حرکت‌گذاری عربی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خط عربی و خط فارسی از نوع ابجد هستند و فاقد یک حرف مستقل برای واکه‌های کوتاه، لذا از اعراب‌گذاری برای ابهام‌زدایی و نمایش دقیق تلفظ کلمات استفاده می‌شود.

نشانه‌ها[ویرایش]

  • ء که بر روی حروفی مانند ئ، ؤ، إ، أ می‌نشیند و نشان‌دهندهٔ بستِ چاکنایی است.
  • تنوین (ــً، ــٍ، ــٌ)
  • تشدید (ــّ)
  • «فَتْحَه» «کَسْرَه» «ضَمَّه» (ــَـ ــِـ ــُـ) (به فارسی: زِبَر زیر پیش)
  • (ــٰـ) نشان‌دهندهٔ آوای الف کشیده (الف مقصوره)
  • آ، مَدّک (نشان‌دهندهٔ کشیدگی)
  • سکون (ــْ)
  • (ٱ) وصل (الفی که در عربی نوشته می‌شود ولی خوانده نمی‌شود)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]