استیو مک‌کوئین (کارگردان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
استیو رادنی مک‌کوئین
Steve McQueen holding Best Picture Oscar.JPG
مک‌کوئین و جایزه اسکار بهترین فیلم سال در دستش (۲ مارس ۲۰۱۴)
زاده ۹ اکتبر ۱۹۶۹ ‏(۴۹ سال)
لندن، بریتانیا
زمینه فعالیت هنرمند
فیلم‌نامه‌نویس
فیلم‌ساز
سال‌های فعالیت ۱۹۹۳-اکنون
همسر بیانکا استیجتر
فرزندان ۲
صفحه در وب‌گاه IMDb
جشنواره کن
جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن (۲۰۰۸)
جایزه‌های دیگر
جایزه ترنر (۱۹۹۹)
جایزه بفتا ()

استیو رادنی مک‌کوئین متولد: ۹ اکتبر ۱۹۶۹) کارگردان، تهیه‌کننده و نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی است. وی بخاطر فیلم ۱۲ سال بردگی موفق به کسب جوایز مختلفی منجمله جایزه اسکار، گلدن گلوب و بفتا برای بهترین فیلم شد. او اولین کارگردان سیاه‌پوست در تاریخ سینماست که موفق شد جایزه اسکار بهترین فیلم را برای فیلم خودش دریافت کند. استیو مک‌کوئین همچنین بخاطر همکاری‌اش با مایکل فاسبندر در فیلم‌هایش شناخته می‌شود.

کودکی[ویرایش]

مک‌کوئین متولد شهر لندن است و در منطقه غرب لندن دوران کودکی‌اش را گذراند. در سال ۲۰۱۴ طی مصاحبه‌ای مک‌کوئین اظهار می‌کند که دوران مدرسه برای او بسیار سخت بوده. او را در کلاسی از دانش‌اموزان می‌نشاندند که گفته می‌شد آنها برای کارگری، لوله‌کشی و کارگری ساختمان مناسب‌ترند. بعد از تغییر مدیر مدرسه، مدیر جدید به وجود قوانین نژادپرستانه در این مدرسه اعتراف کرد. طبق گفته‌های مک‌کوئین، وی دچار نوعی خوانش‌پریشی بود.

مک‌کوئین در دوران مدرسه علاقه شدیدی به فوتبال داشت. وی در دوران دانشجویی در رشته هنر و طراحی در دانشکده هنر و طراحی چلسی مشغول به تحصیل شد و بعد در دانشگاه لندن شروع به تحصیل در رشته هنرهای زیبا کرد. در این دانشگاه بود که او به فیلم‌سازی علاقه‌مند شد. بعد از مدتی تحصیل دانشگاه لندن را ترک کرده و در آمریکا در دانشگاه نیویورک مشغول تحصیل می‌شود.

فیلم‌های کوتاه[ویرایش]

اولین فیلم کوتاه وی فیلمی به نام خرس محصول سال ۱۹۹۳ بود. این فیلم کوتاه در دانشکده سلطنتی هنر شهر لندن به نمایش درآمد. نمایش این فیلم بحث‌های فراوانی در مورد نژادپرستی و خشونت را به میان آورد اگرچه که خود مک‌کوئین گفت که بحث نزاد جزء اولویت‌های این فیلمش نبود.

فیلم پنج قسمت آسان فیلم بعدی او است که در سال ۱۹۹۵ ساخته شد و سپس فیلم کوتاه دیگر با نام بالای سرم را یک سال بعد، در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد. اکزودوس فیلم دیگرش است که در سال ۱۹۹۷ ساخته شد و در نهایت فیم کوتاه عمق وسترن را در سال ۲۰۰۲ ساخت.

مک‌کوئین در سال ۲۰۰۶ به عنوان یک فیلم‌ساز جنگی به عراق و در ادامه همین سال، فیلم ملکه و سرزمین را منتشر می‌کند که در مورد سربازان بریتانیایی‌ای است که در جنگ عراق کشته شدند.

