استان پنجم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
موقعیت استان پنجم در نقشه تقسیمات کشوری ایران

استان پنجم یکی از ۱۰ استان کشور ایران بود که در ۱۹ دی ۱۳۱۶ خورشیدی، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری به مرکزیت شهر کرمانشاه تشکیل گردید. این استان شامل شهرستان‌های شاه‌آباد، کرمانشاه (مرکز استان)، ایلام، سنندج، ثلاث (ملایر، نهاوند و تویسرکان) و همدان بود.[۱]

استان کردستان در ۱۳۳۷، استان همدان در سال ۱۳۵۲ و استان ایلام در ۱۳۵۳[۲] با نام استان‌های دوازدهم (کردستان)، سیزدهم (همدان) و شانزدهم (ایلام) از این استان جدا شدند و به عنوان استان‌های مستقل تشکیل شدند.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://tarikhirani.ir/fa/events/3/EventsDetail/33
  2. http://www.aftabksh.ir/fa/tags.aspx?keyword=استان-پنجم آفتاب کرمانشاه - استان پنجم.
  3. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.