پرش به محتوا

استیو جابز (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
استیو جابز
The monochrome image shows Steve Jobs thinking behind a white background.
پوستر انتشار سینمایی
کارگرداندنی بویل
تهیه‌کننده
فیلمنامه‌نویسآرون سورکین
بر پایهاستیو جابز
اثر والتر ایزاکسون
بازیگران
موسیقیدانیل پمبرتن
فیلم‌بردارآلوین کوشلر
تدوین‌گرالیوت گراهام
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کنندهیونیورسال پیکچرز[۱]
تاریخ‌های انتشار
  • ۵ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۰۵) (تلیوراید)
  • ۹ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۰-۰۹) (ایالات متحده)
  • ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۱-۱۳) (پادشاهی متحد)
مدت زمان
۱۲۲ دقیقه[۲]
کشور
  • پادشاهی متحد
  • ایالات متحده
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۳۰ میلیون دلار[۳]
فروش گیشه۳۴٫۴ میلیون دلار[۳]

استیو جابز (انگلیسی: Steve Jobs) فیلم درام زندگی‌نامه‌ای سال ۲۰۱۵ به کارگردانی دنی بویل و نویسندگی آرون سورکین است. این فیلم محصولی مشترک از بریتانیا و آمریکاست که از زندگی‌نامهٔ چاپ ۲۰۱۱ نوشتهٔ والتر ایزاکسون و مصاحبه‌های انجام‌گرفته توسط سورکین اقتباس شده است. این فیلم ۱۴ سال (۱۹۸۴–۱۹۹۸) از زندگی یکی از بنیان‌گذاران اپل، استیو جابز، را به تصویر می‌کشد. نقش جابز به‌وسیلهٔ مایکل فاسبندر ایفا شده است و کیت وینسلت در نقش جوانا هافمن حضور دارد. ست روگن، کاترین واترستون، مایکل استولبارگ و جف دانیلز در نقش‌های مکمل حضور دارند.

توسعهٔ فیلم در سال ۲۰۱۱ پس از به دست آوردن حق انتشار کتاب ایزاکسون آغاز شد. مراحل فیلم‌برداری در ژانویه ۲۰۱۵ آغاز شد. پیش از اینکه فاسبندر در نهایت این نقش را بگیرد، بازیگران مختلفی برای آن در نظر گرفته شده بود. مراحل تدوین پروژه گسترده بود و تدوین‌گر الیوت گراهام در حالی که فیلم هنوز در حال فیلمبرداری بود، شروع به کار کرد. دانیل پمبرتن با تمرکز بر تقسیم موسیقی به سه بخش متمایز، به عنوان آهنگساز فیلم انتخاب شد.

استیو جابز در ۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در جشنواره فیلم تلیوراید به نمایش درآمد و اکران محدودی را در شهر نیویورک و لس آنجلس در ۹ اکتبر ۲۰۱۵ آغاز کرد. این فیلم در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵ در ایالات متحده اکران شد و به‌دلیل کارگردانی بویل، سبک بصری، فیلمنامه سورکین و نقش‌آفرینی فاسبندر و وینسلت مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. اما شکستی تجاری بود و ۳۴ میلیون دلار در مقابل بودجه ۳۰ میلیون دلاری فروش داشت. افراد نزدیک به جابز مانند استیو وازنیک و جان اسکالی نقش‌آفرینی‌ها را ستایش کردند، اما فیلم به دلیل عدم دقت تاریخی نیز مورد انتقاد قرار گرفت. وینسلت جوایز گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن را کسب کرد. سورکین نیز جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه را برنده شد. فاسبندر و وینسلت هر دو به‌ترتیب نامزد دریافت جوایز اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل زن شدند.

داستان

[ویرایش]

در سال ۱۹۸۴، کمتر از یک ساعت مانده به رونمایی رایانه Macintosh 128K در مرکز فلینت، نمایش صوتی دستگاه با شکست مواجه می‌شود. استیو جابز، هم‌بنیان‌گذار اپل، با تهدید مهندس اندی هرتزفلد مبنی بر افشای نامش در ارائه، از او می‌خواهد مشکل را حل کند. هرتزفلد پیشنهاد می‌دهد از نمونه اولیه Macintosh 512K برای جعل نمایش استفاده شود.

