اسماعیل خلج
اسماعیل خلج | |
|---|---|
 خلج در سال ۱۳۹۶ | |
| زادهٔ | ۲۲ آذر ۱۳۱۵ (۸۹ سال) |
| پیشه(ها) | نمایشنامهنویس، کارگردان |
| سالهای فعالیت | ۱۳۶۵–اکنون |
اسماعیل خلج (زادهٔ ۲۲ آذر ۱۳۱۵) نمایشنامهنویس و کارگردان و بازیگر صاحب سبک ایرانی است. مهمترین دستآورد خلج، دراماتیزه کردن زبان لایههای فقیر و حاشیهنشین شهری در دهههای چهل و پنجاه است. او به زندگی مردمان تیره روز طبقهٔ فرودست میپردازد، خلج در آثار نمایشی پیش از انقلاب خود برای زبان لایههای فقیر و حاشیهنشین شهری آن دوران معادل نمایشی خلق کرد. این زبان نمایشی غنی، با وجود بهرهوری از مفاهیم و کلام لایههای فقیر جامعه به هیچوجه «عامیانه» نیست. خلج نمایشنامهنویسی ناتورالیست است. او متأثر از رئالیسم گورکی نیز هست و همچنین روحی شاعرانه بر کارهایش حکمفرماست.[۱] او در ترجمه و ویرایش زبان فارسی دو نمایشنامه با مریم خلوتی همکاری داشت: "در اعماق" اثر ماکسیم گورکی و "نجاتیافته" اثر ادوارد باند. خلج کارمند ادارهٔ رادیو و تلویزیون بود و سریال سایهٔ همسایه را در سال ۱۳۶۴ کارگردانی کرد[۲] که به سال ۱۳۶۵ از تلویزیون پخش شد.[۳]
برخی آثار
[ویرایش]- پاتوق (۱۳۵۰)
- پاانداز (۱۳۵۰)
- حالت چطوره مش رحیم؟ (۱۳۵۰)
- گلدونه خانم (۱۳۵۰)
- باجه (۱۳۵۰)
- جمعهکشی (۱۳۵۲)
- قمر در عقرب (۱۳۵۳)
- بابلیها (۱۳۸۰)
- عبید زاکانی (۱۳۵۶)
- شبات (۱۳۵۶)
- خر خریدن خالو (۱۳۷۸)
- حمد اقا برسکو
بازیگری
[ویرایش]سینما
[ویرایش]| سینما | |||
|---|---|---|---|
| سال | عنوان | نقش | |
| ۱۴۰۲ | پرواز ۱۷۵ | ||
| ۱۴۰۲ | بهشت تبهکاران | ||
| ۱۳۹۹ | تکتیرانداز | محمد جعفر | |
| ۱۳۹۸ | پوران | ||
| ۱۳۹۳ | ایران برگر | آقانورالله | |
| ۱۳۹۴ | رسوایی ۲ | میرزا | |
| ۱۳۹۱ | رسوایی | ||
| ۱۳۹۰ | پذیرایی ساده | ||
| ۱۳۸۹ | سیب و سلما | ||
| ۱۳۸۸ | بیداری رؤیاها | ||
| ۱۳۸۸ | عروسک | ||
| ۱۳۸۶ | همیشه پای یک زن در میان است | ||
| ۱۳۸۴ | پابرهنه در بهشت | ||
| ۱۳۸۳ | یک تکه نان | ||
| ۱۳۷۲ | بلندیهای صفر | ماغوط | |
| ۱۳۶۸ | جستجوگر | ||
| ۱۳۵۵ | پسر ایران از مادرش بیاطلاع است | ||
مجموعه تلویزیونی
[ویرایش]- مرهم (۱۴۰۳)
- تانک خورها
- کلبه عمو پورنگ (۱۴۰۰)
- همسایه (۱۴۰۰)
- راه و بیراه (۱۳۹۷)
- جلالالدین (۱۳۹۳)
- بیقرار (۱۳۹۲)
- یلدا (۱۳۹۱)
- خانه بیپرنده (۱۳۸۹)
- اغما (۱۳۸۶)
- مرده متحرک (۱۳۸۴)
- روشنتر از خاموشی (۱۳۸۲)
- این شرح بینهایت (۱۳۶۷)
- سایه همسایه (۱۳۶۴)
- مهر طوبی (۱۳۹۳)
پانویس
[ویرایش]فهرست منابع
[ویرایش]- خلج، منصور. نمایشنامهنویسان ایران: از آخوندزاده تا بیضایی. نشر اختران. ۱۳۸۱
- ماهنامهٔ تجربه، شماره پیاپی ۸۴، اسفند ۱۳۹۰، مقالهٔ راه ناتمام به قلم مهدی میرمحمدی، صص ۱۱۷–۱۱۸