اصل خوش‌ترتیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بنا به اصل خوشترتیبی اعداد طبیعی هر زیرمجموعه غیر تهی از اعداد طبیعی عضو ابتدا دارد.[۱]

بنا به اینکه اعداد طبیعی را در چه دستگاهی تعریف می‌کنیم، این ویژگی (خوش ترتیب بودن) اعداد طبیعی ممکن است یک «اصل» ویا یک «قضیه» باشد. برای مثال: در «دستگاه پئانو» اصل خوش ترتیبی اعداد طبیعی از «اصل» استقرای ریاضی نتیجه می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. Apostol, Tom (1976). Introduction to Analytic Number Theory. New York: Springer-Verlag. pp. 13. ISBN 0-387-90163-9.