اس‌ان ۱۹۸۷ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اس‌ان ۱۹۸۷ای
Composite image of Supernova 1987A.jpg
Remnant of SN 1987A seen in light overlays of different spectra. آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما data (ستاره‌شناسی رادیویی، in red) shows newly formed dust in the center of the remnant. تلسکوپ فضایی هابل (visible, in green) and تلسکوپ فضایی چاندرا (X-ray, in blue) data show the expanding shock wave.
Observation data (مبدأ (ستاره‌شناسی) مبدأ (ستاره‌شناسی))
Supernova type Type II (peculiar)
کهکشان ابر ماژلانی بزرگ
صورت فلکی ماهی زرین
بعد (ستاره‌شناسی) 05h 35m 28.03s
میل (ستاره‌شناسی) ‏ 11.79″ 16′ ‎−69°
Galactic coordinates G279.7-31.9
Discovery date ۲۴ فوریه ۱۹۸۷ (۲۳:۰۰ ساعت هماهنگ جهانی)
رصدخانه لاس کامپاناس
قدر ظاهری (V) +۲٫۹
نردبان فاصله کیهانی ۱۶۷٬۸۸۵ سال نوری (۵۱٫۴۷۴ کیلوپارسک)
Physical characteristics
Progenitor Sanduleak -69° ۲۰۲
Progenitor type B3 supergiant
شاخص رنگ (B-V) +۰٫۰۸۵
Notable features Closest recorded supernova since invention of telescope

اس ان ۱۹۸۷ای (به انگلیسی: SN 1987A) آخرین ابرنواختری بود که توسط بشر با چشم غیر مسلح رصد شد. یان شلتون، اخترشناسی که در رصدخانه لاس کامپاناس کار می‌کرد، این ابرنواختر را در سال ۱۹۸۷ در ابر ماژلانی بزرگ کشف کرد.

سه و نیم سال پس از انفجار SN1987A؛ منجم‌ها با استفاده از تلسکوپ هابل؛ تصاویرجدیدی از این ابرنواختر را به دست آوردند.

تصاویر نشان می‌دهند که حلقه‌ای از گاز در حال تابیدن دور ستاره منفجر شده است.

بعد از اینکه تلسکوپ هابل در سال ۱۹۹۴ تعمیر شددوباره SN1987Aمشاهده شد و این بار در اطراف آن سه حلقه نورانی دیده شد.

این حلقه‌ها اثری از هیدروژن غنی شده اتمسفر بیرونی هستند که حدود ۲۰۰۰۰ سال قبل توسط بادهای ستاره‌ای از ستاره اجدادی؛ وقتی که یک ابرغول قرمز بوده، خارج شده است.

این گاز منتشر شده به شکل یک ساعت شنی است؛ چون در سرتاسر خط استوای آن انتشار گاز مسدود شده است.