اسپرانتو شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسپرانتوشناسی (به انگلیسی: Esperantology) یا مطالعات اسپرانتو (به انگلیسی: Esperanto Studies)، شاخه‌ای از زبانشناسی است که با محوریت مطالعه بر اصول زبان‌شناختیِ زبان اسپرانتو، به بررسی نحوهٔ واژه‌سازی و مطالعات مترتّب بر آن در این زبان می‌پردازد. ریشه‌های واژگان در زبان اسپرانتو برمبنای اصول چهارگانهٔ وام‌گیری از سایر زبان‌ها، رعایت عناصر زبانیِ غالبِ زبان‌ها، به‌کارگیری حداقلیِ ریشهٔ واژه‌ها و دلنشین‌بودن استخراج شده و در دستگاه واژه‌سازی اسپرانتو مورد بهره‌برداری واقع می‌شوند.[۱][۲][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پی‌یر ژانتون. «زبان جهانی اسپرانتو». عطایی، ۱۳۷۶.