اسید (پایگاه داده)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسید (به انگلیسی: ACID) که از سرکلمه کلمه‌های تجزیه‌ناپذیری، هم‌خوانی، انزوا و پایایی (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability) تشکیل شده است که مجموعه ویژگی‌های تراکنش در پایگاه‌داده است. در زمینۀ پایگاه‌داده یک عمل منطقی روی داده، یک تراکنش خوانده می‌شود. برای مثال جابه‌جایی پول از یک حساب به حساب دیگر.

جیم گری این ویژگی‌ها را به عنوان ویژگی‌های یک سیستم تراکنش مطمئن در اواخر ۱۹۷۰ معرفی کرد و فناوری‌هایی را برای انجام آن‌ها به صورت خودکار گسترش داد.

ویژگی‌ها[ویرایش]

تجزیه‌ناپذیری[ویرایش]

به معنای تجزیه ناپذیر بودن دستورات است، یعنی اگر بخشی از تراکنش انجام نشد پایگاه داده باید بدون تغییر باقی بماند.

هم‌خوانی[ویرایش]

هر تراکنش پایگاه‌داده را از یک حالت معتبر به حالت معتبر دیگری می‌برد. به این معنی که داده‌ها مطابق با قوانین تعریف شدۀ پایگاه‌داده باشند.

انزوا[ویرایش]

یعنی هر تراکنش جوری اجرا شود که گویی مستقل از دیگری است.

پایایی[ویرایش]

براساس این خاصیت تراکنش هایی که به مرحله انجام (Commit) برسند اثرشان ماندنی است و هرگز به طور تصادفی از بین نمی رود.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «ACID»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.