فیلم‌های حرفه‌ای[ویرایش]

اولین فیلم حرفه‌ای و اصلی وی در سال ۲۰۰۸ با نام گرسنگی عرضه شد که در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. در این جشنواره وی برنده جایزه دوربین طلایی شد. او اولین کارگردان انگلیسی بود که این جایزه را کسب کرد. از دیگر جوایز این فیلم می‌توان به کسب جوایزی در جشنواره فیلم سیدنی و جشنواره فیلم تورنتو اشاره نمود. فیلم بزرگ بعدی وی نیز شرم نام دارد که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. در این فیلم مایکل فاسبندر به ایفای نقش پرداخته‌است.

آخرین فیلم مک‌کوئین فیلم تحت عنوان ۱۲ سال بردگی است. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام، نوشته سالومون نورثاپ است. داستان کتاب روایت‌گر زندگی واقعی نویسنده است. در سال ۱۸۴۱ سالومون نورثاپ را که یک سیاه‌پوست آزاد بوده ربوده و به عنوان برده می‌فروشند. سپس وی را به لوئیزیانا برده و ۱۲ سال به عنوان برده از او کار می‌کشند. در مارس ۲۰۱۴ این فیلم موفق شد برنده جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کند. مک‌کوئین اولین کارگردان سیاه‌پوستی شد که این جایزه را کسب کرد.

مک‌کوئین در حال حاضر در حال کار روی دو پروژه خود است. یکی از این پروژه‌ها برای شبکه اچ‌بی‌او بوده و دیگری مستندی درام در مورد یک سیاه‌پوست برای شبکه بی‌بی‌سی است.

زندگی شخصی[ویرایش]

مک‌کوئین علاوه بر سکونت در لندن، از سال ۱۹۹۷ به همراه نامزدش (که مدت طولانی ای است که با هم هستند) در شهر آمستردام سکونت دارد. این دو صاحب دو فرزند نیز هستند.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

فیلم‌های بلند[ویرایش]

سال فیلم به عنوان
کارگردان تهیه‌کننده فیلمنامه‌نویس بازیگر نقش
۲۰۰۸ گرسنگی آری آری
۲۰۱۱ شرم آری آری
۲۰۱۳ دوازده سال یک برده آری

فیلم‌های کوتاه[ویرایش]

سال فیلم به عنوان
کارگردان تهیه‌کننده فیلمنامه‌نویس دیگر
۱۹۹۷ مهاجرت آری آری فیلم‌بردار
تدوین‌گر

منابع[ویرایش]

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]

  • Brockington, Horace. "Logical Anonymity: Lorna Simpson, Steve McQueen, Stan Douglas." International Review of African American Art 15 No. 3 (1998): 20-29.
  • Demos, TJ. "The Art of Darkness: on Steve McQueen." October No. 114 (Fall 2005): 61-89
  • Demos, TJ. "Giardini: A Fairytale." In Steve McQueen (British Pavilion, Venice Biennale, 2009).

پیوند به بیرون[ویرایش]

Steve McQueen bei der Premiere von 12 Years a Slave beim Toronto International Film Festival (2013)

Steve McQueen CBE (* 9. Oktober 1969 in London) ist ein britischer Künstler, Fotograf und Regisseur. Für seine Leistung an dem Film 12 Years a Slave gewann er bei der Oscarverleihung 2014 den Oscar für den besten Film.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Er studierte am Chelsea College of Art and Design, am Goldsmiths College in London und an der Tisch School in New York City. 1999 erhielt er für seine Fotografien und Installationen den Turner Prize.

Seine ersten Filme sind experimentell, minimalistisch in Schwarzweiß gedreht und auf den Stummfilm (Buster Keaton) verweisend.

2003 wurde McQueen vom britischen Imperial War Museum zum offiziellen Kriegskünstler für den Irakkrieg ernannt. Nach seinem Aufenthalt im Irak entstand 2006 das Projekt Queen and Country, das die Porträts gefallener britischer Soldaten auf einem Bogen Briefmarken zeigt.

