اشرف ربیعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اشرف ربیعی (رجوی) (۱۳۶۰–۱۳۳۰) از اعضای شاخص سازمان مجاهدین خلق ایران و همسر مسعود رجوی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

اشرف ربیعی در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فیزیک دانشگاه صنعتی شریف بود. وی در سال ۱۳۵۰ از طریق خلیل طباطبایی با سازمان مجاهدین مرتبط شد. به دنبال دستگیری طباطبایی در سال ۵۱ وی نیز بازداشت شد.[۱] اشرف ربیعی در سال ۱۳۵۲ برای بار دوم از طریق علی اکبر نبوی نوری با سازمان مجاهدین ارتباط برقرار و در سال ۱۳۵۲ پس از آزادی از زندان با او ازدواج کرد. اما مجدداً در سال ۱۳۵۵ دستگیر شد و تا سال ۱۳۵۷ در زندان به سر برد. اکبر نبوی نوری شوهر اول او در درگیری‌های سال ۱۳۵۴ کشته شد. . او پس از انشعاب سال ۱۳۵۴ به همراه علی اکبر نبوی نوری اقدام به ایجاد یک تشکل مستقل بنام "فریاد خلق" نمود که ماهیت اسلامی سازمان را دارا بود.اشرف مجدداً در سال ۱۳۵۵ دستگیر شد و تا دی سال ۱۳۵۷ در زندان به سر برد.وی بعد از آزادی از زندان در دی ماه ۱۳۵۷ نقش موثری در عضوگیری و سازماندهی زنان در سازمان مجاهدین داشت.

اشرف ربیعی در تیر ماه ۱۳۵۸ با مسعود رجوی ازدواج کرد و خطبه عقد آنها نیز توسط سید محمود طالقانی قرائت شد و ثمره ی این ازدواج فرزند پسری بنام مصطفی بود.وی در انتخابات مجلس ١٣٥٨شرکت نمود اما نتوانست به مجلس راه یابد.[۱] با اوج گیری اختلافات حکومت با مجاهدین و با شروع مبارزه ی مسلحانه ی سازمان، مسعود رجوی برای تشکیل شورای مقاومت،به پاریس رفت و فرماندهی سازمان در داخل کشور بر عهده موسی خیابانی قرار گرفت.در دوران فاز مسلحانه، اشرف ربیعی و رهبران و اعضای سازمان مجبور به زندگی مخفیانه شدند. او سرانجام در سپیده دم روز ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ که طی آن نیروهای کمیته انقلاب اسلامی مرکز اصلی مجاهدین در تهران، محله زعفرانیه را محاصره و پس از چند ساعت درگیری مسلحانه تصرف کردند، کشته شد. در این واقعه علاوه بر اشرف، ۲۲ نفر از جمله موسی خیابانی مرد شماره ۲ سازمان، آذر رضایی همسر موسی خیابانی در درگیری مسلحانه کشته شدند. گفته می‌شود اشرف ربیعی در آشپزخانه خانه زعفرانیه به پشت افتاده بود و در اثر اصابت چند تیر کشته شد.[۲] پسر خردسال مسعود و اشرف، مصطفی رجوی (معروف به محمد) نیز در این واقعه به دست پاسداران و لاجوردی افتاد و سپس به پدر بزرگ او (پدر رجوی) در مشهد تحویل داده شد. مجاهدین بعدها این روز را «عاشورای مجاهدین» نامیدند.

قرارگاه اشرف یا شهر اشرف از روی نام وی نامگذاری گردید. این قرارگاه تا مدت‌ها پایگاه اصلی نیروهای سازمان مجاهدین خلق ایران در عراق بود.

منابع[ویرایش]

  1. خاطرات احمد احمد. محسن کاظمی. چاپ سیزدهم. تهران: سوره مهر، ۱۳۸۹. ۴۴۰. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۴۷۱-۴۲۳-۸.