اطریفل
 | برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. |
اطریفل یا طرافل (هندی: त्रिफला؛ سانسکریت: त्रिफला؛ به معنی "سه میوه") معجونی دارویی در طب سنتی است که از سه گیاه درست میشود. این سه گیاه را در متنهای فارسی هلیله و بلیله و آمله گفتهاند که به ترتیب در زبان هندی هیراتاکی (هندی: हरीतकी)، ویبهیتاکی (سانسکریت: विभीतकी) و آمالاکی (هندی: आँवला) نامیده میشوند.
.jpg)
_fruits.jpg)
_(2).jpg)
انواع
[ویرایش]اطریفل یک ترکیب پرکاربرد در طب سنتی است که در برخی موارد ترکیبات دیگری نیز به آن اضافه میشود. پرکاربردترین انواع اطریفل عبارتند از:
- اطریفل مقل
- اطریفل مقل ملیّن
- اطریفل گشنیزی
- اطریفل سفرجلی
- اطریفل کبیر
- اطریفل صغیر
- اطریفل زمانی
- اطریفل اسطوخودوس
- اطریفل افتیمونی
- اطریفل مسهل
- اطریفل شاهتره
اطریفل مقل ملین یا گوگاتریپ، علاوهبر هلیله، بلیله و آمله حاوی افتیمون، مقل، فلوس و تربد نیز میباشد که همگی خاصیت ملین دارند. در طب سنتی اطریفل مقل ملین به منظور درمان نفخ، بواسیر، سردی و رطوبت بدن و همچنین دفع بلغم مورد استفاده قرار میگیرد. اطریفل گشنیزی بادشکن، مقوی معده و ضدنفخ بوده و در طب سنتی برای منع صعود ابخره از معده به سر، ریختن سودای سوخته به معده و نافع جهت سردرد ناشی از عملکرد معده و تقویت حواس به کار میرود.
اطریفل شاهتره موجب اصلاح کار کبد و بهبود عملکرد بافت پوست میشود. اطریفل اسطوخودوسی اثرات ضد افسردگی، مقوی اعصاب و آرامش بخش دارد. اطریفل افتیمونی در درمان سردرد و میگرن مؤثر است و اطریفل صغیر برای ضعف معده، بواسیر و تقویت مغز استفاده میشود.
منابع
[ویرایش]- مومن حسینی، محمد (۱۳۷۳). تحفه حکیم مؤمن. تهران: انتشارات مصطفوی. ص. ۳۷۶.
- لغتنامه دهخدا، مدخلهای اطریفل و طریفل
| شرق آسیا |  | |
|---|---|---|
| آسیای جنوب و جنوب غربی | ||
| مدیترانه و خاور نزدیک | ||
| آفریقایی | ||
| امریکا | ||
| دیگران | ||
| مفاهیم | ||