2008 stellte McQueen bei den Internationalen Filmfestspielen von Cannes seinen ersten Spielfilm vor. Hunger beschreibt die letzten sechs Lebenswochen des IRA-Mitglieds Bobby Sands (gespielt von Michael Fassbender), der 1981 nach 66 Tagen beim Hungerstreik in den H-Blocks starb. Dafür erhielt McQueen die Caméra d’Or (Filmpreis für Erstlingswerk). 2009 vertrat Steve McQueen Großbritannien bei der Biennale di Venezia in Venedig.

2011 erhielt er für seinen zweiten Spielfilm Shame eine Einladung in den Wettbewerb der 68. Internationalen Filmfestspiele von Venedig. Erneut vertraute McQueen auf Michael Fassbender als Hauptdarsteller, der einen von Sexsucht getriebenen Mann in New York spielt, der Besuch von seiner jüngeren Schwester (Carey Mulligan) erhält.[1]

2013 folgte die auf realen Ereignissen basierende Literaturverfilmung 12 Years a Slave mit Chiwetel Ejiofor als Hauptdarsteller in der Rolle des versklavten Solomon Northup sowie Benedict Cumberbatch und erneut Michael Fassbender, beide jeweils als Plantagenbesitzer. Die Premiere erfolgte auf dem Toronto International Film Festival und brachte McQueen u. a. den Oscar für den besten Film und den Regiepreis des New York Film Critics Circle ein.

Im November 2014 kündigte McQueen als nächstes Filmprojekt eine Biografie des Sängers und Bürgerrechtlers Paul Robeson an.[2]

Mit Widows – Tödliche Witwen brachte er 2018 einen Heist-Thriller mit weiblichen Hauptrollen ins Kino, zu dem er gemeinsam mit Bestseller-Autorin Gillian Flynn auch das Drehbuch schrieb. Der Film mit Viola Davis, Michelle Rodríguez, Elizabeth Debicki und Cynthia Erivo basiert auf der britischen Fernsehserie Widows (2 Staffeln in 1983 und 1985) aus der Feder von Lynda La Plante (Heißer Verdacht). Darauf angesprochen, dass "während des Drehs der Donnerschlag der #MeToo-Bewegung Hollywood erbeben ließ" und sein Film "exakt die Stimmung der Post-#MeToo-Ära" treffe, antwortete McQueen: "Mit dreizehn sah ich im Fernsehen die Serie und konnte mich stark mit diesen Frauen identifizieren, die sich gegen ihr Schicksal wehren. Ich war ein kleiner schwarzer Junge in London. Man könnte annehmen, seitdem hätte sich in Sachen Diskriminierung etwas geändert. Umso glücklicher bin ich, wenn der Film dazu beiträgt, die Veränderungen, die begonnen haben, weiter voranzutreiben."[3]

Ausstellungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Filmauszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Steve McQueen mit dem Oscar für den Besten Film für 12 Years a Slave

Academy Award[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 2014: Bester Film für 12 Years a Slave

Nominierungen:

  • 2014: Beste Regie in 12 Years a Slave

Golden Globe Award[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nominierungen:

  • 2014: Beste Regie in 12 Years a Slave

British Academy Film Awards[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 2014: Bester Film für 12 Years a Slave
  • 2009: Beste Nachwuchsleistung für Hunger

Nominierungen:

  • 2014: Beste Regie in 12 Years a Slave
  • 2012: Bester britischer Film für Shame
  • 2009: Bester britischer Film für Hunger

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Steve McQueen – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Toronto to open with U2 doc; world premieres from Payne, Besson, Pawlikowski. In: Screen International, 27. Juli 2011 (abgerufen via LexisNexis Wirtschaft).
  2. Steve McQueen to make film about Paul Robeson, auf theguardian.com, abgerufen am 22. Dezember 2018
  3. Mariam Schaghaghi: Interview mit Star-Regisseur: Wie stark wird in Hollywood noch diskriminiert, Steve McQueen? In: FAZ.NET. 6. Dezember 2018 (faz.net [abgerufen am 22. Dezember 2018]).
  4. Die Leinwände, die nichts bedeuten in Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung vom 23. Juni 2013, Seite 44