی مذهبی و زبانی»
    • «اعلامیه راهکارهای حذف تروریسم بین‌المللی»
    • «اعلامیه و برنامه عمل کنفرانس جهانی حقوق بشر» وین
    • «اعلامیه و برنامه عمل مصوبه همایش جهانی برای توسعه اجتماعی» کپنهاگ و...
  6. مدارا هماهنگی با وجود اختلافات است. مدارا نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه همچنین یک ضرورت سیاسی و حقوقی است. مدارا فضیلتی است که صلح را ممکن می‌سازد، و کمک می‌کند تا فرهنگ صلح بر آئین جنگ چیره گردد. مدارا سنگ آخر بنائی است که حقوق بشر، تکثرگرائی (همچنین تکثرگرائی فرهنگی)، دموکراسی و دولت قانونی را استوار نگاه می‌دارد

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]