جابز از مقاله‌ای در مجله تایم که به اختلافات پدری‌اش با کریسان برنان پرداخته، خشمگین است و پدر بودن دختر پنج‌ساله‌اش، لیزا، را انکار می‌کند. برنان همراه لیزا به دیدار او می‌آید و از بی‌توجهی جابز با وجود ثروتش ناراحت است. جابز با دیدن نقاشی‌های لیزا در MacPaint با او ارتباط برقرار می‌کند و قول کمک مالی و خانه‌ای برایشان می‌دهد. استیو وازنیک، دیگر بنیان‌گذار اپل، از جابز می‌خواهد تیم سری اپل ۲ را در ارائه‌اش یاد کند، اما جابز با اشاره به قدیمی بودن آن، مخالفت می‌کند.

در سال ۱۹۸۸، پس از شکست مکینتاش، جابز شرکت جدیدی به نام نکست تأسیس کرده و پیش از رونمایی نکست کامپیوتر، با لیزای ۹ ساله وقت می‌گذراند. رابطه‌اش با برنان همچنان پرتنش است و او را به سوءاستفاده از لیزا برای دریافت پول متهم می‌کند. وزنیاک پیش‌بینی می‌کند که نکست نیز شکست خواهد خورد و جابز را بابت نقش واقعی‌اش در تاریخ رایانه‌ها به چالش می‌کشد. جابز خود را مانند رهبر ارکستری می‌داند که نوازندگانی چون وزنیاک را هدایت می‌کند.

مدیرعامل اپل، جان اسکالی، از جابز می‌پرسد چرا مردم فکر می‌کنند او باعث اخراج جابز شده، در حالی که هیئت‌مدیره اپل به‌دلیل فروش ضعیف مکینتاش، خواهان تمرکز بر سری اپل ۲ بودند. جابز با وجود هشدار اسکالی، تصمیم هیئت‌مدیره را نقد کرده و آن‌ها را به رأی‌گیری نهایی دربارهٔ ماندنش دعوت می‌کند. پس از گفت‌وگویی با جوانا هافمن، مدیر اجرایی بازاریابی، جابز فاش می‌کند که نکست را طوری طراحی کرده تا اپل را به خرید آن و بازگرداندنش ترغیب کند.

در سال ۱۹۹۸، اپل اسکالی را اخراج کرده، نکست را خریده و جابز را به‌عنوان مدیرعامل منصوب کرده است. او آماده رونمایی از iMac در سالن سمفونی دیویس است. با پیش‌بینی‌های مثبت هافمن خوشحال می‌شود، اما از اینکه لیزا اجازه داده مادرش خانه‌ای را که جابز برایشان خریده بود بفروشد، عصبانی است. هافمن یادآوری می‌کند که جابز تهدید کرده بود شهریه دانشگاه لیزا را نپردازد. هرتزفلد اعتراف می‌کند که خودش شهریه را پرداخت کرده و لیزا را به رفتن به روان‌درمانی تشویق کرده است. وزنیاک بار دیگر درخواست می‌کند که تیم Apple II در ارائه یاد شود، اما جابز باز هم مخالفت می‌کند.

اسکالی مخفیانه وارد می‌شود و با جابز آشتی می‌کند. آن‌ها دربارهٔ دوران کودکی جابز و احساس رهاشدگی‌اش صحبت می‌کنند. جابز اعتراف می‌کند که نیازش به کنترل از همین احساس ناشی می‌شود. به پیشنهاد هافمن، جابز از لیزا بابت اشتباهاتش عذرخواهی کرده و پدر بودنش را می‌پذیرد، و می‌گوید «ناقص ساخته شده‌ام». او اعتراف می‌کند که رایانه «لیزا» به‌افتخار دخترش نام‌گذاری شده است. با دیدن واکمن لیزا، قول می‌دهد موسیقی را وارد جیب او کند. لیزا پدرش را در حالی تماشا می‌کند که برای معرفی اولین iMac روی صحنه می‌رود، اما پیش از آن، جابز نسخه چاپی نقاشی کودکی‌اش در مکینتاش را که سال‌ها نگه داشته بود، به او می‌دهد.

بازیگران

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Luckerson, Victor (November 25, 2014). "Steve Jobs Movie Scooped Up by Universal". Time. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved December 29, 2014.
  2. "STEVE JOBS". هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا. October 8, 2015. Archived from the original on March 5, 2016. Retrieved August 18, 2016.
  3. 1 2 "Steve Jobs". Box Office Mojo. IMDb. Archived from the original on February 19, 2021. Retrieved February 19, 2021.

پیوند به بیرون

[ویرایش]