استان چهائر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چاهار (به مغولی: ᠴᠠᠬᠠᠷ) در نویسه‌های چینی سنتی: 察哈爾 در نویسه‌های چینی ساده‌شده: 察哈尔 در پین‌یین: Cháhā'ěr که با نام‌های چاهائر، چاخار یا قاهار هم شناخته می‌شود، یک استان در جمهوری چین بود که در بازهٔ سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۶ وجود داشت. بیشتر گسترهٔ این استان در مغولستان داخلی امروزی بود و نام آن هم برگرفته از چاهارهای مغولستان است.

در ۱۹۱۳ در سال دوم جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، منطقه ویژه اداری چاهار زیرمجموعه ای از استان ژیلی (Zhili) با ۱۱ شهرستان شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Aberle, David Friend; Vreeland, Herbert Harold (1957). Chahar and Dagor Mongol Bureaucratic Administration: 1912–1945 (2nd ed.). New Haven, Connecticut: HRAF Press. OCLC 7421313