استخوان تهی‌گاهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تهیگاهی
Pelvis diagram.png
Overview of Ilium as largest bone of the pelvis.
Gray343.png
Capsule of hip-joint (distended). Posterior aspect. (Ilium labeled at top.)
جزئیات
لاتین os ilii
شناسه‌ها
فهرست گری p.236
MeSH A02.835.232.611.434
دورلندز
/السویر
p_10/12623123
واژگان آناتومی A02.5.01.101
واژگان کالبدشناسی استخوان

استخوان تهیگاهی که به عربی استخوان خاصره و به لاتین استخوان ایلیوم نامیده می‌شود یکی از سه قسمت استخوان بی‌نام در دوران نوزادی است.

استخوانهای لگن.
1. استخوان خاجی
2. ایلیوم
3. ایسکیوم
4. پوبیس
5. سیمفیزیس پوبیس
6. استابولوم
7. سوراخ ابتوراتور
8. دنبالچه
خط قرمز : خط انتهایی/محدوده لگن

در افراد بالغ غضروف‌ها تبدیل به استخوان شده و لگن خاصره یکپارچه استخوانی می‌گردد.از مجموع دو نیم‌لگن و استخوان خاجی فضایی بوجود می‌آید که به آن لگن خاصره می‌گویند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

گریآناتومی گری. تهران