اسپرانتو شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسپرانتو شناسی (به انگلیسی: Esperantology) یا مطالعات اسپرانتو (به انگلیسی: Esperanto Studies)، شاخه ای از زبانشناسی می باشد که با محوریت مطالعه بر اصول زبانشناختی زبان اسپرانتو، به بررسی نحوه واژه سازی و مطالعات مترتب بر آن در این زبان می پردازد. ریشه های واژگان در زبان اسپرانتو بر مبنای اصول چهارگانه وام گیری از سایر زبانها، رعایت عناصر زبانی غالب زبانها، بکارگیری حداقلی ریشه واژه ها و دلنشین بودن، استخراج شده و در دستگاه واژه سازی اسپرانتو مورد بهره برداری واقع می گردند. [۱][۲][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پی‌یر ژانتون. «زبان جهانی اسپرانتو». عطایی، ۱۳۷۶.